10 กิจกรรมน่าทำ
ใน ระนอง

บ่อน้ำร้อนรักษะวารินคือน้ำพุร้อนธรรมชาติกลางเมืองระนองที่กลายเป็นภาพจำของจังหวัด ตั้งอยู่ในสวนสาธารณะรักษะวาริน ห่างจากตัวเมืองราวสองกิโลเมตร จุดที่ทำให้ที่นี่พิเศษคือน้ำที่ผุดขึ้นมามีอุณหภูมิสูงราวหกสิบห้าองศาเซลเซียส เป็นน้ำแร่ที่ใสสะอาดไม่มีกลิ่นกำมะถันแรงเหมือนบ่อน้ำร้อนหลายแห่ง จนเคยถูกนำไปใช้ในพระราชพิธีสำคัญมาแล้ว ในสวนแบ่งพื้นที่ออกเป็นหลายส่วน มีบ่อต้นน้ำที่ปล่อยไอลอยขึ้นให้ถ่ายรูป มีจุดต้มไข่สำหรับคนที่อยากลองหย่อนไข่ลงไปให้สุกด้วยความร้อนของน้ำแร่ และมีบ่อแช่เท้าสาธารณะที่ผสมน้ำจนอุ่นกำลังดีให้นั่งแช่คลายเมื่อยได้ฟรี

การมาที่นี่เข้าชมและแช่เท้าในบ่อสาธารณะได้โดยไม่เสียค่าเข้า เหมาะกับคนที่แวะระนองแล้วอยากหาที่พักผ่อนแบบสบาย ๆ ไม่ต้องเดินไกลหรือออกแรงมาก บรรยากาศในสวนร่มรื่นด้วยต้นไม้ใหญ่ มีทางเดินเลียบลำธารน้ำอุ่นที่ไหลผ่าน คนในพื้นที่นิยมมานั่งแช่เท้ายามเย็น สำหรับคนที่อยากอาบน้ำแร่แบบเต็มตัว บริเวณใกล้เคียงมีศูนย์บริการที่เปิดห้องอาบน้ำแร่ทั้งแบบห้องรวมและห้องส่วนตัว คิดค่าบริการต่อคนไม่แพง เป็นทางเลือกสำหรับคนที่ตั้งใจมาแช่น้ำแร่เพื่อผ่อนคลายกล้ามเนื้อจริงจัง ช่วงเวลาที่คนนิยมมาที่สุดคือเช้าตรู่และช่วงเย็นที่อากาศไม่ร้อนจัด เพราะการนั่งแช่เท้าในน้ำร้อนกลางแดดเที่ยงจะรู้สึกอึดอัดกว่า

สิ่งที่ควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา ข้อแรกคือน้ำในบ่อต้นทางร้อนจริงถึงหกสิบห้าองศา ห้ามลงไปแช่หรือเอามือจุ่มบ่อต้นน้ำเด็ดขาดเพราะลวกได้ ควรแช่เฉพาะบ่อสาธารณะที่เจ้าหน้าที่ผสมน้ำให้อุ่นพอดีแล้วเท่านั้น ข้อสองคือคนที่มีโรคหัวใจ ความดัน หรือกำลังตั้งครรภ์ ควรปรึกษาแพทย์และจำกัดเวลาแช่ให้สั้น เพราะการแช่น้ำร้อนนานเกินไปอาจทำให้หน้ามืดได้ ข้อสามคือช่วงวันหยุดยาวและวันหยุดสุดสัปดาห์คนค่อนข้างเยอะ บ่อแช่เท้าอาจต้องรอคิวหรือแออัด ถ้าอยากได้บรรยากาศเงียบสงบให้มาช่วงเช้าวันธรรมดา ข้อสี่คือระนองเป็นจังหวัดที่ฝนตกชุกที่สุดจังหวัดหนึ่งของไทย ควรเช็กพยากรณ์อากาศและพกร่มหรือเสื้อกันฝนไว้ และเตรียมผ้าเช็ดตัวผืนเล็กกับรองเท้าแตะที่ถอดง่ายมาสำหรับแช่เท้าจะสะดวกกว่า

เกาะพยามเป็นเกาะเล็ก ๆ ในทะเลอันดามันของจังหวัดระนอง ที่ยังรักษาความเงียบสงบเอาไว้ได้ดี ต่างจากเกาะดังทางใต้ที่คนแน่นตลอดปี จุดตั้งต้นคือท่าเทียบเรือระนองในตัวเมือง จากตรงนั้นมีให้เลือกสองแบบ คือเรือเร็วที่ใช้เวลาราว 35-45 นาที นั่งสบายไปถึงไว กับเรือช้าที่ใช้เวลาราวสองชั่วโมงถึงสองชั่วโมงครึ่ง แลกกับราคาที่ถูกกว่าและได้นั่งชมวิวทะเลระหว่างทางแบบเรื่อย ๆ พอขึ้นเกาะแล้วบรรยากาศจะเปลี่ยนเป็นสโลว์ไลฟ์ทันที ถนนบนเกาะเล็กแคบ คนส่วนใหญ่เช่ามอเตอร์ไซค์ขี่เที่ยวเอง มีหาดทรายยาวหลายหาดให้เลือกนอนเล่น ทั้งหาดที่คึกคักหน่อยมีบาร์กับที่พัก และหาดเงียบที่แทบไม่มีคน เหมาะกับคนอยากพักยาวหลายคืนแบบไม่ต้องรีบไปไหน

เสน่ห์ของเกาะพยามอยู่ที่ความเรียบง่ายและธรรมชาติที่ยังไม่ถูกพัฒนาจนเกินไป น้ำทะเลใส หาดทรายนุ่ม ยามเย็นนั่งดูพระอาทิตย์ตกริมหาดได้สวยหลายจุด บนเกาะมีที่พักตั้งแต่บังกะโลราคาประหยัดไปจนถึงรีสอร์ตกลางเกาะ ร้านอาหารและร้านกาแฟกระจายตัวอยู่ตามหาดหลัก ไฟฟ้าบางโซนยังมาไม่ทั่วถึงตลอดวัน สัญญาณโทรศัพท์และอินเทอร์เน็ตก็ไม่แรงเท่าในเมือง ซึ่งหลายคนกลับชอบเพราะได้ตัดขาดจากงานไปพักผ่อนจริง ๆ การเดินทางควรวางแผนเรื่องรอบเรือให้ดี เพราะเรือไม่ได้ออกถี่เท่าเส้นทางเกาะยอดนิยม ควรเช็กรอบเรือกลับตั้งแต่ตอนไปถึง และเผื่อเวลาไว้เสมอเพราะรอบเรืออาจปรับเปลี่ยนตามสภาพอากาศและจำนวนผู้โดยสาร

เรื่องที่ควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา คือเกาะพยามเปิดตามฤดูกาลเป็นหลัก ช่วงที่ทะเลสงบและเรือวิ่งสม่ำเสมอที่สุดคือหน้าแล้งราวเดือนพฤศจิกายนถึงเมษายน ส่วนหน้ามรสุมคลื่นลมแรง เรือเร็วอาจงดวิ่งบางวันหรือเปลี่ยนเป็นเรือช้าอย่างเดียว และที่พักหลายแห่งปิดปรับปรุง การนั่งเรือเร็วช่วงคลื่นแรงจะกระแทกและโยนพอสมควร คนเมาเรือง่ายควรกินยาแก้เมากันไว้ล่วงหน้าและเลือกนั่งกลางลำ บนเกาะไม่มีตู้เอทีเอ็มให้กดสะดวกเหมือนในเมือง ควรเตรียมเงินสดไปให้พอทั้งค่าที่พัก ค่าอาหาร และค่าเช่ามอเตอร์ไซค์ ถนนบางช่วงเป็นทางปูนแคบและลาดชัน คนที่ขี่มอเตอร์ไซค์ไม่คล่องควรระวังเป็นพิเศษ สรุปคือเกาะพยามเหมาะกับคนที่มองหาความสงบและยอมแลกความสะดวกสบายบางอย่างเพื่อได้บรรยากาศเกาะที่ยังเงียบจริง

เกาะช้างของระนองเป็นคนละเกาะกับเกาะช้างจังหวัดตราดที่หลายคนคุ้นชื่อ เกาะนี้อยู่ฝั่งทะเลอันดามัน ขึ้นเรือจากท่าเทียบเรือปากน้ำระนองแล้วนั่งเรือหางยาวหรือเรือโดยสารราว 1–2 ชั่วโมงก็ถึง เสน่ห์ของที่นี่คือความเงียบและวิถีเรียบง่าย ไม่มีถนนคอนกรีตเต็มเกาะ ไม่มีร้านสะดวกซื้อทุกหัวมุม และแทบไม่มีความบันเทิงยามค่ำคืน ที่พักส่วนใหญ่เป็นบังกะโลไม้เรียงตัวตามอ่าว บางหลังยังใช้ไฟจากเครื่องปั่นไฟเป็นช่วงเวลา คนที่มาเกาะนี้มักตั้งใจมาพักใจ นอนฟังเสียงคลื่น อ่านหนังสือ และปล่อยเวลาให้ช้าลง มากกว่าจะมาหากิจกรรมอัดแน่นทั้งวัน

กิจกรรมหลักบนเกาะคือการเดินเล่นริมหาด ว่ายน้ำ และลงดำน้ำตื้นดูปะการังตามกองหินใกล้ฝั่ง หลายอ่าวมีปะการังและฝูงปลาให้เห็นได้โดยไม่ต้องออกเรือไปไกล บางที่พักมีอุปกรณ์ดำน้ำตื้นให้ยืมหรือให้เช่า และรับจัดเรือเหมาลำพาไปวนดำน้ำรอบเกาะหรือแวะเกาะข้างเคียง การพักบังกะโลริมหาดที่นี่ราคาไม่แพงเมื่อเทียบกับเกาะท่องเที่ยวชื่อดัง เริ่มตั้งแต่หลักร้อยสำหรับห้องพื้นฐานพัดลม ไปจนถึงรีสอร์ตติดแอร์ริมทะเลในหลักพัน ช่วงที่เหมาะไปคือหน้าทะเลสงบราวเดือนพฤศจิกายนถึงเมษายน ทะเลใส คลื่นเบา เรือวิ่งสม่ำเสมอ ส่วนหน้ามรสุมคลื่นลมแรง เรือลดเที่ยวหรือหยุดวิ่ง และที่พักหลายแห่งปิดยาว จึงควรเช็กตารางเรือและยืนยันที่พักก่อนออกเดินทางทุกครั้ง

สิ่งที่ควรเผื่อใจไว้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา คือเกาะนี้อยู่ใกล้แผ่นดินใหญ่และปากแม่น้ำ น้ำทะเลบางช่วงจึงขุ่นกว่าเกาะกลางทะเลลึก การดำน้ำตื้นได้บรรยากาศเงียบสงบเป็นหลัก มากกว่าจะเห็นปะการังสมบูรณ์แบบทุกจุด สัญญาณโทรศัพท์และอินเทอร์เน็ตติด ๆ ดับ ๆ ตู้เอทีเอ็มบนเกาะมีน้อยหรือไม่มี ควรเตรียมเงินสดไปให้พอ ไฟฟ้าบางที่พักจ่ายเป็นช่วงเวลาจึงควรถามให้ชัดก่อนจอง และร้านอาหารรวมถึงร้านค้ามีจำกัดและปิดเร็ว ใครติดความสะดวกสบายหรือมากับเด็กเล็กควรเลือกที่พักที่รีวิวชัดเรื่องไฟฟ้าและน้ำ ส่วนคนที่ตั้งใจมาหาความสงบจะพบว่านี่คือข้อดีของเกาะ ไม่ใช่ข้อเสีย

ภูเขาหญ้า หรือที่คนแถวนั้นเรียกกันติดปากว่าเขาหัวล้าน เป็นเนินเขาเตี้ย ๆ ที่ไล่กันหลายลูกทางตำบลหงาว ห่างจากตัวเมืองระนองไปตามทางหลวงหมายเลข 4 สายระนอง-พังงา ราวสิบสองถึงสิบสามกิโลเมตร จุดที่ทำให้ที่นี่แปลกตากว่าเขาลูกอื่นคือทั้งเนินไม่มีต้นไม้ใหญ่ขึ้นปกคลุม มีแต่ทุ่งหญ้าคลุมเป็นผืนตั้งแต่ตีนเขาถึงยอด เลยได้ชื่อว่าเขาหัวล้าน พอขึ้นไปยืนบนสันเนินจะเห็นวิวเปิดโล่งรอบทิศแบบสามร้อยหกสิบองศา มองเห็นแนวเขาเขียว ท้องทุ่ง และเส้นขอบฟ้าไกล ๆ เป็นจุดที่คนขับรถผ่านเส้นนี้นิยมแวะลงมายืดเส้นยืดสายและถ่ายรูปเก็บบรรยากาศ

เสน่ห์ของภูเขาหญ้าเปลี่ยนไปตามฤดู ช่วงหน้าฝนต่อต้นหนาวราวเดือนมิถุนายนถึงธันวาคม ทุ่งหญ้าจะเขียวสดชื่นเป็นพรมคลุมทั้งเนิน เป็นช่วงที่ภาพออกมาสวยและอากาศกำลังสบาย ส่วนหน้าแล้งราวมกราคมถึงเมษายนหญ้าจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลทอง ให้อารมณ์อีกแบบ การขึ้นไปจุดชมวิวไม่ได้ยากเกินไป จอดรถที่เชิงเขาแล้วเดินเท้าตามทางขึ้นเนินราวสิบถึงสิบห้านาทีก็ถึงมุมที่วิวเปิดสวยที่สุด ที่นี่ไม่มีค่าเข้า ไม่มีร้านค้าหรือสิ่งอำนวยความสะดวกมากนัก จึงเหมาะกับการแวะสั้น ๆ ระหว่างทางมากกว่าจะตั้งใจมาใช้เวลาทั้งวัน หลายคนจับคู่ทริปนี้กับที่เที่ยวใกล้เคียงอย่างน้ำตกหงาวหรือจุดชมวิวอื่นในเส้นทางเดียวกัน

สิ่งที่ควรเผื่อใจไว้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา อย่างแรกคือทางเดินขึ้นเนินเป็นดินและหญ้า ช่วงหน้าฝนพื้นจะลื่นและแฉะ ควรใส่รองเท้าที่เกาะพื้นดีและระวังตอนขึ้นลง อย่างที่สองคือบนเนินเปิดโล่ง ไม่มีร่มเงาเลย ถ้ามาช่วงกลางวันแดดจะแรงและร้อน แนะนำให้มาตอนเช้าหรือช่วงเย็นที่แดดอ่อนกว่าและแสงถ่ายรูปสวยกว่า อย่างที่สามคือรีวิวจริงบางส่วนบอกว่าถ้ามาผิดฤดูหรือช่วงหญ้าเพิ่งโดนตัด วิวอาจไม่เขียวสวยอย่างที่เห็นในภาพ และพื้นที่ค่อนข้างเล็ก ใช้เวลาไม่นานก็เที่ยวครบ จึงควรวางแผนให้เป็นจุดแวะระหว่างทางมากกว่าจุดหมายหลัก เตรียมน้ำดื่ม หมวก และครีมกันแดดไปด้วยจะสบายตัวกว่า

น้ำตกหงาวเป็นน้ำตกคู่เมืองระนองที่คนขับรถผ่านถนนเพชรเกษมสายระนอง-พังงาแทบทุกคันจะเห็นได้แต่ไกล เพราะสายน้ำตกทิ้งตัวลงมาจากหน้าผาหินสูงชันกลางป่าเขียวจนมองเห็นเป็นทางขาวยาวบนภูเขาตั้งแต่ยังอยู่บนถนน จุดนี้เองที่ทำให้หลายคนเลือกแวะ เพราะไม่ต้องเดินเข้าป่าไกลก็เห็นตัวน้ำตกเต็ม ๆ จากลานจอดริมทางได้เลย ตัวน้ำตกอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติน้ำตกหงาว ห่างจากตัวเมืองระนองราวสิบสามกิโลเมตร เมื่อจอดรถแล้วมีทางเดินปูพื้นและสะพานข้ามลำธารพาเข้าไปยังน้ำตกชั้นล่างในระยะไม่ไกล เดินสบาย ๆ ไม่ต้องปีนเขาหนักเหมือนน้ำตกหลายแห่ง จึงเหมาะกับครอบครัวที่พาเด็กหรือผู้สูงอายุมาด้วย

เสน่ห์ของที่นี่คือความชุ่มฉ่ำของละอองน้ำและอากาศเย็นสบายใต้ร่มไม้ ระนองขึ้นชื่อว่าเป็นจังหวัดฝนแปดแดดสี่ ฝนตกชุกเกือบทั้งปี ทำให้น้ำตกมีน้ำไหลค่อนข้างสม่ำเสมอกว่าน้ำตกในภาคอื่น ช่วงหน้าฝนราวเดือนพฤษภาคมถึงตุลาคมสายน้ำจะไหลแรงและเต็มหน้าผามากที่สุด เห็นเป็นเกลียวน้ำสีขาวสวย บริเวณลานอุทยานร่มรื่นด้วยต้นไม้ใหญ่ มีทางเดินศึกษาธรรมชาติ จุดชมวิว และร้านค้าเล็ก ๆ ให้นั่งพักได้ ค่าธรรมเนียมเข้าอุทยานคิดแยกอัตราคนไทยกับต่างชาติชัดเจน และคิดค่ารถแยกอีกส่วน ไม่มีการขายตั๋วล่วงหน้าออนไลน์ ต้องจ่ายเงินสดที่ด่านหน้าทางเข้า บนแพลตฟอร์มรีวิวอย่าง Trip.com น้ำตกหงาวได้คะแนนเฉลี่ยราว 4.3 เต็ม 5 จากผู้ไปเยือนที่รีวิวถึงบรรยากาศธรรมชาติและความสะดวกในการแวะชม

สิ่งที่ควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา ข้อแรกคือปริมาณน้ำขึ้นกับฤดูอย่างชัดเจน แม้ระนองจะฝนตกชุก แต่ช่วงปลายหน้าแล้งราวกุมภาพันธ์ถึงเมษายนน้ำก็อาจลดลงจนสายน้ำดูบางกว่าที่เห็นในรูปหน้าฝน ถ้าอยากเห็นน้ำตกไหลเต็มแรงควรเลือกไปช่วงฤดูฝน ข้อสองคือหินและทางเดินริมน้ำลื่นมากเมื่อเปียก โดยเฉพาะบริเวณที่ละอองน้ำสาด ควรใส่รองเท้าที่เกาะพื้นดีและระวังเวลาเดินเข้าใกล้ตัวน้ำตก ข้อสามคือช่วงหน้าฝนที่น้ำแรงมาก เจ้าหน้าที่อาจกั้นไม่ให้ลงเล่นน้ำเพื่อความปลอดภัย จึงไม่ใช่ทุกวันที่จะได้ลงแช่น้ำ ข้อสี่คือหลังฝนตกอาจมีทากตามเส้นทางเดินป่า ควรใส่รองเท้าหุ้มและกางเกงขายาว และเนื่องจากเป็นจุดแวะระหว่างทางเป็นหลัก ไม่ได้เป็นน้ำตกหลายชั้นให้ปีนขึ้นไปไกล คนที่คาดหวังการเดินป่าลุยหนักอาจรู้สึกว่าใช้เวลาไม่นานก็ชมครบแล้ว

คอคอดกระคือช่วงที่แผ่นดินคาบสมุทรมลายูแคบที่สุด เชื่อมภาคกลางของไทยลงสู่ภาคใต้ จุดที่แคบที่สุดอยู่แถบอำเภอกระบุรี จังหวัดระนอง พาดไปทางจังหวัดชุมพร กว้างเพียงราว 44 กิโลเมตรจากฝั่งทะเลอันดามันไปถึงฝั่งอ่าวไทย ฝั่งตะวันตกมีลำน้ำกระ (แม่น้ำปากจั่น) เป็นเส้นแบ่งพรมแดนไทยกับเมียนมา คนที่ขับรถเส้นชุมพร-ระนองจะผ่านบริเวณนี้พอดี จึงมีการทำอนุสรณ์และป้ายให้ความรู้ไว้ริมทางหลวงเพชรเกษม เป็นจุดแวะยืดเส้นยืดสายที่ได้ทั้งภาพเช็กอินและเกร็ดภูมิศาสตร์ติดตัวกลับไป

เสน่ห์ของที่นี่คือการได้ยืนอยู่บนจุดที่แผ่นดินไทยแคบที่สุด แล้วมองข้ามลำน้ำไปเห็นฝั่งเมียนมาในระยะไม่ไกล บริเวณกระบุรียังผูกกับเรื่องราวประวัติศาสตร์หลายชั้น ทั้งแนวคิดขุดคลองกระเพื่อเชื่อมสองทะเลที่ถูกพูดถึงมาตั้งแต่สมัยอยุธยาต่อเนื่องถึงปัจจุบัน และเส้นทางรถไฟสายคอคอดกระสมัยสงครามโลกครั้งที่สองที่เหลือร่องรอยอย่างหัวรถจักรไอน้ำเก่าให้ดู การแวะที่นี่จึงเหมาะกับคนที่ชอบเข้าใจว่าทำไมพื้นที่เล็ก ๆ ตรงนี้ถึงมีความหมายเชิงยุทธศาสตร์และการค้ามายาวนาน ไม่ใช่แค่แลนด์มาร์กถ่ายรูปเฉย ๆ

เนื่องจากเป็นจุดแวะริมทางไม่ใช่แหล่งท่องเที่ยวเต็มรูปแบบ ควรวางแผนให้เป็นส่วนหนึ่งของทริประหว่างทางมากกว่าจุดหมายหลัก ช่วงกลางวันแดดค่อนข้างแรงและร่มเงาน้อย ควรเตรียมน้ำดื่มกับหมวกหรือร่มไปด้วย ถนนเส้นนี้เป็นทางหลักที่รถบรรทุกและรถทางไกลใช้เยอะ การจอดแวะต้องเลือกจุดจอดที่ปลอดภัยและระวังรถที่วิ่งมาด้วยความเร็ว ถ้าเดินทางหน้าฝนซึ่งระนองมีฝนตกชุกยาวนาน ทัศนวิสัยและการถ่ายรูปอาจไม่เปิดโล่งนัก การจับคู่จุดนี้กับที่เที่ยวอื่นในกระบุรีหรือระหว่างทางเข้าเมืองระนอง เช่น น้ำพุร้อนหรือจุดชมวิว จะช่วยให้คุ้มค่าการแวะมากขึ้น

ทัวร์ดำน้ำตื้นเกาะกำ-เกาะญี่ปุ่นเป็นวิธีออกไปเห็นทะเลอันดามันฝั่งระนองแบบเต็ม ๆ ในวันเดียว เรือจะออกจากท่าฝั่งอำเภอสุขสำราญหรือกะเปอร์ วิ่งออกทะเลไปยังกลุ่มหมู่เกาะนอกชายฝั่ง ทั้งเกาะกำที่มีหาดทรายและแนวปะการังตื้น และเกาะญี่ปุ่นที่เป็นเกาะเล็กมีจุดดำน้ำดูปะการังกับฝูงปลารอบเกาะ โปรแกรมส่วนใหญ่จะแวะดำน้ำตื้นหลายจุด สลับกับขึ้นเกาะพักบนหาดให้เดินเล่นและถ่ายรูป จุดที่ทำให้ทัวร์นี้เหมาะกับมือใหม่คือมีเสื้อชูชีพให้ครบทุกคน คนที่ว่ายน้ำไม่คล่องหรือพาเด็กมาก็ลอยตัวดูปะการังได้อย่างสบายใจ ไม่ต้องกังวลเรื่องน้ำลึก

ราคาทัวร์แบบเรือรวมกลุ่มต่อคนมักรวมอาหารกลางวัน น้ำดื่ม เสื้อชูชีพ และอุปกรณ์ดำน้ำตื้น เช่น หน้ากากกับท่อหายใจไว้แล้ว บางเจ้ามีบริการรับส่งจากที่พักในตัวเมืองระนองเพิ่มให้ การจองผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ล่วงหน้าช่วยให้เทียบได้ว่าราคานั้นรวมอะไรบ้าง แวะกี่จุด และใช้เรือแบบไหน เพราะเรือหางยาวกับเรือสปีดโบตให้ความเร็วและความนุ่มต่างกัน ควรเช็กด้วยว่าโปรแกรมขึ้นเกาะกำอย่างเดียวหรือวิ่งต่อไปเกาะญี่ปุ่นและเกาะข้างเคียง เพราะเส้นทางยาวสั้นต่างกันตามสภาพทะเลของวันนั้น ช่วงที่ทะเลสงบและเหมาะออกเรือดำน้ำตื้นที่สุดคือหน้าแล้งราวเดือนพฤศจิกายนถึงเมษายน ส่วนหน้ามรสุมฝั่งอันดามันคลื่นลมแรง เรือทัวร์หลายเจ้าปิดให้บริการหรือปรับเส้นทางตามประกาศของเจ้าหน้าที่

สิ่งที่ควรเผื่อใจไว้ก่อนจองแบบตรงไปตรงมา คือหมู่เกาะนอกระนองอยู่ไกลจากฝั่งพอสมควร การนั่งเรือใช้เวลานานและบางช่วงเจอคลื่น คนเมาเรือง่ายควรกินยาแก้เมากันไว้ล่วงหน้าและเลือกนั่งกลางลำ ทัวร์ที่นี่ยังไม่พลุกพล่านเท่าฝั่งกระบี่หรือพังงา จำนวนรอบเรือต่อวันจึงน้อยและตารางขึ้นกับสภาพอากาศ ควรจองล่วงหน้าและยืนยันวันออกเรืออีกครั้งก่อนเดินทาง ปะการังบางจุดตื้นมากเวลาน้ำลง ต้องระวังไม่ให้เท้าหรือครีบไปโดนหรือเหยียบปะการัง และควรใช้ครีมกันแดดสูตรที่เป็นมิตรกับแนวปะการัง เตรียมเสื้อกันแดดแขนยาว หมวก รองเท้าที่เปียกน้ำได้ และถุงกันน้ำใส่โทรศัพท์ไปด้วยจะสบายตัวตลอดวัน

ล่องเรือและพายคายัคชมป่าชายเลนปากแม่น้ำกระบุรีเป็นกิจกรรมสายธรรมชาติที่คนมาระนองไม่ค่อยพลาด เพราะระนองมีป่าชายเลนผืนกว้างที่ยังสมบูรณ์ตรงบริเวณปากแม่น้ำกระบุรีซึ่งกั้นพรมแดนไทยกับเมียนมา น้ำกร่อยตรงนี้เป็นแหล่งอนุบาลสัตว์น้ำและเป็นบ้านของนกหลายชนิด โปรแกรมส่วนใหญ่จะพาลงเรือหางยาวหรือเรือเล็กแล่นเลียบคลองสาขาเข้าไปในดงโกงกาง บางช่วงจอดให้เปลี่ยนมาพายคายัคลอดใต้ร่มไม้เพื่อเข้าถึงมุมที่เรือใหญ่เข้าไม่ถึง ระหว่างทางไกด์ท้องถิ่นจะชี้ให้ดูปลาตีน ปูก้ามดาบ ลิงแสมที่ออกมาริมตลิ่ง และรากค้ำยันของต้นโกงกางที่โผล่พ้นน้ำเป็นแนวยาว บรรยากาศเงียบสงบ ได้ยินแต่เสียงพายกระทบน้ำกับเสียงนก เหมาะกับคนที่อยากพักจากทะเลแล้วมาสัมผัสธรรมชาติแบบใกล้ชิด

ช่วงเวลาที่คนแนะนำให้ไปคือตอนเช้าตรู่กับตอนเย็นก่อนพระอาทิตย์ตก เพราะอากาศเย็นสบายกว่ากลางวัน แดดไม่แรง และเป็นช่วงที่สัตว์ออกหากินให้เห็นง่าย น้ำขึ้นน้ำลงมีผลกับการพายพอสมควร ช่วงน้ำขึ้นเรือและคายัคเข้าคลองเล็กได้ลึกกว่า ส่วนช่วงน้ำลงบางคลองตื้นเขินจนต้องเดินลากเรือ ผู้จัดหลายเจ้าจึงจัดรอบตามตารางน้ำ ควรถามเวลาที่เหมาะกับวันนั้นก่อนจอง ราคาทัวร์มักรวมเสื้อชูชีพ พายและคายัค น้ำดื่ม และไกด์นำทางไว้แล้ว บางแพ็กเกจพ่วงจุดอื่นของระนองอย่างบ่อน้ำร้อนรักษะวาริน วัดริมน้ำ หรือล่องไปชมวิถีชาวประมงที่หมู่บ้านริมคลอง คนที่ไม่เคยพายคายัคมาก่อนก็ทำได้ เพราะน้ำในคลองชายเลนนิ่งกว่าทะเลเปิด และมีไกด์คอยประกบ ถ้ามากับเด็กเล็กหรือผู้สูงอายุก็เลือกแบบนั่งเรือชมอย่างเดียวโดยไม่ต้องลงพายได้

สิ่งที่ควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา ข้อแรกคือยุงและริ้นในป่าชายเลนมีเยอะ โดยเฉพาะช่วงเย็นและหลังฝน ควรพกยากันยุงและใส่เสื้อแขนยาวกางเกงขายาวไปด้วย ข้อสองคือระนองเป็นจังหวัดที่ฝนตกชุกที่สุดจังหวัดหนึ่งของไทย หน้าฝนราวเดือนพฤษภาคมถึงตุลาคมมีโอกาสเจอฝนระหว่างทริปสูง ควรเผื่อเสื้อกันฝนและเช็กพยากรณ์อากาศกับเงื่อนไขการเลื่อนรอบก่อนจ่ายเงิน ข้อสามคือแดดกลางแม่น้ำสะท้อนน้ำแรงกว่าที่คิด ควรทาครีมกันแดด ใส่หมวกและแว่นกันแดด และเตรียมถุงกันน้ำใส่มือถือกับกล้อง เพราะระหว่างพายมีโอกาสเปียกจากละอองน้ำและพายที่สะบัด ข้อสี่คือการเห็นสัตว์ไม่การันตี ปริมาณนกและลิงขึ้นกับฤดูและช่วงเวลา บางรอบเจอเยอะบางรอบเงียบ ควรมองว่าเป็นการชมธรรมชาติมากกว่าตั้งเป้าว่าต้องเจออะไรครบ และควรเลือกผู้จัดที่ใส่ใจเรื่องไม่รบกวนสัตว์และไม่ทิ้งขยะลงน้ำ เพื่อให้ป่าชายเลนผืนนี้ยังอยู่ต่อไป

ระนองเป็นเมืองที่มีน้ำแร่ธรรมชาติผุดขึ้นมาจากใต้ดินกลางเมืองพอดี จุดที่คนรู้จักมากที่สุดคือบ่อน้ำร้อนในสวนสาธารณะรักษะวาริน ซึ่งน้ำแร่ที่นี่มีอุณหภูมิสูงราว 65 องศาเซลเซียสและได้ชื่อว่าใสสะอาดไม่มีกลิ่นกำมะถันแรงเหมือนบ่อน้ำร้อนหลายแห่ง จึงเป็นน้ำแร่ที่คนแช่ได้สบายตัว การอาบน้ำแร่ในระนองมีหลายรูปแบบให้เลือกตามงบและความชอบ ตั้งแต่แช่เท้าที่บ่อสาธารณะแบบเสียค่าเข้าน้อยหรือไม่เสียเลย ไปจนถึงห้องอาบน้ำแร่ส่วนตัวที่เปิดให้เช่าเป็นรอบ และสระแช่น้ำแร่ในรีสอร์ตหลายแห่งที่ต่อท่อน้ำแร่ธรรมชาติเข้ามาในที่พักโดยตรง คนที่มาเที่ยวระนองส่วนใหญ่จึงถือให้การแช่น้ำแร่เป็นกิจกรรมหลักอย่างหนึ่งของทริป เพราะได้ทั้งพักผ่อนและสัมผัสของดีประจำเมืองไปพร้อมกัน

น้ำแร่ร้อนช่วยให้กล้ามเนื้อผ่อนคลายและเลือดลมเดินดีขึ้น หลายคนที่เดินทางไกลมาถึงระนองมักหาที่แช่น้ำแร่คลายเมื่อยเป็นอย่างแรก บรรยากาศบ่อสาธารณะจะเป็นแบบชาวบ้าน มีคนท้องถิ่นมาแช่เท้าและนั่งคุยกันในสวนร่มรื่น ส่วนใครอยากได้ความเป็นส่วนตัวก็เลือกจองห้องอาบน้ำแร่แบบปิดหรือพักรีสอร์ตที่มีสระน้ำแร่ในตัว ราคาค่าบริการต่างกันตามรูปแบบ ตั้งแต่หลักสิบบาทสำหรับบ่อสาธารณะ ไปจนถึงหลักร้อยบาทสำหรับห้องส่วนตัวหรือสปาน้ำแร่ในที่พัก บางรีสอร์ตรวมค่าใช้สระน้ำแร่ไว้ในค่าห้องแล้ว การเช็กล่วงหน้าว่าที่พักมีน้ำแร่ในตัวหรือไม่จะช่วยวางแผนได้ง่ายขึ้น ช่วงเวลาที่แช่แล้วสบายที่สุดคือตอนเช้าหรือตอนเย็นที่อากาศไม่ร้อนจัด เพราะน้ำแร่เองก็ร้อนอยู่แล้ว

สิ่งที่ควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา ข้อแรกคือน้ำแร่ที่นี่ร้อนจริง อุณหภูมิบ่อต้นทางสูงเกินกว่าจะลงแช่ทั้งตัวได้ทันที ควรเริ่มจากแช่เท้าหรือค่อย ๆ ปรับตัวก่อน คนที่มีโรคประจำตัวเกี่ยวกับหัวใจหรือความดัน ผู้สูงอายุ และหญิงตั้งครรภ์ควรปรึกษาแพทย์และเลี่ยงการแช่นานเกินไป ข้อสองคือบ่อสาธารณะบางจุดเป็นบ่อต้นน้ำร้อนที่ห้ามลงเล่นโดยตรง มีไว้ให้ชมและแช่เท้าในจุดที่จัดไว้เท่านั้น ควรอ่านป้ายและทำตามกฎเพื่อความปลอดภัย ข้อสามคือสิ่งอำนวยความสะดวกของบ่อสาธารณะเป็นแบบพื้นฐาน ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าและห้องน้ำอาจมีจำกัด ใครอยากได้ความสะดวกและความเป็นส่วนตัวมากกว่านี้ควรเลือกห้องอาบน้ำแร่แบบเช่าหรือรีสอร์ตน้ำแร่ ข้อสี่คือควรดื่มน้ำเปล่าให้เพียงพอทั้งก่อนและหลังแช่ เพราะการแช่น้ำร้อนทำให้เสียเหงื่อและอาจหน้ามืดได้ และอย่าแช่ตอนท้องว่างหรือหลังกินอิ่มจัดทันที

ระนองแคนย่อน หรือที่คนเก่าเรียกกันว่าบึงมรกต คือบ่อน้ำขนาดใหญ่ที่เกิดจากการทำเหมืองดินขาวและแร่ในอดีตย่านตำบลหาดส้มแป้น อำเภอเมืองระนอง เมื่อเลิกทำเหมืองไปแล้ว น้ำฝนที่ตกชุกของระนองบวกกับตาน้ำใต้ดินค่อย ๆ ไหลมาเติมจนกลายเป็นแอ่งน้ำสีเขียวมรกตกว้าง มีหน้าผาดินและหินสูงโอบล้อมรอบ ให้ภาพคล้ายหุบเขาย่อม ๆ กลางป่าเขียว จุดนี้อยู่ห่างตัวเมืองระนองราวสิบสองกิโลเมตร ถนนเข้าถึงสะดวก ขับรถจากในเมืองราวยี่สิบถึงยี่สิบห้านาที เหมาะแวะเป็นจุดพักสั้น ๆ ระหว่างเที่ยวระนอง ไม่ว่าจะเช้า สาย บ่าย หรือเย็น น้ำก็สะท้อนแสงเป็นสีเขียวสวยต่างกันไปตามช่วงเวลา

กิจกรรมหลักที่คนมาทำคือถ่ายรูปเช็คอินกับวิวทะเลสาบสีมรกตตัดกับผาดินสีน้ำตาลและต้นไม้เขียวรอบ ๆ หลายคนเลือกมุมริมฝั่งหรือเนินสูงเพื่อเก็บภาพพาโนรามาของแอ่งน้ำทั้งบ่อ บางช่วงมีเรือเป็ดถีบและเรือแคนูให้เช่าพายเล่นริมฝั่ง ได้ทั้งออกกำลังแขนขาและเก็บภาพมุมกลางน้ำ ใครไม่อยากลงน้ำก็นั่งรับลมเย็น ๆ ฟังเสียงลมและแมลงในบรรยากาศเงียบสงบได้สบาย เพราะที่นี่ยังไม่พลุกพล่านเท่าจุดท่องเที่ยวกระแสหลัก คนที่มารีวิวส่วนใหญ่บอกตรงกันว่าประทับใจความสดชื่นของสระน้ำขนาดใหญ่ ฝูงปลาที่ว่ายให้เห็น และสีเขียวของต้นไม้รอบตัว เป็นจุดพักใจที่คุ้มกับการแวะเข้ามา

สิ่งที่ควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา ข้อสำคัญที่สุดคือเรื่องความปลอดภัยริมน้ำ เพราะแอ่งนี้เป็นบ่อเหมืองเก่าที่ลึกและขอบบ่อเป็นดินชัน บางจุดลื่นและไม่มีราวกั้น จึงไม่ควรลงว่ายน้ำเองหรือปล่อยเด็กเล่นใกล้ขอบน้ำโดยไม่มีผู้ใหญ่ดูแลอย่างใกล้ชิด ควรใส่เสื้อชูชีพทุกครั้งเวลาพายเรือ และเดินอยู่ในเส้นทางที่จัดไว้ ข้อสองคือช่วงหน้าฝนของระนองซึ่งฝนตกชุกมาก ทางดินอาจแฉะและลื่น ควรใส่รองเท้าที่เกาะพื้นดีและระวังการลื่นล้มริมขอบบ่อ ข้อสามคือที่นี่เป็นจุดธรรมชาติที่สิ่งอำนวยความสะดวกยังมีจำกัด ร้านค้าและห้องน้ำอาจไม่ได้เปิดตลอด ควรเตรียมน้ำดื่มและของใช้จำเป็นไปเอง และเก็บขยะกลับออกมาด้วยเพื่อรักษาความสะอาดของแหล่งน้ำ ช่วงเวลาที่ถ่ายรูปสวยและแดดไม่แรงคือเช้าและเย็น แนะนำให้เช็กเส้นทางและสถานะการเปิดล่าสุดก่อนออกเดินทาง เพราะเป็นจุดที่ดูแลโดยชุมชนและเงื่อนไขการเข้าชมอาจเปลี่ยนได้