ขนมพื้นบ้านมลายูนราธิวาส
อาเก๊าะ ปูตู ขนมกะทิหลากสี

🔄 อัปเดตล่าสุด 21 มิ.ย. 2026

ถ้าอาหารคาวมลายูใต้คือเสน่ห์ของมื้อหลัก ขนมพื้นบ้านก็คือเสน่ห์ของช่วงเวลาเล็ก ๆ ระหว่างวัน ที่นราธิวาสมีขนมมลายูโบราณเป็นสิบ ๆ ชนิดที่หากินยากในเมืองอื่น หลายอย่างทำจากแป้งข้าวเจ้า กะทิ ไข่เป็ด และน้ำตาลแว่น สีเขียวมาจากใบเตย สีอื่นมาจากวัตถุดิบธรรมชาติ ขนมพวกนี้ผูกอยู่กับวิถีมุสลิม-มลายู เป็นของว่างยามบ่าย ของกินรับแขก และเด่นเป็นพิเศษช่วงเดือนรอมฎอนตอนละศีลอด

เสน่ห์ของขนมมลายูนราธิวาสคือความเรียบง่ายแต่ทำมือทุกขั้น หลายเจ้าสืบสูตรกันมาสามสี่รุ่น ราคาส่วนใหญ่ชิ้นละ 5-15 บาท ซื้อทีละหลายชิ้นใส่ถุงกินเล่นได้สบาย เราคัดมาให้รู้จักทั้งตัวขนม ที่ที่ไปหาได้จริง และวิธีกินให้เข้ากับวัฒนธรรมท้องถิ่น

อาเก๊าะ ขนมหน้าหม้อแกงแบบมลายู

อาเก๊าะ คือขนมที่คนนึกถึงก่อนเมื่อพูดถึงของหวานนราธิวาส ทำจากแป้ง ไข่เป็ด น้ำตาล และกะทิ เนื้อคล้ายขนมหม้อแกงสังขยาแต่ปั้นเป็นชิ้นเล็กคล้ายขนมไข่ จุดเด่นอยู่ที่กรรมวิธี ต้องอบด้วยไฟบน-ล่าง วางถ่านอังไว้ด้านบนแล้วยกออกทุกครั้งที่ขนมสุก ชื่ออาเก๊าะเชื่อว่าเพี้ยนมาจากคำมลายู อาเก๊ะ ที่แปลว่ายกขึ้น พอดีกับท่ายกไฟนั่นเอง กัดเข้าไปได้กลิ่นกะทิหอม หวานนุ่มกำลังดี ไม่เลี่ยน

• เนื้อขนม — แป้ง ไข่เป็ด น้ำตาล กะทิ ผสมแล้วอบจนหน้าตึง เนื้อนุ่มชุ่มกะทิคล้ายสังขยาหม้อแกง
• หน้าตา — ชิ้นเล็กกลมรี คล้ายขนมไข่ ผิวเหลืองหอม บางเจ้าโรยหน้านิดหน่อย
• ช่วงขายดี — เดือนรอมฎอนคนสั่งจองข้ามวัน ช่วงปกติมีขายตามตลาดและร้านเจ้าประจำ
• กินยังไง — กินคู่ชาร้อนหรือกาแฟโบราณ ตัดความหวานได้ดี เป็นของว่างยามบ่ายที่ลงตัว

ปูตูกือเดงและขนมตระกูลปูตู

ปูตูเป็นขนมตระกูลนึ่งที่พบทั่วโลกมลายู ที่นราธิวาสมีหลายแบบ ปูตูกือเดง เป็นปูตูแบบนึ่งในกระบอกหรือพิมพ์เล็ก ไส้น้ำตาลแว่น (น้ำตาลโตนด) ตัวแป้งข้าวคลุกมะพร้าวขูด พอนึ่งสุกน้ำตาลข้างในจะละลายเยิ้ม กัดทีได้ทั้งแป้งนุ่ม มะพร้าวมัน และน้ำตาลหวานหอม ขนมกลุ่มนี้เน้นวัตถุดิบพื้นบ้านล้วน ไม่หวานจัด เหมาะคนชอบขนมแนวดั้งเดิม

• ปูตูกือเดง — ปูตูนึ่งไส้น้ำตาลแว่น คลุกมะพร้าวขูด หวานหอมน้ำตาลโตนด เนื้อแป้งนุ่ม
• ปูตูฮาลือบอ / ปูตูแบบนึ่ง — แป้งข้าวนึ่งคลุกมะพร้าว กินเปล่าหรือจิ้มน้ำตาล รสอ่อน ๆ ละมุน
• ดือตายับ (ตือปง) — แป้งข้าว ไข่ น้ำตาลแว่น ทอดบาง ๆ แล้วม้วนกับมะพร้าวและงา กรอบนอกนุ่มใน
• โกะดน (ขนมรังผึ้ง) — ทำจากแป้งกับไข่ ห่อมะพร้าว เนื้อโปร่งเป็นรูคล้ายรังผึ้ง ชิ้นละราว 15 บาท

ขนมกะทิหลากสีและขนมโบราณอื่น ๆ

นอกจากอาเก๊าะกับปูตู ยังมีขนมกะทิหลากสีอีกหลายอย่างที่ทำให้แผงขนมมลายูดูสดใส สีเขียวจากใบเตย สีอื่นจากวัตถุดิบธรรมชาติ ส่วนใหญ่ใช้แป้งข้าวเจ้ากับกะทิเป็นฐาน นึ่งหรืออบจนได้เนื้อหนึบนุ่ม ราดหรือคลุกกะทิให้มัน ขนมพวกนี้เป็นมรดกที่หลายเจ้าตั้งใจรักษาสูตรไว้ให้รุ่นลูกหลานสืบต่อ

• ปูตรีรายา (ปูตรีรีอายู) — แป้งข้าว ไข่ นม กะทิ น้ำตาล สีเขียวใบเตย นึ่งจนหน้าแตก เนื้อหนึบหอม ชิ้นละราว 5 บาท
• บาตาบูโระ (ขนมหมอนเก่า) — แป้งข้าวทอดกรอบ ไส้เครื่องสมุนไพร กินคู่กะทิหวาน เป็นขนมแนวคาว-หวานที่หากินยาก
• เจ๊ะแมะ — ขนมมลายูเนื้อนุ่มหอมกะทิ เป็นชื่อที่คนนราธิวาสคุ้นเคยตามตลาดขนมโบราณ
• โกะรอวอ / โกะมุด — ขนมแป้งข้าวนึ่งกับน้ำตาลและมะพร้าว ตัดเป็นชิ้น หวานอ่อน เนื้อนุ่ม
• เปียนา — ขนมโบราณแป้งกับไข่แดง อบไฟบน-ล่างจนหอม นิยมทำช่วงรอมฎอน มีในนราธิวาส ปัตตานี ยะลา

ขนมเหล่านี้ราคาเป็นมิตรมาก ส่วนใหญ่ชิ้นละ 5-15 บาท ซื้อคละหลายอย่างใส่ถุงไปนั่งกินคู่ชาได้สบาย เป็นวิธีลองให้ครบรสในงบไม่กี่สิบบาท

ตลาดน้ำยะกัง ขนม 100 ปี แหล่งรวมขนมมลายู

ถ้าอยากเจอขนมมลายูครบที่สุดในที่เดียว ตลาดน้ำยะกัง ขนม 100 ปี คือหมุดที่ต้องไป ตั้งอยู่ชุมชนบ้านยะกัง ต.บางนาค ในเขตเทศบาลเมืองนราธิวาส ห่างจากใจกลางเมืองราว 4 กิโลเมตร เปิดเป็นแหล่งท่องเที่ยวมาตั้งแต่ปี 2559 มีร้านขนมและอาหารพื้นเมืองกว่า 50 ร้าน หลายเจ้าทำสูตรโบราณที่สืบทอดกันมาเป็นร้อยปี เดินชิมไปเรื่อย ๆ ได้ทั้งอาเก๊าะ ปูตู ขนมกะทิหลากสี ไปจนนาซิดาแฆและนาซิกายอ

• วันเปิด — เปิดเฉพาะวันศุกร์–เสาร์ ช่วงราว 12:00–20:00 น. (ควรเช็กเพจตลาดก่อนไปเพราะเวลาปรับได้)
• ทำเล — ชุมชนบ้านยะกัง ต.บางนาค ห่างใจกลางเมืองราว 4 กม. ขับรถหรือมอเตอร์ไซค์สะดวก
• ของเด่น — ขนมมลายูโบราณกว่า 50 ร้าน รวมอาเก๊าะ ปูตู ปูตรีรายา บาตาบูโระ เจ๊ะแมะ และของคาวมลายู
• บรรยากาศ — ตลาดริมน้ำชุมชน วิถีเรียบง่าย เหมาะเดินชิมช้า ๆ และพูดคุยกับเจ้าของสูตรโบราณ

ร้านและจุดหาขนมมลายูที่เปิดอยู่จริง

เราคัดร้านและแหล่งในเขตเมืองนราธิวาสที่เปิดอยู่และคนพื้นที่ไปจริง เรียงตามความสะดวกในการแวะและชื่อเสียง ราคาเป็นช่วงโดยประมาณ ควรเผื่อเปลี่ยนแปลงและโทรเช็กก่อนไปในวันสำคัญทางศาสนาหรือเดือนรอมฎอน

กินขนมมลายูคู่ชาร้อนแบบคนพื้นที่

ขนมมลายูส่วนใหญ่หวานนุ่มและหอมกะทิ จึงเข้ากันดีที่สุดกับเครื่องดื่มร้อนรสเข้ม คนนราธิวาสนิยมกินขนมคู่ชาร้อน ชาชัก หรือกาแฟโบราณ (โกปี๊) ความฝาดและความเข้มของชา-กาแฟตัดความหวานของขนมพอดี ทำให้กินได้เรื่อย ๆ ไม่เลี่ยน ลองสั่งชาร้อนสักแก้ว แล้วค่อย ๆ ชิมขนมไปทีละอย่าง เป็นช่วงเวลาพักที่เห็นวิถีเมืองนี้ชัดที่สุด

แพลนตามรอยขนมมลายู 2 วันแบบไม่รีบ

ถ้าอยากเก็บขนมมลายูให้ครบ ควรกันวันเสาร์ไว้สำหรับตลาดน้ำยะกัง นี่คือจังหวะ 2 วันที่ลองได้ทั้งร้านเจ้าเก่าและตลาดขนม ปรับตามวันเปิดร้านได้