10 กิจกรรมน่าทำ
ใน ปทุมธานี

องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ หรือที่คนไทยเรียกติดปากว่า อพวช. คือแหล่งเรียนรู้วิทยาศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดของปทุมธานี ตั้งอยู่ที่เทคโนธานี ตำบลคลองห้า อำเภอคลองหลวง ห่างจากกรุงเทพฯ ราวหนึ่งชั่วโมงโดยรถยนต์ ภายในพื้นที่เดียวกันมีอาคารพิพิธภัณฑ์ถึงสี่หลังให้เดินชม หลังที่เป็นภาพจำคือพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ อาคารรูปลูกบาศก์เอียงตั้งบนฐานแคบที่กลายเป็นแลนด์มาร์กประจำที่นี่ ถัดมาคือพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาที่รวมตัวอย่างสัตว์ พืช และซากดึกดำบรรพ์ พิพิธภัณฑ์เทคโนโลยีสารสนเทศที่เล่าเรื่องคอมพิวเตอร์และการสื่อสาร และพิพิธภัณฑ์พระรามเก้าที่เล่าเรื่องระบบนิเวศและแนวพระราชดำริด้านสิ่งแวดล้อม เดินชมได้ทั้งวันแบบไม่ซ้ำ

จุดที่พ่อแม่ผู้ปกครองชอบพามาคือนิทรรศการส่วนใหญ่เป็นแบบกดปุ่ม หมุน จับ ลองเล่นได้จริง เด็กจึงได้เรียนวิทยาศาสตร์ผ่านการลงมือทำแทนการยืนอ่านป้ายเฉย ๆ มีทั้งโซนร่างกายมนุษย์ อวกาศ ไดโนเสาร์ ฟิสิกส์สนุก ๆ และหุ่นยนต์ให้ลองบังคับ บัตรเข้าชมแบบรวมทั้งสี่อาคารอยู่ที่ราว 300 บาทต่อผู้ใหญ่ ส่วนเด็ก นักเรียนนักศึกษา และผู้สูงอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไปเข้าฟรี เปิดวันอังคารถึงศุกร์เวลา 09:30-16:00 น. เสาร์ อาทิตย์และวันหยุดนักขัตฤกษ์เวลา 09:30-17:00 น. ปิดทุกวันจันทร์ บนแพลตฟอร์มรีวิวอย่าง Tripadvisor ที่นี่ได้คะแนนเฉลี่ยราว 4.5 เต็ม 5 จากรีวิวจริงราว 40 ราย หลายเสียงบอกว่าเหมาะกับครอบครัวที่มีเด็กเล็ก คุ้มค่าเมื่อเทียบกับราคาบัตร และดูแลรักษาสถานที่ได้ดี

สิ่งที่ควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา ข้อแรกคือที่นี่อยู่นอกเมืองและไม่มีรถไฟฟ้าหรือรถสาธารณะเข้าถึงสะดวก ควรขับรถหรือเรียกรถมาเอง และเผื่อเวลาเดินทางช่วงรถติด ข้อสองคือพื้นที่กว้างมากและมีสี่อาคาร รีวิวหลายรายแนะนำให้กันเวลาไว้อย่างน้อยสี่ถึงห้าชั่วโมงถ้าอยากเดินให้ครบ ใครมีเวลาน้อยควรเลือกเจาะเฉพาะอาคารที่สนใจ ข้อสามคือภายในอาคารเปิดแอร์เย็นจัด บางคนถึงกับแนะนำให้พกเสื้อแขนยาวติดไปด้วย และควรเช็กวันเปิดทำการก่อนเดินทางเพราะปิดทุกวันจันทร์ รวมถึงช่วงปิดเทอมหรือวันหยุดยาวคนจะเยอะเป็นพิเศษ อยากเดินสบายควรไปวันธรรมดาและไปถึงตั้งแต่เปิด จะได้เล่นนิทรรศการยอดนิยมก่อนที่กลุ่มทัศนศึกษาจะมาถึง

ดรีมเวิลด์คือสวนสนุกขนาดใหญ่ที่อยู่คู่ปทุมธานีมาหลายสิบปี ตั้งอยู่ริมถนนรังสิต-องครักษ์ ในเขตอำเภอธัญบุรี ขับรถจากกรุงเทพฯ ฝั่งเหนือหรือย่านรังสิตเข้าถึงง่าย ภายในแบ่งเป็นโซนหลายส่วน มีทั้งสวนดอกไม้ถ่ายรูป บ้านยักษ์ ปราสาทเทพนิยาย และโซนเครื่องเล่นที่รวมกันแล้วราวสามสิบกว่าชนิด ตั้งแต่เครื่องเล่นเบา ๆ สำหรับเด็กเล็กไปจนถึงตัวหวาดเสียวอย่างทอร์นาโด สกายโคสเตอร์ เฮอริเคน และแบล็กโฮล จุดที่ทำให้เด็ก ๆ ตื่นเต้นเป็นพิเศษคือสโนว์ทาวน์ ห้องเล่นหิมะที่ปรับอุณหภูมิให้หนาวจริงและมีหิมะให้ปั้นเล่นได้ในเมืองร้อนอย่างไทย เป็นสวนสนุกที่ครอบครัวคนไทยพากันมาเที่ยวซ้ำมาหลายรุ่น

ระบบค่าเข้าของดรีมเวิลด์แยกเป็นหลายแบบ ราคาประตูสำหรับเข้าสวนอย่างเดียวจะถูกกว่า ส่วนใครที่ตั้งใจมาเล่นเครื่องเล่นเยอะควรซื้อบัตรแบบเล่นไม่จำกัด (all-ride pass) ที่รวมเครื่องเล่นส่วนใหญ่ไว้ในราคาเดียว คุ้มกว่าจ่ายเป็นรายเครื่อง อย่างไรก็ตามสโนว์ทาวน์และเครื่องเล่นพิเศษบางอย่างมักคิดค่าเข้าแยกต่างหาก จึงควรเช็กก่อนว่าบัตรที่ซื้อครอบคลุมอะไรบ้าง การจองบัตรผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ล่วงหน้าช่วยให้เทียบราคาและแพ็กเกจได้ง่าย บางช่วงมีโปรที่ถูกกว่าซื้อหน้าประตู และไม่ต้องต่อคิวซื้อบัตรนาน สวนเปิดราวสิบโมงถึงห้าโมงเย็นในวันธรรมดา วันหยุดและช่วงเทศกาลอาจขยายเวลาและคนแน่นกว่าปกติ ถ้าอยากเล่นได้ครบควรไปตั้งแต่เปิดและวางแผนไล่โซนไว้ล่วงหน้า

สิ่งที่ควรเผื่อใจไว้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา ข้อแรกคือดรีมเวิลด์เปิดมานาน เครื่องเล่นและการตกแต่งบางส่วนดูเก่าและไม่ทันสมัยเท่าสวนสนุกรุ่นใหม่ รีวิวหลายรายพูดถึงสภาพที่ผ่านการใช้งานหนัก ข้อสองคือช่วงวันหยุดและปิดเทอมคนเยอะมาก คิวเครื่องเล่นตัวดังอาจต้องรอนาน ควรไปวันธรรมดาถ้าเลี่ยงได้ ข้อสามคืออากาศกลางแจ้งร้อนจัดในหน้าร้อน ควรเตรียมหมวก ร่ม ครีมกันแดด และน้ำดื่ม เพราะเดินทั้งวันเหนื่อยและแดดแรง ข้อสี่คือค่าเข้าสำหรับชาวต่างชาติมักคิดสูงกว่าคนไทย และค่าอาหารเครื่องดื่มในสวนแพงกว่าข้างนอก หลายคนแนะนำให้เตรียมน้ำและของว่างติดตัวไปเท่าที่กฎอนุญาต โดยรวมถ้ามาแบบรู้ว่าเป็นสวนสนุกสไตล์คลาสสิกไม่ใช่สวนไฮเทค ก็ยังเป็นที่เที่ยวที่เด็ก ๆ สนุกและครอบครัวใช้เวลาร่วมกันได้เต็มวัน

พิพิธภัณฑ์การเกษตรเฉลิมพระเกียรติฯ เป็นแหล่งเรียนรู้เกษตรบนพื้นที่กว้างราว 374 ไร่ที่อำเภอคลองหลวง ปทุมธานี อยู่ริมถนนพหลโยธินตรงข้ามตลาดไท จึงแวะจากกรุงเทพฯ ได้ไม่ยาก จุดตั้งต้นของที่นี่คือการเล่าเรื่องศาสตร์พระราชาและภูมิปัญญาการเกษตรของในหลวงรัชกาลที่ 9 ผ่านห้องจัดแสดงหลายโซนทั้งแบบสื่อผสม ภาพยนตร์สามมิติ และโมเดลจำลอง เนื้อหาครอบคลุมทั้งเรื่องดิน น้ำ ป่า ข้าว และแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง เดินดูในอาคารเสร็จก็ออกมาเจอพื้นที่กลางแจ้งที่ทำเป็นแปลงนาสาธิต โซนเลี้ยงควาย บ้านวิถีชาวนา และแปลงปลูกผักในพื้นที่จำกัด ให้เห็นภาพว่าการทำเกษตรจริงหน้าตาเป็นอย่างไร ไม่ใช่แค่อ่านป้ายในห้องแอร์

เสน่ห์ที่คนรีวิวถึงบ่อยคือได้พาเด็กมาลงมือสัมผัสของจริง ทั้งดูควาย เดินคันนา และเห็นขั้นตอนการทำนาแบบดั้งเดิม เด็กเมืองหลายคนไม่เคยเห็นภาพเหล่านี้มาก่อน ส่วนผู้ใหญ่ก็ได้เดินชมนิทรรศการที่จัดวางเป็นเรื่องเป็นราว เก็บภาพทุ่งนาเขียว ๆ กลางเขตปริมณฑลได้สวยโดยเฉพาะช่วงเย็นที่แดดร่ม อีกไฮไลต์คือช่วงสุดสัปดาห์ต้นเดือนที่มีตลาดเศรษฐกิจพอเพียง ขายผลผลิตเกษตรอินทรีย์ อาหารพื้นบ้านจากหลายภาค ต้นไม้ และของทำมือ ราคาซื้อตรงจากผู้ผลิตไม่ผ่านคนกลาง หลายคนบอกว่ามาเดินตลาดกับชิมอาหารในศูนย์อาหารก็คุ้มค่าเดินทางแล้ว เปิดวันอังคารถึงอาทิตย์ 09:00-20:00 น. ปิดวันจันทร์ ค่าเข้าโซนพิพิธภัณฑ์อยู่ราวหลักสิบบาทสำหรับคนไทย เด็กถูกกว่า

สิ่งที่ควรเผื่อใจก่อนไปแบบตรงไปตรงมา คือพื้นที่กว้างมากและโซนกลางแจ้งแทบไม่มีร่มเงา เดินกลางวันช่วงหน้าร้อนจะเหนื่อยและร้อนพอสมควร ควรเลือกไปช่วงเช้าหรือบ่ายแก่ ๆ เตรียมหมวก ร่ม และน้ำดื่มไปด้วย การเดินให้ครบทุกโซนใช้เวลานาน บางครอบครัวเดินไม่หมดในรอบเดียว ควรเผื่อเวลาและดูแผนผังก่อนว่าอยากเน้นโซนไหน โซนอาคารพิพิธภัณฑ์บางส่วนต้องเข้าชมเป็นรอบและมีค่าบัตรแยกจากการเดินตลาดกับแปลงกลางแจ้ง จึงควรเช็กรอบและเวลาทำการล่วงหน้า โดยเฉพาะถ้าตั้งใจมาดูภาพยนตร์หรือนิทรรศการในอาคารเป็นหลัก ส่วนใครที่มาเพราะตลาดเป็นหลักให้เล็งไปวันเสาร์-อาทิตย์ต้นเดือนที่ของเยอะและคึกคักที่สุด การเดินทางด้วยรถส่วนตัวสะดวกกว่าเพราะมีที่จอด ส่วนขนส่งสาธารณะเข้าถึงได้แต่ต้องต่อรถและวางแผนเวลาให้ดี

พิพิธภัณฑ์บัวอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ริมถนนรังสิต-นครนายก อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี เป็นสวนบัวและแหล่งเรียนรู้บนพื้นที่ราว 18 ไร่ ที่ตั้งขึ้นตามแนวพระราชดำริ เพื่อรวบรวมและอนุรักษ์พันธุ์บัวทั้งของไทย ต่างประเทศ และพันธุ์ลูกผสมไว้ในที่เดียว เดินชมได้จะเจอบัวมากกว่าร้อยสายพันธุ์ ตั้งแต่บัวหลวงดอกใหญ่ บัวผันบัวสายหลากสี ไปจนบัวกระด้ง (บัววิกตอเรีย) ที่ใบกลมใหญ่ลอยเต็มสระ เสน่ห์คือได้เห็นบัวหลายชนิดที่ปกติไม่ค่อยเจอในบ่อบัวทั่วไป และเป็นมุมสีเขียวเงียบ ๆ ที่อยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพฯ

จุดที่คนมักพูดถึงคือบรรยากาศร่มรื่นและถ่ายรูปได้สวย โดยเฉพาะช่วงเช้าที่ดอกบัวบานเต็มที่และแดดยังไม่แรง สระบัวจัดเป็นแปลง ๆ มีป้ายบอกชื่อพันธุ์ให้เดินดูไปเรียนรู้ไป เหมาะกับคนชอบต้นไม้ดอกไม้ พ่อแม่ที่อยากพาเด็กมาดูบัวของจริงนอกห้องเรียน หรือคนที่อยากได้ที่เดินเล่นสบาย ๆ ใกล้บ้านโดยไม่ต้องเสียค่าเข้า เปิดให้เข้าชมวันจันทร์ถึงศุกร์ เวลา 08.30-16.30 น. ไม่มีค่าธรรมเนียม มีที่จอดรถในมหาวิทยาลัย เดินทางสะดวกทั้งรถส่วนตัวและแท็กซี่จากย่านรังสิต แต่เพราะอยู่ในเขตมหาวิทยาลัย ควรเผื่อเวลาหาทางเข้าและสอบถามจุดจอดกับป้อมยามหน่อย

สิ่งที่ควรเผื่อใจไว้ตรง ๆ ก่อนไป คือที่นี่เน้นเป็นสวนกลางแจ้งและแหล่งเรียนรู้มากกว่าพิพิธภัณฑ์ติดแอร์แบบเต็มรูปแบบ บางรีวิวบอกว่าส่วนจัดแสดงดูเรียบง่ายและบางวันไม่ค่อยมีเจ้าหน้าที่คอยให้ข้อมูล ดอกบัวจะบานสวยหรือไม่ก็ขึ้นกับฤดูและช่วงเวลา ไปสายเกินไปแดดจัดดอกเริ่มหุบ ควรไปช่วงเช้าจะได้เห็นดอกบานและถ่ายรูปได้สวยกว่า อีกอย่างคือเปิดเฉพาะวันทำการจันทร์-ศุกร์ คนที่ว่างเฉพาะเสาร์-อาทิตย์ต้องวางแผนดี ๆ หรือโทรเช็กกับทางพิพิธภัณฑ์ก่อนออกเดินทาง เตรียมหมวก ร่ม และน้ำดื่มไปด้วย เพราะต้องเดินกลางแดดพอสมควร ใครแพ้แดดหรือพาผู้สูงอายุไปให้เลือกช่วงเช้าและค่อย ๆ เดิน

ตลาดระแหง 100 ปี เป็นตลาดชุมชนริมคลองเก่าแก่ที่ตั้งอยู่ริมคลองระแหงต่อคลองพระอุดม ในอำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี จุดที่ทำให้ที่นี่ต่างจากตลาดทั่วไปคือห้องแถวไม้เก่าเรียงยาวสองฝั่งคลอง มีสะพานไม้ทอดข้ามเชื่อมทั้งสองฝั่งเข้าหากัน เดินทะลุกันได้ตลอดแนว ภาพบ้านไม้ทรงเก่า ป้ายร้านตัวอักษรจีน และแสงที่ลอดผ่านหลังคาไม้ ทำให้บรรยากาศเหมือนย้อนเวลากลับไปหลายสิบปี เป็นมุมที่สายถ่ายรูปแนววินเทจชอบมาเก็บภาพกันมาก ตลาดอยู่ไม่ไกลจากตัวเมืองปทุมธานีและกรุงเทพฯ ขับรถมาแบบเช้าไปเย็นกลับได้สบาย เหมาะกับคนที่อยากหาที่เดินเล่นเงียบ ๆ ใกล้เมืองโดยไม่ต้องไปไกล

ในตลาดมีร้านค้าเก่าแก่ที่เปิดสืบทอดกันมาหลายรุ่น ทั้งร้านขายของชำ ร้านขายยาจีนโบราณที่ยังมีลิ้นชักไม้เก็บสมุนไพร ร้านตัดผมสไตล์เก่าที่เก้าอี้และอุปกรณ์ยังคงกลิ่นอายดั้งเดิม รวมถึงร้านอาหารและของกินที่อยู่คู่ตลาดมานาน อย่างร้านอาหารเก่าแก่ที่คนในพื้นที่รู้จักกันดี ของกินที่คนมักแวะชิมมีทั้งก๋วยเตี๋ยว ขนมไทยโบราณ กาแฟโบราณ และขนมปังสังขยาเตาถ่าน เดินไปเรื่อย ๆ ก็จะเจอศาลเจ้าประจำตลาดที่คนในชุมชนเคารพนับถือ แวะไหว้ขอพรได้ระหว่างทาง ราคาของกินส่วนใหญ่ย่อมเยา จ่ายเป็นเงินสดสะดวกที่สุดเพราะบางร้านยังไม่รับสแกนจ่าย จึงควรพกเงินสดย่อยติดตัวไว้

เรื่องที่ควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา คือตลาดจะคึกคักและร้านเปิดกันพร้อมหน้าเฉพาะวันเสาร์-อาทิตย์ ราวเก้าโมงเช้าถึงห้าโมงเย็น ส่วนวันธรรมดาหลายร้านปิด บรรยากาศจะเงียบและอาจไม่มีของกินให้เลือกมากนัก คนที่ตั้งใจมาชิมของและเดินดูร้านครบ ๆ ควรเลือกมาวันหยุด ทางเดินริมคลองเป็นไม้เก่าและบางช่วงค่อนข้างแคบ ช่วงบ่ายวันหยุดคนอาจแน่นพอสมควร เดินสวนกันลำบากนิดหน่อย ควรระวังพื้นไม้ที่อาจลื่นหรือมีช่องต่างระดับ โดยเฉพาะถ้าพาเด็กเล็กหรือผู้สูงอายุไปด้วย ที่จอดรถมีจำกัด ถ้ามาสายช่วงวันหยุดอาจต้องวนหาที่จอดหรือจอดไกลออกไปหน่อย มาช่วงเช้าจะได้ทั้งที่จอดที่สะดวกกว่า อากาศที่ยังไม่ร้อน และแสงเช้าที่ถ่ายรูปสวย

วัดเจดีย์ทองเป็นวัดมอญเก่าแก่ที่ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยาในอำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี ย่านนี้เป็นถิ่นของชาวไทยเชื้อสายมอญที่อพยพเข้ามาตั้งรกรากตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย จึงมีวัดที่สร้างตามคติและฝีมือช่างมอญเรียงรายอยู่หลายแห่งตลอดสองฝั่งน้ำ จุดที่คนแวะมาดูมากที่สุดของวัดนี้คือองค์เจดีย์ทรงมอญสีทอง รูปทรงเพรียวสูงสอบขึ้นไปหายอด ต่างจากเจดีย์ทรงระฆังแบบไทยที่เห็นทั่วไป เป็นเอกลักษณ์ของศิลปะมอญที่หาดูได้ไม่บ่อยในภาคกลาง บรรยากาศโดยรอบร่มรื่น เงียบสงบ และเห็นสายน้ำเจ้าพระยาไหลผ่านอยู่ใกล้ ๆ ทำให้เดินเล่นถ่ายรูปได้เพลิน

เสน่ห์ของที่นี่คือความเป็นวัดชุมชนที่ยังมีชีวิต ไม่ได้จัดเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงพาณิชย์ คนที่มาส่วนใหญ่เป็นชาวบ้านแถวนั้นกับนักเที่ยวสายวัฒนธรรมที่ตั้งใจตามรอยวัดมอญของสามโคกโดยเฉพาะ นอกจากเจดีย์แล้วยังมีอุโบสถและอาคารเก่าให้เดินชมรายละเอียดงานช่าง ลวดลายปูนปั้นและซุ้มประตูที่สะท้อนงานสกุลช่างมอญได้ดี เข้าชมฟรีไม่มีค่าเข้า ใครอยากทำบุญก็เตรียมเงินสดจำนวนเล็กน้อยไปถวายตามศรัทธาได้ วัดเปิดให้เข้าในช่วงกลางวันตามเวลาปกติของวัดทั่วไป เดินทางสะดวกด้วยรถส่วนตัว มีที่จอดรถในบริเวณวัด

ข้อที่ควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา คือวัดนี้เป็นสถานที่เล็กและเน้นความสงบ ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกแบบแหล่งเที่ยวใหญ่ ร้านค้าและร้านอาหารรอบวัดมีน้อย ควรเผื่อแวะกินข้าวในตัวเมืองหรือจุดอื่นของสามโคกไว้ด้วย การมาที่นี่เหมาะกับคนที่วางแผนเที่ยววัดมอญริมเจ้าพระยาหลายแห่งต่อกันในทริปเดียว มากกว่าจะมาแค่จุดนี้จุดเดียว เพราะระยะทางระหว่างวัดไม่ไกลนัก ช่วงเช้าและเย็นแดดไม่แรงเดินชมสบายกว่ากลางวัน อากาศริมน้ำเย็นสบายและได้แสงสวยสำหรับถ่ายรูปเจดีย์ ควรแต่งกายสุภาพเข้าวัด งดส่งเสียงดังเพราะเป็นพื้นที่ประกอบศาสนกิจของชุมชน และช่วยกันรักษาความสะอาดให้วัดเก่าคงบรรยากาศดั้งเดิมไว้

วัดชินวราราม วรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยาในตำบลบางขะแยง อำเภอเมืองปทุมธานี เดิมชื่อวัดมะขามใต้ เป็นวัดเก่าที่ทรุดโทรมลงตามกาลเวลา ก่อนจะได้รับการบูรณะครั้งใหญ่ในสมัยรัชกาลที่ 6 ราวปี พ.ศ. 2458 โดยพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า ทรงเป็นผู้อุปถัมภ์ในการปฏิสังขรณ์ ชื่อ ชินวราราม จึงมาจากพระนามของพระองค์ท่าน จุดที่คนแวะมาดูกันคืออุโบสถและงานจิตรกรรมฝาผนังฝีมือช่างสมัยนั้น ซึ่งยังคงบรรยากาศของวัดหลวงริมน้ำที่ไม่พลุกพล่าน ต่างจากวัดดังในกรุงเทพฯ ที่คนแน่นตลอดวัน

เสน่ห์ของที่นี่อยู่ที่ทำเลริมแม่น้ำเจ้าพระยากับความสงบของบรรยากาศ เดินจากลานวัดออกไปฝั่งน้ำจะเห็นวิวแม่น้ำกว้าง มีศาลาริมน้ำให้นั่งพัก ลมเย็นสบายโดยเฉพาะช่วงเช้าและเย็น หลายคนที่มาเที่ยวปทุมธานีฝั่งริมน้ำมักจับวัดนี้ไว้ในเส้นทางเดียวกับวัดริมเจ้าพระยาแถวอำเภอสามโคก เช่น วัดที่มีเจดีย์เก่าและตลาดริมน้ำ ทำให้ได้เที่ยวหลายจุดในทริปเดียวโดยไม่ต้องขับรถไกล ตัววัดเข้าชมได้ฟรี มีที่จอดรถในบริเวณวัด และอยู่ไม่ไกลจากตัวเมืองปทุมธานี เดินทางด้วยรถส่วนตัวสะดวกที่สุด

ข้อควรรู้ก่อนไปตามตรง คือที่นี่เป็นวัดที่คนในพื้นที่มาทำบุญมากกว่าจะเป็นแหล่งท่องเที่ยวใหญ่ ไม่มีไกด์หรือป้ายบรรยายภาษาต่างประเทศมากนัก คนที่อยากเข้าใจประวัติและงานจิตรกรรมควรอ่านข้อมูลมาก่อนหรือค่อย ๆ ชมเอง อุโบสถบางช่วงอาจปิดหรือเปิดเฉพาะเวลาทำวัตร ถ้าอยากเข้าไปกราบพระประธานและดูภาพฝาผนังใกล้ ๆ ควรไปช่วงกลางวันวันธรรมดาหรือสอบถามพระในวัดก่อน การแต่งกายควรสุภาพเพราะเป็นพระอารามหลวง สวมเสื้อมีแขนและกางเกงหรือกระโปรงคลุมเข่า ช่วงวันพระหรือเทศกาลทางศาสนาคนจะเยอะกว่าปกติ ส่วนหน้าฝนทางเดินริมน้ำอาจลื่น ควรระวังเป็นพิเศษ

สกายวอล์กลำลูกกา อยู่ในสวนเฉลิมพระเกียรติฯ ตำบลบึงคำพร้อย อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี เป็นสวนสาธารณะเนื้อที่ราว 25 ไร่ที่กลายเป็นแลนด์มาร์กเปิดใหม่และจุดเช็กอินยอดนิยมของคนย่านคลอง 5 และคนกรุงเทพฯ ที่อยากหาที่เดินเล่นใกล้บ้าน จุดเด่นคือทางเดินยกระดับหรือที่เรียกกันว่าสกายวอล์ก ทอดยาวลัดเลียบไปกับสระน้ำกว้างกลางสวน เดินขึ้นไปแล้วมองเห็นวิวสวนและผืนน้ำโดยรอบได้เต็มตา เหมาะกับการเดินทอดน่อง ถ่ายรูป และสูดอากาศช่วงเย็น นอกจากสะพานชมวิวยังมีลานออกกำลังกาย ทางเดิน-วิ่งรอบสระ สนามเด็กเล่นสำหรับเด็ก ๆ และเรือเป็ดให้ถีบเล่นในสระ จึงเที่ยวได้ทั้งครอบครัวในที่เดียว

เสน่ห์ที่ทำให้คนแวะกันเยอะคือความสะดวกและใกล้กรุงเทพฯ ขับรถจากในเมืองมาราวสามสิบถึงสี่สิบนาทีก็ถึง มีที่จอดรถ ค่าเข้าถูกเพียงหลักสิบบาทและเด็กเข้าฟรี จึงเป็นทางเลือกพักผ่อนวันหยุดแบบไม่ต้องวางแผนมากและไม่เปลืองงบ ช่วงเวลาที่คนนิยมมาที่สุดคือตอนเย็นก่อนพระอาทิตย์ตก เพราะแดดเริ่มร่มลง อากาศเย็นสบายขึ้น และแสงช่วงเย็นทำให้ถ่ายรูปบนสกายวอล์กกับฉากหลังสระน้ำออกมาสวย หลายคนมาเดินออกกำลังกาย พาลูกมาเล่นสนามเด็กเล่น หรือมานั่งเล่นริมน้ำรับลมยามเย็น บรรยากาศจึงเป็นแบบสวนสาธารณะชุมชนที่เรียบง่าย สบาย ๆ มากกว่าแหล่งเที่ยวที่ต้องแต่งตัวหรือเตรียมอะไรมาก

สิ่งที่ควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา ข้อแรกคือช่วงเวลาเปิดของแต่ละส่วนไม่เท่ากัน ฝั่งลานออกกำลังกายและทางเดินรอบสระมักเปิดให้เข้าตั้งแต่เช้าราวหกโมง แต่ช่วงขึ้นสะพานสกายวอล์กชมวิวมักเปิดเป็นรอบเย็นราวสี่โมงครึ่งถึงหนึ่งทุ่ม ถ้าตั้งใจมาเดินสกายวอล์กควรมาช่วงเย็นและเช็กเวลาเปิดล่าสุดก่อนออกจากบ้าน ข้อสองคือที่นี่เป็นสวนสาธารณะกลางแจ้งแทบไม่มีร่มเงาบนสะพาน ช่วงกลางวันแดดแรงและร้อน การมาตอนเย็นจึงสบายกว่ามาก และควรเตรียมน้ำดื่ม หมวก หรือร่มไปด้วย ข้อสามคือวันหยุดเสาร์อาทิตย์และวันหยุดยาวคนค่อนข้างเยอะ สะพานแคบและมีคนต่อคิวถ่ายรูป ถ้าอยากได้ภาพโล่ง ๆ ให้มาช่วงวันธรรมดาหรือมาแต่หัวค่ำ ข้อสุดท้ายคือรอบ ๆ สวนมีร้านอาหารและคาเฟ่ไม่มากนัก เตรียมของว่างหรือวางแผนหาที่กินในย่านลำลูกกา-คลอง 5 เผื่อไว้ และถ้าอยากปั่นเรือเป็ดควรมาช่วงที่เจ้าหน้าที่เปิดให้บริการ

ตลาดริมน้ำวัดศาลเจ้าเป็นตลาดชุมชนเก่าริมแม่น้ำเจ้าพระยาในเขตอำเภอเมืองปทุมธานี ตั้งอยู่ในบริเวณวัดศาลเจ้า จุดเด่นคือบรรยากาศแบบตลาดชาวบ้านที่ยังไม่ถูกจัดฉากให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวเต็มตัว คนที่มาส่วนใหญ่เป็นคนในพื้นที่และครอบครัวจากกรุงเทพฯ ที่ขับรถมาไม่ไกล เดินไล่กินของว่างของถิ่นไปตามทางเดินไม้ริมน้ำ แล้วแวะไหว้พระที่ศาลเจ้าจีนภายในวัด ของกินที่คนรีวิวถึงบ่อยเป็นพวกขนมและอาหารพื้นบ้านราคาย่อมเยา เช่น ขนมกุยช่ายเจ้าดัง ก๋วยเตี๋ยว ขนมไทย และของทอดร้อน ๆ ราคาต่อชิ้นไม่แพง กินหลายอย่างรวมกันก็มักไม่หนักกระเป๋า

อีกกิจกรรมที่คนนิยมทำคือซื้ออาหารปลาไปโปรยให้ฝูงปลาริมท่าน้ำ ซึ่งเป็นภาพคุ้นตาของตลาดริมเจ้าพระยาแถบนี้ เด็ก ๆ มักชอบเป็นพิเศษ ส่วนศาลเจ้าจีนในวัดเป็นอาคารหลายชั้นตกแต่งแบบจีน มีองค์เทพและงานประดับให้เดินชมและกราบไหว้ขอพร วันที่ตลาดคึกคักที่สุดคือเสาร์-อาทิตย์และวันหยุด ช่วงสายถึงบ่ายราว 9 โมงถึงบ่าย 3 โมงเป็นเวลาที่ร้านเปิดพร้อมและคนพลุกพล่านกำลังดี ตลาดปิดเฉพาะวันจันทร์ ใครวางแผนไปวันธรรมดาควรเผื่อใจว่าร้านอาจเปิดไม่ครบและบรรยากาศเงียบกว่าวันหยุด การเข้าไม่เสียค่าเข้า จ่ายเฉพาะค่าของกินและของฝากที่ซื้อเท่านั้น

สิ่งที่ควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา คือตลาดมีขนาดกะทัดรัด ไม่ใหญ่มาก เดินครบรอบใช้เวลาไม่นาน คนที่คาดหวังตลาดน้ำใหญ่โตแบบมีเรือพายขายของเต็มลำคลองอาจรู้สึกว่าเล็กกว่าที่คิด จุดขายจริงคือของกินถิ่นและบรรยากาศริมน้ำมากกว่าความอลังการ ช่วงวันหยุดที่คนเยอะทางเดินไม้ริมน้ำค่อนข้างแคบและแออัด พาผู้สูงอายุหรือรถเข็นเด็กไปต้องเผื่อเวลาและระวังหน่อย ที่จอดรถในวัดมีจำกัด วันที่คนแน่นอาจต้องวนหาที่จอดหรือจอดไกลแล้วเดินเข้า สำหรับคนไม่มีรถ การเดินทางด้วยขนส่งสาธารณะเข้าถึงไม่สะดวกนัก ต้องต่อรถหลายทอดหรือเรียกรถ ควรเตรียมเงินสดไปด้วยเพราะร้านเล็ก ๆ ในตลาดส่วนใหญ่รับเงินสด และถ้าอยากได้ของกินเจ้าดังครบ ควรไปช่วงสายก่อนของหมด

ดงตาลสามโคกเป็นแนวต้นตาลโตนดสูงเรียงรายกลางทุ่งนาย่านอำเภอสามโคก ห่างจากกรุงเทพฯ ไม่ถึงชั่วโมง กลายเป็นจุดถ่ายรูปยอดฮิตของคนที่อยากได้บรรยากาศชนบทไทยแบบไม่ต้องขับรถไกล เสน่ห์ของที่นี่คือภาพต้นตาลลำสูงตัดกับทุ่งนา ซึ่งเปลี่ยนสีไปตามฤดู หน้าฝนถึงต้นหนาวจะเป็นทุ่งเขียวสด พอเข้าหน้าเก็บเกี่ยวก็กลายเป็นทุ่งสีทอง ส่วนช่วงหลังเกี่ยวข้าวแล้วทุ่งจะโล่งเห็นแนวตาลชัดเต็มตา สามโคกเองขึ้นชื่อเรื่องตาลโตนดและน้ำตาลสดมาแต่เดิม การมาเดินเล่นในดงตาลจึงเหมือนได้เห็นวิถีที่ผูกกับต้นตาลของพื้นที่นี้ไปในตัว

กิจกรรมหลักคือเดินเล่นถ่ายรูปเบา ๆ ปั่นจักรยานเลียบคันนา หรือหามุมนั่งรอพระอาทิตย์ตกหลังแนวตาล ช่วงเย็นเป็นเวลาที่คนนิยมมากที่สุด เพราะแสงอุ่นสาดผ่านซอกใบตาลแล้วค่อย ๆ กลายเป็นเงาดำตัดกับฟ้าสีส้ม ได้ภาพซิลูเอตต์สวยโดยไม่ต้องแต่งเยอะ ใครมาสายถ่ายภาพแนะนำมาก่อนแปดโมงเช้าที่แดดยังไม่แรงและอากาศกำลังสบาย หรือมาช่วงบ่ายแก่ ๆ รอแสงเย็น รอบ ๆ จุดชมวิวมีคาเฟ่ริมทุ่งอย่าง The Aileen Cafe ให้แวะนั่งจิบกาแฟชมวิวต่อได้ ทำให้จัดเป็นทริปครึ่งวันสบาย ๆ เที่ยวเช้ากลับเย็น หรือแวะต่อจากวัดและตลาดในสามโคกได้ลงตัว เข้าชมฟรี ไม่มีค่าเข้า จอดรถริมทางได้

ข้อควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา คือที่นี่เป็นทุ่งนาของชาวบ้านจริง ไม่ใช่สวนสาธารณะที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบ ห้องน้ำและร้านค้าต้องพึ่งคาเฟ่หรือปั๊มใกล้เคียง ทางเดินบางช่วงเป็นคันดินแคบ ๆ หน้าฝนอาจลื่นและมีน้ำขัง ควรใส่รองเท้าที่เลอะได้ ช่วงกลางวันแดดจัดและร้อนมากเพราะเป็นที่โล่งไม่มีร่มเงา เตรียมหมวก ร่ม และน้ำดื่มไปด้วย ช่วงเย็นวันหยุดคนค่อนข้างเยอะและรถจอดริมถนนแคบ ควรไปถึงก่อนพระอาทิตย์ตกสักพักเพื่อหาที่จอดและมุมถ่ายรูป ที่สำคัญคือทุ่งนาเป็นพื้นที่ทำกินของเจ้าของ อย่าเดินลงไปเหยียบต้นข้าวหรือเก็บผลตาล และช่วยกันเก็บขยะกลับ เพื่อให้จุดชมวิวนี้ยังสวยและเปิดให้คนมาเที่ยวได้ต่อไป