10 กิจกรรมน่าทำ
ใน หนองคาย

ศาลาแก้วกู่ หรือที่คนเรียกกันติดปากว่าอุทยานเทวาลัย เป็นสวนประติมากรรมปูนปั้นขนาดใหญ่ที่กลายเป็นภาพจำของหนองคายไปแล้ว จุดเริ่มต้นมาจากหลวงปู่บุญเหลือ สุรีรัตน์ ผู้ก่อตั้งที่นำแรงศรัทธาและปรัชญาความเชื่อทั้งฝ่ายพุทธและฮินดูมาถ่ายทอดเป็นรูปปั้นคอนกรีต ภายในสวนกว้างจึงเต็มไปด้วยงานปั้นสูงหลายเมตร ทั้งพระพุทธรูปปางต่าง ๆ พญานาคเจ็ดเศียร รูปเทพเจ้า สัตว์ในตำนาน และฉากเล่าเรื่องคติธรรมเรื่องนรก-สวรรค์ที่ปั้นได้ละเอียดและมีขนาดใหญ่จนต้องแหงนมอง เดินชมไปเรื่อย ๆ จะเจอมุมถ่ายรูปแทบทุกก้าว เป็นสถานที่ที่ให้ทั้งความแปลกตาและแง่คิดในเวลาเดียวกัน

ตัวสวนอยู่ห่างจากตัวเมืองหนองคายเพียงไม่กี่กิโลเมตร เดินทางง่ายทั้งรถยนต์ส่วนตัว รถเช่า หรือมอเตอร์ไซค์ ค่าเข้าชมไม่แพงและแยกอัตราระหว่างคนไทยกับต่างชาติตามแบบสถานที่ท่องเที่ยวทั่วไป ด้านในนอกจากลานประติมากรรมกลางแจ้งแล้วยังมีอาคารหลายชั้นที่จัดแสดงรูปปั้นขนาดเล็กและเก็บรักษาสรีระของหลวงปู่ผู้ก่อตั้งไว้ให้ผู้สนใจเข้าชม บนแพลตฟอร์มรีวิวอย่าง Tripadvisor ศาลาแก้วกู่ได้คะแนนเฉลี่ยราว 4.3 เต็ม 5 จากรีวิวเกือบห้าร้อยราย เสียงส่วนใหญ่ชมว่าเป็นงานปั้นที่สเกลใหญ่เกินคาด แปลกตาไม่เหมือนที่ไหน และคุ้มค่าเมื่อเทียบกับค่าเข้าที่ถูกมาก หลายคนบอกว่าเป็นที่เที่ยวที่พลาดไม่ได้ถ้ามาถึงหนองคาย

สิ่งที่ควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา ข้อแรกคือสวนเป็นพื้นที่กลางแจ้งเกือบทั้งหมด แดดช่วงกลางวันแรงและร้อน ควรเตรียมหมวก แว่นกันแดด ร่ม และน้ำดื่มไปด้วย หรือเลือกไปช่วงเช้ากับช่วงบ่ายแก่ที่แดดอ่อนลง ข้อสองคืองานปั้นบางส่วนผ่านกาลเวลามาหลายสิบปี มีร่องรอยผุกร่อน สีซีด และคราบตะไคร่ตามผิวปูน ทำให้ภาพจริงอาจดูเก่ากว่าในรูปโปรโมต บางคนมองว่าเป็นเสน่ห์ บางคนอาจรู้สึกว่าดูทรุดโทรม ข้อสามคือรูปปั้นชุดนรกและฉากคติธรรมบางจุดสื่อภาพค่อนข้างชัดและน่ากลัว หากพาเด็กเล็กไปควรดูแลใกล้ชิด ข้อสี่คือทางเดินบางช่วงเป็นพื้นปูนและดินที่อาจลื่นหลังฝนตก ควรสวมรองเท้าที่เดินสบายและเกาะพื้นดี วางแผนเวลาชมสัก 1-2 ชั่วโมงกำลังพอดี

ถ้ามาหนองคายแล้วอยากได้บรรยากาศริมแม่น้ำโขงแบบเต็ม ๆ จุดที่คนส่วนใหญ่มาเดินคือย่านริมโขงใจกลางเมือง ซึ่งมีตลาดท่าเสด็จเป็นหัวใจหลัก ตลาดนี้ทอดยาวเลียบแม่น้ำ ขายทั้งของกิน ของฝาก และสินค้านำเข้าจากลาวและเวียดนาม เช่น เครื่องเงิน ผ้าทอ ของแห้ง หมูยอ แหนม ไปจนถึงข้าวของเครื่องใช้ราคาย่อมเยา เดินไปเรื่อย ๆ จะเจอทั้งร้านนั่งกินริมน้ำและแผงลอยให้ซื้อติดไม้ติดมือ พอเดินพ้นตัวตลาดออกไปตามทางเลียบโขงก็ยังมีลานกว้างให้นั่งเล่น มีร้านกาแฟและร้านอาหารเปิดรับลมเย็น เป็นจุดที่คนท้องถิ่นกับนักท่องเที่ยวมาปนกันแบบสบาย ๆ ไม่ต้องแต่งตัวหรือวางแผนอะไรมาก แค่เดินมาก็ได้ฟีลเมืองริมน้ำทันที

ช่วงเวลาที่ย่านนี้คึกคักที่สุดคือตอนเย็นก่อนพระอาทิตย์ตก อากาศเริ่มเย็นลง ผู้คนทยอยออกมาเดิน ร้านรวงเปิดไฟ และฝั่งตรงข้ามแม่น้ำก็เห็นแผ่นดินลาวได้ชัด วิวพระอาทิตย์ตกกลางเมืองริมโขงเป็นภาพที่หลายคนพูดถึง เพราะหาชมง่ายและไม่ต้องเสียเงิน สุดสัปดาห์โดยเฉพาะคืนวันเสาร์จะมีถนนคนเดินเสริมเข้ามา ร้านค้าเยอะขึ้น มีดนตรีสดและของกินให้เลือกมากกว่าปกติ ทั้งย่านเข้าฟรี ไม่มีค่าเข้า จ่ายเฉพาะค่าของที่ซื้อจริง จึงเหมาะกับการเดินเล่นยาว ๆ ชิมไปเรื่อย แล้วหาที่นั่งกินมื้อเย็นริมน้ำปิดท้าย ใครมาพักในเมืองหนองคายเดินหรือนั่งรถมาถึงได้สะดวก เพราะอยู่ใจกลางเมืองพอดี

ข้อควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา อย่างแรกคือช่วงกลางวันแดดริมน้ำแรงและร้อนมาก รีวิวหลายรายแนะนำให้มาตอนบ่ายแก่ถึงเย็นจะสบายกว่า อย่างที่สองคือของขายในตลาดท่าเสด็จหลายอย่างเป็นสินค้านำเข้าและของที่ระลึกทั่วไปที่หาได้ตามตลาดชายแดนอื่น บางคนคาดหวังของแปลกแล้วอาจรู้สึกว่าสินค้าคล้าย ๆ กัน ควรเดินดูหลายแผงและต่อรองราคาก่อนตัดสินใจซื้อ อย่างที่สามคือช่วงเย็นวันหยุดคนค่อนข้างเยอะ ทางเดินแคบเป็นบางช่วง ควรดูแลกระเป๋าและของมีค่า รวมถึงจูงมือเด็กเล็กไว้ให้ดี ส่วนเรื่องระดับน้ำในแม่น้ำโขงจะขึ้นลงตามฤดู หน้าฝนน้ำสูงและไหลแรง หน้าแล้งเห็นสันดอนทราย บรรยากาศต่างกันไปตามช่วง แต่การเดินเล่นริมทางยังทำได้ตลอดปี ถ้ามาช่วงมรสุมควรพกร่มหรือเสื้อกันฝนเผื่อไว้

วัดโพธิ์ชัยเป็นพระอารามหลวงกลางเมืองหนองคาย และเป็นที่ประดิษฐานหลวงพ่อพระใส พระพุทธรูปปางมารวิชัยเนื้อทองสีสุกที่ชาวหนองคายนับถือเป็นพระคู่บ้านคู่เมือง ตำนานเล่าว่าหลวงพ่อพระใสเป็นหนึ่งในสามพี่น้องพระพุทธรูปที่สร้างขึ้นทางฝั่งลาว ก่อนอัญเชิญข้ามแม่น้ำโขงมาประดิษฐานที่หนองคาย คนที่เดินทางมาถึงเมืองนี้ส่วนใหญ่จะแวะมากราบไหว้ขอพรก่อนเป็นอันดับต้น ๆ เพราะเชื่อกันว่าท่านศักดิ์สิทธิ์เรื่องความเป็นสิริมงคลและการเริ่มต้นสิ่งใหม่ วัดตั้งอยู่กลางเมืองจึงเดินทางมาง่าย ไม่ว่าจะขับรถเอง นั่งรถรับจ้าง หรือปั่นจักรยานจากที่พักริมโขง

จุดที่คนมาวัดนี้ไม่ควรพลาดคือภายในพระอุโบสถ นอกจากได้กราบหลวงพ่อพระใสใกล้ ๆ แล้ว ผนังโบสถ์ยังเต็มไปด้วยจิตรกรรมฝาผนังเล่าเรื่องพุทธประวัติและวิถีชีวิตริมโขง สีสันและลายเส้นเป็นงานที่หลายคนชมว่าใช้เวลายืนดูได้นาน บรรยากาศโดยรอบเงียบสงบเหมาะกับการนั่งพักใจ ช่วงเทศกาลออกพรรษาและงานบุญประจำปี วัดจะคึกคักเป็นพิเศษเพราะมีขบวนแห่และผู้คนมาทำบุญจำนวนมาก หากมาช่วงปกติจะได้บรรยากาศสบาย ๆ เดินชมได้ทั่วโดยไม่ต้องเบียดเสียด แนะนำให้เผื่อเวลาเดินรอบวัดเก็บภาพสถาปัตยกรรมและซุ้มประตูที่ตกแต่งประณีต

เรื่องที่ควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา ข้อแรกคือวัดนี้เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่คนในพื้นที่ให้ความเคารพสูง การแต่งกายต้องสุภาพจริงจัง งดเสื้อสายเดี่ยว กางเกงหรือกระโปรงสั้น และควรถอดรองเท้าก่อนขึ้นพระอุโบสถ ข้อสองคือช่วงกลางวันแดดแรงและอากาศร้อน โดยเฉพาะหน้าร้อนของภาคอีสาน ควรพกน้ำดื่มและหมวก และเลี่ยงมาช่วงเที่ยงตรงถ้าไม่จำเป็น ข้อสามคือแม้เข้าชมฟรี แต่ควรสำรวมกิริยา ลดเสียง และไม่รบกวนคนที่กำลังสวดมนต์หรือปฏิบัติธรรม การถ่ายภาพในเขตพระอุโบสถควรดูป้ายและทำด้วยความเคารพ ข้อสุดท้ายคือช่วงวันหยุดยาวและเทศกาลคนจะแน่นและที่จอดรถหายาก หากขับรถมาเองแนะนำมาช่วงเช้าหรือจอดบริเวณรอบนอกแล้วเดินเข้า จะสะดวกกว่าและได้บรรยากาศที่เงียบกว่าด้วย

สะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่ 1 คือจุดข้ามแดนทางบกที่คึกคักที่สุดระหว่างหนองคายกับเวียงจันทน์ เปิดใช้มาตั้งแต่ปี 2537 ทอดข้ามแม่น้ำโขงยาวราวหนึ่งกิโลเมตรครึ่ง ตัวสะพานเองไม่ได้เป็นแลนด์มาร์กที่ต้องตั้งใจมาถ่ายรูปเป็นพิเศษ แต่เสน่ห์อยู่ที่มันเป็นประตูให้คนไทยและนักท่องเที่ยวออกเรือแบบไปเช้าเย็นกลับไปเดินเล่นเมืองหลวงลาวได้ในวันเดียว ฝั่งไทยเป็นด่านหนองคาย ข้ามไปอีกฟากคือด่านท่านาแล้งของลาว จากนั้นนั่งรถต่อเข้าตัวเวียงจันทน์อีกราวยี่สิบห้ากิโลเมตร ในเมืองมีทั้งพระธาตุหลวงสีทอง ประตูชัย วัดสีเมือง และตลาดเช้าให้เดินชิมของกินและช้อปของฝากแบบสบาย ๆ

การข้ามสะพานทำได้หลายวิธี วิธียอดนิยมคือขึ้นรถบัสประจำทางที่วิ่งข้ามสะพานโดยเฉพาะ ค่าโดยสารหลักสิบบาท จอดให้ลงประทับตราทั้งสองฝั่ง อีกทางที่หลายคนชอบคือนั่งรถไฟจากสถานีหนองคายข้ามสะพานไปลงที่สถานีท่านาแล้ง ได้ฟีลข้ามแดนด้วยรถไฟที่หาไม่ได้ง่าย ๆ คนไทยใช้บัตรผ่านแดนหรือพาสปอร์ตข้ามได้เลยไม่ต้องขอวีซ่า ส่วนนักท่องเที่ยวต่างชาติหลายสัญชาติทำวีซ่าออนอะไรฟ์ที่ด่านลาวได้ มีค่าธรรมเนียมตามสัญชาติ ใครไม่อยากยุ่งกับการต่อรถและเรื่องเอกสารเองก็มีทัวร์เดย์ทริปเวียงจันทน์ที่รวมรถรับส่ง ไกด์ และพาผ่านด่านให้ ซึ่งช่วยประหยัดเวลาและลดความสับสนที่ด่านได้มาก โดยเฉพาะคนที่ข้ามแดนครั้งแรก

สิ่งที่ควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา ข้อแรกคือเวลาทำการของด่านสำคัญมาก ด่านเปิดเป็นช่วงเวลา ไม่ได้เปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง และช่วงเช้าตรู่กับช่วงเย็นก่อนปิดคนจะแน่นเป็นพิเศษ ควรเช็กเวลาเปิด-ปิดล่าสุดก่อนออกเดินทางและเผื่อเวลาต่อคิวประทับตรา ข้อสองคือช่วงวันหยุดยาวและวันเสาร์อาทิตย์คิวที่ด่านยาวมาก บางช่วงรอเป็นชั่วโมง ข้อสามคือมีค่าธรรมเนียมนอกเวลาราชการและค่าเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่บางคนรีวิวว่าไม่ค่อยชัดเจน ควรเตรียมเงินสดทั้งเงินบาทและเงินกีบหรือดอลลาร์ติดตัวไว้ ข้อสี่คือตัวสะพานไม่ได้เดินข้ามด้วยเท้าแบบอิสระ ต้องไปกับยานพาหนะตามระบบ ใครหวังจะเดินถ่ายรูปกลางสะพานเล่น ๆ อาจผิดหวัง และเงินกีบมีอัตราแลกเปลี่ยนผันผวน ควรแลกเท่าที่จำเป็นและเก็บใบเสร็จผ่านแดนไว้จนกว่าจะกลับเข้าไทยเรียบร้อย

วัดผาตากเสื้ออยู่บนสันเขาริมแม่น้ำโขงในอำเภอสังคม ตอนเหนือของหนองคาย จุดที่คนพูดถึงมากที่สุดคือสกายวอล์คกระจกใสรูปตัว U ที่ยื่นออกจากขอบหน้าผา ยืนอยู่บนพื้นกระจกแล้วมองทะลุลงไปเห็นลำน้ำโขงคดโค้งอยู่เบื้องล่าง ฝั่งตรงข้ามคือแผ่นดินลาว วิวเปิดโล่งเห็นทั้งสายน้ำ เกาะแก่งกลางโขง และแนวภูเขาเขียว ๆ ได้ในเฟรมเดียว หน้าหนาวช่วงพฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์เป็นช่วงที่คนนิยมมากที่สุด เพราะบางเช้ามีทะเลหมอกลอยเต็มหุบ ทำให้ได้ภาพที่คนถ่ายกันติดมือถือกลับไปเยอะ ตัววัดเองก็ร่มรื่นเงียบสงบ เดินไหว้พระทำบุญได้ก่อนไปต่อที่ลานชมวิว

การเดินทางส่วนใหญ่มากับรถส่วนตัวหรือรถเช่า เพราะทางขึ้นเป็นถนนบนเขาที่ค่อนข้างชันและแคบเป็นบางช่วง ถ้าไม่ได้ขับรถเองมักมีรถท้องถิ่นหรือสองแถวรับขึ้นจากลานจอดด้านล่างไปยังจุดชมวิว คิดค่าบริการต่อคนไม่แพง หลายคนจัดวัดผาตากเสื้อไว้ในทริปเส้นเลียบโขงร่วมกับสังคมและเชียงคาน เพราะอยู่ในเส้นทางเดียวกัน ควรเช็กเวลาก่อนไปเพราะบริเวณสกายวอล์คมักปิดให้บริการช่วงบ่ายแก่ ๆ ราว 16.30 น. และประตูทางเข้าวัดปิดประมาณ 18.00 น. มาถึงช่วงสายถึงบ่ายต้น ๆ จะมีเวลาเดินเล่นถ่ายรูปสบาย ๆ ส่วนใครอยากได้ทะเลหมอกต้องมาแต่เช้ามืดในหน้าหนาว

เรื่องที่ควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา คือสกายวอล์คอยู่บนหน้าผาสูง คนกลัวความสูงอาจเดินบนพื้นกระจกไม่ไหวจริง ๆ และควรทำตามกฎของจุดชมวิวอย่างเคร่งครัด เช่น จำกัดจำนวนคนบนกระจกพร้อมกัน ถอดรองเท้าหรือสวมถุงคลุมตามที่เจ้าหน้าที่กำหนด ไม่กระโดดหรือหยอกล้อกันบนพื้นกระจก และดูแลเด็กเล็กใกล้ชิด ช่วงวันหยุดยาวและหน้าหนาวคนเยอะ อาจต้องรอคิวขึ้นกระจกและถ่ายรูปนานพอสมควร แดดบนหน้าผาแรงและลมกระโชกเป็นบางช่วง เตรียมหมวก แว่นกันแดด และรองเท้าที่เดินทางลาดชันได้จะสบายกว่า เพราะเป็นวัดจึงควรแต่งกายสุภาพ ไม่ส่งเสียงดังรบกวนคนที่มาปฏิบัติธรรม และเก็บขยะกลับลงมาด้วยเพื่อรักษาจุดชมวิวให้อยู่กับชุมชนไปนาน ๆ

บั้งไฟพญานาคคือปรากฏการณ์ลูกไฟสีแดงอมชมพูที่ผุดขึ้นจากลำแม่น้ำโขงในคืนออกพรรษาราวเดือนตุลาคมของทุกปี ลูกไฟจะพุ่งขึ้นเงียบ ๆ จากผิวน้ำ ไม่มีเสียง ไม่มีควัน แล้วลอยสูงขึ้นไปก่อนจะดับหายไปในความมืด ชาวบ้านสองฝั่งโขงเชื่อกันมานานว่าเป็นลมหายใจหรือการบูชาของพญานาคที่อาศัยอยู่ใต้ลำน้ำ ตรงกับวันที่พระพุทธเจ้าเสด็จลงจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ อำเภอโพนพิสัยของจังหวัดหนองคายถือเป็นจุดที่คนเห็นลูกไฟมากที่สุดและเป็นที่รู้จักที่สุด จนกลายเป็นงานประจำปีที่ดึงคนจากทั่วประเทศให้เดินทางมารวมกันริมโขงในคืนเดียว บรรยากาศจึงเป็นทั้งงานบุญ งานวัด และการรอคอยร่วมกันของคนหลายหมื่นคน

เรื่องคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์กับความเชื่อดั้งเดิมยังเป็นสิ่งที่ถกกันมานาน บ้างว่าเป็นแก๊สจากใต้ท้องน้ำที่ลุกติดไฟเมื่อขึ้นมาสัมผัสอากาศ บ้างก็ยืนยันในศรัทธาที่ส่งต่อกันมาหลายชั่วอายุคน หน้านี้ขอไม่ฟันธงว่าคำตอบที่ถูกคืออะไร เพราะเสน่ห์ของการมาโพนพิสัยไม่ได้อยู่ที่การพิสูจน์ แต่อยู่ที่การได้ยืนอยู่ริมโขงท่ามกลางผู้คนที่มาด้วยความหวังเดียวกัน ได้เห็นแสงไฟลอยขึ้นเหนือน้ำในความมืด และได้สัมผัสความเชื่อที่ยังมีชีวิตอยู่จริงในวิถีของคนลุ่มน้ำโขง หลายคนที่มาเล่าตรงกันว่าสิ่งที่ประทับใจไม่แพ้ลูกไฟคือบรรยากาศของงานและน้ำใจของคนพื้นที่

สิ่งที่ควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา ข้อแรกคือคนเยอะมากจริง ๆ ถนนเข้าอำเภอโพนพิสัยและลานริมโขงแน่นตั้งแต่หัวค่ำ รถติดยาวและที่จอดหายาก หลายคนต้องเดินเท้าเข้าจุดชมเป็นระยะไกล ข้อสองคือลูกไฟเป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติที่ควบคุมไม่ได้ บางปีขึ้นเยอะ บางปีขึ้นน้อย และแต่ละจุดเห็นไม่เท่ากัน จึงไม่มีใครรับประกันได้ว่าคืนที่ไปจะเห็นชัดแค่ไหน ข้อสามคือลูกไฟมักอยู่ไกลและอยู่สูง กล้องมือถือทั่วไปถ่ายติดยาก ควรมาเพื่อดูด้วยตามากกว่าหวังภาพสวย ข้อสี่คือควรเผื่อเวลาเดินทางกลับที่พักให้มาก เพราะคนออกจากงานพร้อมกันตอนดึกทำให้การจราจรติดขัดหนัก และควรจองที่พักในหนองคายหรือใกล้เคียงล่วงหน้าหลายเดือน เพราะห้องเต็มเร็วมากในช่วงเทศกาลนี้

พระธาตุบังพวนเป็นพระธาตุเก่าแก่ที่ตั้งอยู่นอกตัวเมืองหนองคายราวยี่สิบกิโลเมตร ในเขตอำเภอเมืองฝั่งตะวันตก องค์พระธาตุทรงระฆังสีขาวตั้งอยู่กลางลานวัดที่กว้างและร่มรื่น มีประวัติผูกพันกับตำนานการประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุตามความเชื่อของคนแถบลุ่มน้ำโขง จุดที่ทำให้ที่นี่ต่างจากวัดทั่วไปคือกลุ่มโบราณสถานรอบองค์พระธาตุที่เรียกว่าสัตตมหาสถาน ซึ่งเป็นเจดีย์และสิ่งก่อสร้างจำลองสถานที่สำคัญเจ็ดแห่งในพุทธประวัติ ตั้งกระจายอยู่ในบริเวณเดียวกัน หาดูได้ไม่กี่แห่งในเมืองไทย คนที่ชอบเดินดูงานสถาปัตยกรรมเก่าและอ่านเรื่องราวความเป็นมาจะเพลินกับการเดินวนดูทีละจุด

บรรยากาศโดยรวมเงียบสงบ ไม่พลุกพล่านเหมือนวัดกลางเมือง เหมาะกับคนที่อยากหาที่ไหว้พระแบบไม่ต้องเบียดเสียด สายไหว้พระมักมากราบองค์พระธาตุและเดินเวียนรอบเพื่อความเป็นสิริมงคล ส่วนสายประวัติศาสตร์จะสนใจกลุ่มซากเจดีย์เก่าและสระมุจลินท์ซึ่งเป็นสระน้ำโบราณในบริเวณวัด ที่นี่ไม่เก็บค่าเข้าชม แต่การเดินทางต้องมีรถส่วนตัวหรือเช่ารถ เพราะอยู่นอกเมืองและรถประจำทางเข้าถึงไม่สะดวก หลายคนจัดให้เป็นจุดแวะระหว่างเส้นทางเที่ยวหนองคายรอบนอก เช่น ไปต่อศาลาแก้วกู่หรือจุดชมวิวริมโขง ควรเผื่อเวลาเดินทางไปกลับและวางแผนรวมกับจุดอื่นในวันเดียวเพื่อให้คุ้มค่าน้ำมัน

สิ่งที่ควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา ข้อแรกคือบริเวณลานวัดเป็นที่โล่งกลางแดด ช่วงกลางวันแดดแรงและร้อนจัด โดยเฉพาะหน้าร้อน ควรไปช่วงเช้าหรือบ่ายแก่ ๆ และเตรียมหมวกกับน้ำดื่มไปด้วย ข้อสองคือเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ควรแต่งกายสุภาพ งดเสื้อสายเดี่ยวหรือกางเกงขาสั้นเกินไป และถอดรองเท้าเมื่อเข้าเขตที่กำหนด ข้อสามคือป้ายอธิบายประวัติและผังโบราณสถานมีจำกัด คนที่อยากเข้าใจเรื่องราวลึกขึ้นควรอ่านข้อมูลมาก่อนหรือหาไกด์ท้องถิ่น ข้อสี่คืออยู่ไกลจากตัวเมืองและไม่มีร้านค้าร้านอาหารมากนักบริเวณหน้าวัด ควรเติมน้ำมันและเตรียมของกินติดรถไว้ ที่นี่เหมาะกับคนที่ตั้งใจมาชมความเก่าแก่และความสงบมากกว่าคนที่มองหาความคึกคักหรือสิ่งอำนวยความสะดวกครบมือ

วัดหินหมากเป้งอยู่ริมแม่น้ำโขงในอำเภอศรีเชียงใหม่ ห่างจากตัวเมืองหนองคายราวหนึ่งชั่วโมงโดยรถ เป็นวัดป่าสายกรรมฐานที่หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี ใช้เป็นสำนักปฏิบัติธรรมมายาวนาน จุดที่ทำให้คนแวะกันคือบรรยากาศเงียบสงบใต้ร่มไม้ใหญ่บนเนินหินทรายที่ทอดตัวลงไปหาริมน้ำ เดินในเขตวัดจะเจอกุฏิ ศาลา เจดีย์ และก้อนหินรูปทรงแปลกตาที่เป็นที่มาของชื่อวัด หลายมุมเปิดโล่งเห็นแม่น้ำโขงและฝั่งลาวตรงข้าม เป็นที่ที่คนตั้งใจมานั่งสมาธิ ทำบุญ หรือเดินสูดอากาศเย็น ๆ ริมน้ำโดยไม่ต้องรีบ ต่างจากวัดในเมืองที่มักพลุกพล่าน

ไฮไลต์ที่คนรุ่นใหม่มาถ่ายรูปกันมากขึ้นในช่วงหลังคือสกายวอล์กพื้นกระจกที่ยื่นออกไปเหนือหน้าผาริมโขง มองลงไปเห็นสายน้ำและแนวโค้งของแม่น้ำได้กว้างไกล ช่วงเช้าและช่วงเย็นแดดไม่แรง อากาศริมน้ำเย็นสบาย เป็นเวลาที่เดินชมวัดได้เพลินที่สุด การเข้าชมไม่เก็บค่าเข้า ใครอยากทำบุญก็หยอดตู้ตามศรัทธา วัดเปิดให้เข้าราวแปดโมงครึ่งถึงสี่โมงครึ่งทุกวัน เนื่องจากเป็นสำนักปฏิบัติธรรมจึงมีกติกาเรื่องความสำรวมชัดเจน ควรพูดเบา ปิดเสียงโทรศัพท์ และไม่ทำกิจกรรมที่รบกวนผู้ที่มาปฏิบัติธรรม การมีรถส่วนตัวหรือเช่ารถจากตัวเมืองหนองคายจะสะดวกกว่ามาก เพราะรถสาธารณะเข้าถึงตัววัดได้ยากและเที่ยวรถไม่แน่นอน

สิ่งที่ควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา ข้อแรกคือเรื่องการแต่งกาย ที่นี่เป็นวัดปฏิบัติธรรมจริงจัง ควรแต่งกายสุภาพ ปิดไหล่ปิดเข่า งดกางเกงขาสั้นและเสื้อสายเดี่ยว หลายคนที่แต่งตัวไม่เรียบร้อยอาจรู้สึกไม่สบายใจเมื่อไปถึง ข้อสองคือระยะทางและการเดินทาง วัดอยู่ไกลจากตัวเมืองและเส้นทางบางช่วงเป็นถนนเล็ก ควรเผื่อเวลาและวางแผนเติมน้ำมันให้พร้อม ข้อสามคือสกายวอล์กมีข้อจำกัดเรื่องจำนวนคนและบางช่วงต้องต่อคิว ผู้ที่กลัวความสูงควรประเมินตัวเองก่อนขึ้น ข้อสี่คือช่วงกลางวันแดดริมน้ำค่อนข้างแรงและร้อน ควรพกน้ำดื่ม หมวก และร่ม ส่วนหน้าฝนพื้นหินและทางเดินอาจลื่น ให้ใส่รองเท้าที่เกาะพื้นดี และเนื่องจากรีวิวบนแพลตฟอร์มยังมีจำนวนไม่มาก ควรถือเป็นข้อมูลประกอบมากกว่าตัวชี้วัดหลัก

สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำหนองคายอยู่ในพื้นที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น วิทยาเขตหนองคาย ห่างตัวเมืองหนองคายราวสิบกิโลเมตร เป็นแหล่งเรียนรู้เรื่องปลาและสัตว์น้ำที่จัดแสดงหลากหลายทั้งปลาน้ำจืดลุ่มน้ำโขง ปลาน้ำกร่อย และสัตว์ทะเลบางส่วน จุดที่คนพูดถึงกันมากคืออุโมงค์ปลาให้เดินลอดใต้ตู้กระจก มองเห็นฝูงปลาว่ายอยู่รอบตัวเหนือหัว ปลาบึกและปลาแม่น้ำโขงตัวใหญ่เป็นดาวเด่นที่ทำให้เด็ก ๆ ตื่นเต้น ในห้องจัดแสดงเปิดแอร์เย็นสบาย เดินชมได้เรื่อย ๆ เหมาะกับการหลบแดดร้อนช่วงกลางวัน และเป็นกิจกรรมในร่มที่พาครอบครัวมาได้ทั้งวันฝนวันแดด

ทางเข้าเก็บค่าธรรมเนียมแยกราคาระหว่างคนไทยกับชาวต่างชาติ คนไทยจ่ายถูกกว่าพอสมควร ถือว่าเป็นกิจกรรมที่ราคาไม่สูงเมื่อเทียบกับอควาเรียมในเมืองใหญ่ ปกติปิดทำการวันจันทร์ เปิดช่วงกลางวันถึงบ่าย จุดที่หลายรีวิวแนะนำให้จับเวลาไว้คือรอบให้อาหารปลาโดยนักประดาน้ำที่ลงไปในตู้ใหญ่ช่วงบ่าย เป็นภาพที่เด็กชอบและได้เห็นปลาว่ายเข้ามาใกล้ ๆ ก่อนไปควรเช็กเวลาเปิด-ปิดและรอบให้อาหารจากเพจของสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำอีกที เพราะบางช่วงมีการปรับตารางหรือปิดปรับปรุง จะได้ไม่เสียเที่ยว การเดินทางสะดวกทั้งรถส่วนตัวและรถเช่า มีที่จอดรถกว้าง ถ้าไม่มีรถอาจใช้บริการรถรับจ้างในเมืองหนองคายไปส่ง

สิ่งที่ควรเผื่อใจไว้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา อาคารและตู้จัดแสดงหลายจุดเริ่มมีอายุ รีวิวบางส่วนบอกว่าบางตู้ดูเก่าและอยากให้ปรับปรุงเพิ่ม บางคนติงว่าตู้บางใบเล็กไปสำหรับปลาตัวใหญ่และเต่า ขนาดพื้นที่จัดแสดงไม่ได้ใหญ่มาก เดินชมจบได้ในเวลาราวหนึ่งชั่วโมงครึ่งถึงสองชั่วโมง จึงเหมาะเป็นกิจกรรมเสริมครึ่งวันมากกว่าจะเป็นไฮไลต์เต็มวัน ค่าเข้าสำหรับต่างชาติแพงกว่าคนไทยหลายเท่า ควรเตรียมเงินสดและทำใจเรื่องส่วนต่างนี้ไว้ ช่วงวันหยุดและช่วงที่มีคณะทัศนศึกษาของโรงเรียนมา คนจะแน่นและเสียงดังกว่าปกติ ถ้าอยากได้บรรยากาศเงียบ ๆ เดินสบาย แนะนำให้มาช่วงเช้าวันธรรมดา จะเดินถ่ายรูปในอุโมงค์ปลาได้ไม่ต้องแย่งมุมกับใคร

น้ำตกธารทองอยู่ในสวนรุกขชาติน้ำตกธารทอง บ้านผาตั้ง อำเภอสังคม เป็นน้ำตกขนาดเล็กที่เกิดจากลำห้วยไหลผ่านลานหินกว้างริมทางหลวงหมายเลข 211 เส้นเลียบแม่น้ำโขง จุดที่ทำให้คนแวะกันเยอะไม่ใช่ความสูงหรือความอลังการ แต่เป็นลานหินตื้น ๆ ที่ลงเล่นน้ำได้จริงและอยู่ติดถนนแทบไม่ต้องเดินเข้าไป จอดรถแล้วเดินไม่กี่นาทีก็ถึงตัวน้ำตก เหมาะกับคนขับรถเที่ยวเส้นหนองคาย-สังคม-สู่ผาตากเสื้อหรือต่อไปทางเลย ที่อยากหาที่พักเบรกกลางทางให้เด็ก ๆ ได้ลงเล่นน้ำและผู้ใหญ่ได้นั่งพักคลายร้อนใต้ร่มไม้ รอบบริเวณมีร้านอาหารตามสั่งและของกินพื้นบ้านให้สั่งมานั่งกินริมน้ำแบบไม่ต้องเตรียมอะไรไปเอง

เสน่ห์ของที่นี่คือความเป็นน้ำตกท้องถิ่นแบบเรียบง่าย คนในพื้นที่และครอบครัวจากตัวเมืองมักขับมาปิกนิกกันช่วงวันหยุด ปูเสื่อ สั่งไก่ย่างส้มตำ แล้วให้เด็กลงแช่น้ำในแอ่งตื้นที่กระแสน้ำไม่แรง เพราะเป็นลานหินมากกว่าน้ำตกชั้นสูง จึงลงเล่นน้ำได้สบายใจกว่าน้ำตกที่มีหน้าผาชัน การมาที่นี่เข้ากันดีกับทริปเลียบโขงสายสังคม ที่มีทั้งจุดชมวิวแม่น้ำโขงฝั่งไทย-ลาว วัดริมทาง และร้านกาแฟวิวโขงให้แวะเป็นระยะ หลายคนจัดน้ำตกธารทองเป็นจุดพักกลางวันก่อนไปต่อจุดชมวิวอื่น มากกว่าจะตั้งใจมาเที่ยวน้ำตกนี้เป็นจุดหมายหลัก ซึ่งพอตั้งความคาดหวังให้ตรงว่าเป็นน้ำตกเล็กเล่นน้ำ ก็มักจะกลับไปแบบพอใจ

สิ่งที่ควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา ข้อแรกคือปริมาณน้ำขึ้นกับฤดูอย่างชัดเจน ช่วงที่น้ำสวยและเล่นน้ำได้เต็มที่คือหน้าฝนถึงต้นหนาว ราวเดือนกรกฎาคมถึงพฤศจิกายน ส่วนหน้าแล้งน้ำมักเหลือน้อยจนแทบเป็นแค่ธารบาง ๆ บนลานหิน ข้อสองคือช่วงวันหยุดยาวและเทศกาลคนค่อนข้างแน่น ที่จอดรถและโต๊ะริมน้ำเต็มเร็ว มาช่วงเช้าหรือวันธรรมดาจะได้บรรยากาศสงบกว่า ข้อสามคือหินริมน้ำและใต้น้ำลื่น ควรใส่รองเท้าที่เกาะพื้นดีและดูแลเด็กเล็กใกล้ชิด ข้อสี่คือเป็นแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติที่สิ่งอำนวยความสะดวกยังพื้น ๆ ห้องน้ำและร้านค้ามีจำกัด ควรเตรียมของใช้จำเป็นและถุงเก็บขยะกลับไปเอง เพื่อช่วยรักษาลานหินริมโขงแห่งนี้ให้สะอาดสำหรับคนที่มาทีหลัง