เรือกอและนราธิวาส
วิถีประมงริมทะเลมลายู

🔄 อัปเดตล่าสุด 21 มิ.ย. 2026

เรือกอและไม่ใช่แค่ของถ่ายรูป มันคือเรือหากินจริงของชาวประมงพื้นบ้านชายฝั่งอ่าวไทยตอนใต้ เป็นเรือไม้ลำเล็กถึงกลาง หัวเรือและท้ายเรือยกสูงเชิดขึ้นจากลำ เดิมทีต่อจากไม้ตะเคียนทรายที่หาได้ในพื้นที่ จุดที่ทำให้คนจำได้คือการทาสีแล้วเขียนลวดลายลงทั้งลำ สีสดตัดกับน้ำทะเลและท้องฟ้า เวลาจอดเรียงกันริมหาดเป็นภาพที่หาดูได้ไม่กี่ที่ในเมืองไทย

หมู่บ้านทอน — แหล่งเรือกอและของนราธิวาส

หาดบ้านทอนอยู่ที่ตำบลโคกเคียน อำเภอเมืองนราธิวาส ห่างจากตัวเมืองตามถนนเลียบชายฝั่งราว 16 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากสนามบินนราธิวาสแค่ราว 3 กิโลเมตร เป็นหมู่บ้านชาวประมงไทย-มุสลิมที่ทำประมงพื้นบ้านเป็นหลัก และเป็นแหล่งต่อเรือกอและที่ยังเหลืออยู่ของจังหวัด ตัวหาดทอดยาว ทรายค่อนข้างขาว มีแถวมะพร้าวสูงให้ร่มเงา บรรยากาศเงียบ ไม่ใช่หาดท่องเที่ยวที่พลุกพล่าน จุดที่คนมาดูคือเรือกอและที่จอดเรียงริมหาดหลายลำ

• ที่ตั้ง — หาดบ้านทอน ต.โคกเคียน อ.เมืองนราธิวาส (ราว 16 กม. จากตัวเมือง / ~3 กม. จากสนามบิน)
• เป็นหมู่บ้านประมงจริง — ชาวบ้านออกเรือหากินตามฤดู ไม่ใช่หาดจัดฉากเพื่อถ่ายรูป
• มีของที่ระลึก — นอกจากเรือลำจริง ในชุมชนยังทำเรือกอและจำลองขายเป็นของฝาก

ลวดลายบนเรือ — ผสมสามวัฒนธรรมในลำเดียว

เสน่ห์ของเรือกอและอยู่ที่ลวดลาย ช่างจะทาสีพื้นทั้งลำแล้วเขียนลายทับลงไป เป็นการผสมลายมลายู ลายชวา และลายไทยเข้าด้วยกัน โดยลายไทยมักมีสัดส่วนมากที่สุด เช่น ลายกนก ลายบัวคว่ำบัวหงาย ส่วนหัวเรือนิยมเขียนเป็นรูปสัตว์ในตำนานหรือสัตว์ในจินตนาการ อย่างหัวพญานาค นก หนุมานเหิรเวหา หรือราหูอมจันทร์ แต่ละลำจึงไม่เหมือนกันเป๊ะ ขึ้นกับช่างและความชอบของเจ้าของเรือ

งานเขียนลายแบบนี้ใช้ทั้งเวลาและฝีมือ ช่างที่ทำได้จริงเหลือไม่มาก ปัจจุบันชุมชนที่ยังต่อเรือกอและและเขียนลายเป็นล่ำเป็นสันเหลืออยู่แค่ในนราธิวาสกับปัตตานี การได้เห็นเรือลำจริงที่ลายยังคมชัด จึงเป็นการได้เห็นงานช่างพื้นถิ่นที่กำลังหายากขึ้นทุกปี

วิถีประมงพื้นบ้านริมทะเล

ที่บ้านทอนเรือกอและยังถูกใช้ออกหาปลาจริงตามฤดูกาล ช่วงเช้ามืดถึงเช้าตรู่เป็นจังหวะที่ชาวประมงทยอยกลับเข้าฝั่ง เป็นเวลาที่หาดมีชีวิตที่สุด ทั้งการลากเรือขึ้นหาด เก็บอวน และคัดปลา ส่วนช่วงสายถึงบ่ายเรือมักจอดพักเรียงริมหาด เหมาะกับคนที่มาดูและถ่ายรูปแบบสบาย ๆ ไม่รบกวนการทำงาน

• เช้ามืด–เช้าตรู่ — เรือกลับเข้าฝั่ง เห็นวิถีประมงจริง แต่เป็นเวลาทำงานของชาวบ้าน ให้ดูห่าง ๆ อย่างเคารพ
• สาย–บ่าย — เรือจอดพักริมหาด เดินดูลวดลายและถ่ายรูปได้สบาย
• เย็น — แสงนุ่ม ลมเย็น เหมาะนั่งเล่นริมหาดและเก็บภาพเรือย้อนแสง

ช่วงเวลาและมุมถ่ายรูป

เรือกอและถ่ายรูปสวยเกือบทั้งวัน แต่ที่ลงตัวที่สุดคือช่วงแสงเช้าและแสงเย็น สีของลวดลายจะสดและเงาไม่แข็งเกินไป ลองหามุมที่ได้ทั้งลำเรือ แถวมะพร้าว และเส้นขอบฟ้าทะเลในเฟรมเดียว หรือเข้าใกล้เก็บรายละเอียดลายหัวเรือเป็นภาพโคลสอัพก็ได้อารมณ์งานช่างชัดเจน

เรือกอและจำลอง — ของฝากที่ระลึก

ถ้าอยากได้อะไรติดมือกลับบ้าน ในชุมชนมีการทำเรือกอและจำลองขายเป็นของที่ระลึก เป็นงานแกะและเขียนลายมือเหมือนลำจริงย่อส่วน มีหลายขนาดให้เลือกตามงบและพื้นที่วาง ราคาขึ้นกับขนาดและความละเอียดของลาย ตั้งแต่หลักร้อยสำหรับลำเล็ก ไปจนหลักพันขึ้นไปสำหรับลำใหญ่ที่ลายแน่น การอุดหนุนตรงนี้ช่วยให้งานช่างพื้นถิ่นยังมีคนทำต่อ

เดินทางไปหาดบ้านทอนยังไง

วิธีที่สะดวกที่สุดคือมีรถส่วนตัวหรือเช่ารถ/มอเตอร์ไซค์ในเมืองนราธิวาส แล้วขับตามเส้นเลียบชายฝั่งออกไปทางเหนือราว 16 กิโลเมตร ใช้เวลาประมาณ 20–25 นาทีจากตัวเมือง ถ้าบินมาลงสนามบินนราธิวาส หาดบ้านทอนอยู่ห่างแค่ราว 3 กิโลเมตร แวะก่อนเข้าเมืองได้เลย พื้นที่จอดรถริมหาดมีพอสมควร แต่ขนส่งสาธารณะตรงเข้าหมู่บ้านมีน้อย จึงควรเตรียมรถไปเอง

• จากตัวเมืองนราธิวาส — ขับเลียบชายฝั่งไปทางเหนือ ~16 กม. ราว 20–25 นาที
• จากสนามบินนราธิวาส — ใกล้มาก ราว 3 กม. แวะก่อนเข้าเมืองได้
• การเดินทาง — รถส่วนตัว/รถเช่า/มอเตอร์ไซค์สะดวกสุด ขนส่งสาธารณะตรงจุดมีน้อย

จัดเวลาเที่ยวบ้านทอนกับจุดใกล้เคียง

หาดบ้านทอนใช้เวลาดูแบบไม่รีบราว 1–2 ชั่วโมงก็พอ จับคู่กับจุดอื่นในวันเดียวกันได้สบาย เพราะอยู่ฝั่งเหนือของเมืองและใกล้สนามบิน ลองจัดเป็นครึ่งวันเช้าหรือครึ่งวันเย็นตามแสงที่ชอบ