10 กิจกรรมน่าทำ
ใน อุดรธานี

ทะเลบัวแดงที่หนองหานกุมภวาปีเป็นบึงน้ำจืดขนาดใหญ่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของตัวเมืองอุดรธานี ช่วงหน้าหนาวราวเดือนธันวาคมถึงกุมภาพันธ์ ดอกบัวสีชมพูอมแดงจะบานคลุมผิวน้ำเป็นบริเวณกว้างจนกลายเป็นพรมสีชมพูสุดลูกหูลูกตา หลายคนเรียกว่าบัวแดงแต่จริง ๆ แล้วเป็นบัวสายเขตร้อน วิธีชมที่ดีที่สุดคือเช่าเรือหางยาวหรือเรือแจวออกไปกลางบึง เพราะดอกบัวจะหนาแน่นในส่วนที่ลึกเข้าไป ไม่สามารถเห็นเต็มตาได้จากริมฝั่ง คนขับเรือส่วนใหญ่เป็นชาวบ้านในพื้นที่ รู้จุดที่ดอกบัวบานสวยและมักพาแวะจุดถ่ายรูปกลางทุ่งบัวให้ด้วย ระหว่างทางยังมีโอกาสเห็นนกน้ำหลายชนิดที่มาอาศัยในบึง ทำให้เป็นกิจกรรมที่ได้ทั้งชมดอกไม้และดูธรรมชาติไปพร้อมกัน

หัวใจของการมาที่นี่อยู่ที่เวลา ดอกบัวจะเริ่มบานตั้งแต่ฟ้าสางและบานเต็มที่ในช่วงราว 7 ถึง 10 โมงเช้า หลังจากนั้นแดดแรงขึ้นดอกจะค่อย ๆ หุบ ดังนั้นควรออกจากตัวเมืองแต่เช้ามืดเพื่อให้ถึงท่าเรือก่อน 7 โมง จะได้ทั้งแสงเช้านุ่ม ๆ อากาศเย็นสบาย และดอกบัวที่บานเต็มที่ ค่าเรือคิดเป็นแบบเหมาลำ ราคาต่อลำไม่แพงเมื่อหารกันหลายคน เรือลำใหญ่นั่งได้หลายคนเหมาะกับครอบครัวหรือกลุ่มเพื่อน ส่วนคนมาน้อยก็มีเรือลำเล็กให้เลือก การจองที่พักในตัวเมืองอุดรธานีไว้ล่วงหน้าช่วยให้วางแผนตื่นเช้าได้สะดวก และควรเช็กสภาพการบานของดอกบัวในปีนั้นก่อนเดินทาง เพราะช่วงพีคของแต่ละปีขยับได้ตามอากาศ บางปีบานสวยสุดในเดือนมกราคม บางปีลากยาวถึงต้นกุมภาพันธ์

สิ่งที่ควรเผื่อใจไว้อย่างตรงไปตรงมา คือกิจกรรมนี้ขึ้นกับฤดูกาลล้วน ๆ ถ้ามานอกช่วงบานจะเห็นแค่ผืนน้ำกับใบบัว ไม่มีดอกให้ชม จึงต้องเลือกเวลาให้ตรง และถ้ามาสายเกิน 10 โมงดอกบัวจะหุบไปมากแล้ว บางรีวิวติงเรื่องเรือบางลำแล่นเร็วและโยกจนถ่ายรูปยาก รวมถึงช่วงวันหยุดยาวคนเยอะ ต้องรอคิวเรือและบางจุดเรือแน่น ควรตกลงราคากับคนขับให้ชัดก่อนลงเรือ ระบุด้วยว่าอยากให้พาไปกี่จุดและใช้เวลานานแค่ไหน บนเรือแดดแรงและไม่มีที่กำบัง ควรเตรียมหมวก แว่นกันแดด และครีมกันแดดไปด้วย ใครเมาเรือง่ายให้เลือกเรือลำใหญ่ที่นิ่งกว่า และควรระวังของมีค่าเพราะพื้นเรือมักเปียกน้ำ

บ้านเชียงคือแหล่งโบราณคดียุคก่อนประวัติศาสตร์ที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมจาก UNESCO ตั้งแต่ปี 2535 หลักฐานที่ขุดพบทั้งภาชนะดินเผา เครื่องมือสำริด และโครงกระดูก บอกเล่าเรื่องราวของชุมชนเกษตรกรรมที่ตั้งถิ่นฐานบนที่ราบสูงอีสานมานานหลายพันปี จุดที่คนพูดถึงกันมากคือ เครื่องปั้นดินเผาเขียนลายสีแดงเป็นก้นหอยและเส้นโค้งบนพื้นสีนวล ซึ่งกลายเป็นสัญลักษณ์ของบ้านเชียงที่เห็นแล้วจำได้ทันที การมาที่นี่จึงเหมือนได้ย้อนดูรากของผู้คนแถบลุ่มน้ำโขงก่อนจะมีตัวอักษรบันทึกเรื่องราวใด ๆ

การเที่ยวบ้านเชียงมีสองส่วนหลักที่ควรดูให้ครบ ส่วนแรกคือพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติบ้านเชียง ที่จัดแสดงโบราณวัตถุจริงเรียงตามยุคสมัย มีคำอธิบายทั้งไทยและอังกฤษ เห็นได้ตั้งแต่ภาชนะ เครื่องประดับลูกปัด ไปจนถึงเครื่องมือโลหะ ส่วนที่สองคือหลุมขุดค้นที่วัดโพธิ์ศรีใน ซึ่งอยู่ห่างจากตัวพิพิธภัณฑ์ราว 1 กิโลเมตร ที่นี่เปิดให้เดินชมหลุมขุดค้นของจริงที่ยังคงสภาพโครงกระดูกและภาชนะฝังอยู่ในชั้นดินตามตำแหน่งที่พบ ทำให้เห็นภาพวิธีการทำงานทางโบราณคดีชัดกว่าดูในตู้กระจก ควรเผื่อเวลาเดินทั้งสองจุด และแนะนำให้เริ่มที่พิพิธภัณฑ์ก่อนเพื่อปูพื้นความเข้าใจ แล้วค่อยไปดูหลุมขุดค้นจะได้อรรถรสมากขึ้น

สิ่งที่ควรเผื่อใจไว้แบบตรงไปตรงมา คือบ้านเชียงอยู่ไกลจากตัวเมืองอุดรธานีพอสมควร ราว 55 กิโลเมตร ถ้าไม่มีรถส่วนตัวควรวางแผนเรื่องการเดินทางล่วงหน้า จะเหมารถ เช่ารถ หรือรวมไว้ในทัวร์รอบเมืองก็ได้ ตัวนิทรรศการบางส่วนจัดแสดงมานานและป้ายบางจุดดูเก่า คนที่คาดหวังพิพิธภัณฑ์แบบอินเทอร์แอ็กทีฟทันสมัยอาจรู้สึกว่าเรียบไปบ้าง แต่คุณค่าอยู่ที่ตัวโบราณวัตถุจริงและบริบทของแหล่งขุดค้น อากาศอีสานช่วงกลางวันร้อนและหลุมขุดค้นบางส่วนอยู่กลางแจ้ง ควรเตรียมหมวก น้ำดื่ม และไปช่วงเช้าจะสบายตัวกว่า ตรวจสอบวันเปิด-ปิดก่อนไปด้วย เพราะพิพิธภัณฑ์รัฐมักปิดบางวันในสัปดาห์

คำชะโนด หรือชื่อเต็มว่าวังนาคินทร์คำชะโนด อยู่ที่อำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี เป็นหนึ่งในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่คนสายความเชื่อพญานาคตั้งใจมาให้ถึงสักครั้ง จุดเด่นที่ทำให้ที่นี่ต่างจากวัดหรือศาลทั่วไปคือตัวป่าคำชะโนดเป็นเกาะที่มีต้นชะโนด (พืชตระกูลปาล์มคล้ายต้นตาลผสมมะพร้าว) ขึ้นหนาแน่นอยู่กลางน้ำ ต้องเดินข้ามสะพานเข้าไป หลายคนเล่าว่าพอข้ามสะพานเข้าเขตเกาะแล้วอากาศจะเย็นลงและรู้สึกเงียบสงบต่างจากด้านนอก ภายในมีศาลปู่ศรีสุทโธและย่าศรีปทุมมาที่คนนิยมมากราบไหว้ขอพรเรื่องงาน การเงิน สุขภาพ และบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่เชื่อกันว่าเป็นประตูสู่เมืองบาดาลของพญานาค

คนที่มาส่วนใหญ่มาเพื่อบนบานและแก้บน หลายคนขอเรื่องโชคลาภและเลขเด็ด จึงมักเห็นคนพยายามหาตัวเลขจากต้นไม้ เปลือกไม้ หรือสิ่งของรอบบริเวณ บรรยากาศจึงคึกคักแบบงานบุญมากกว่าจะเงียบขรึม รอบทางเข้ามีร้านขายดอกไม้ธูปเทียน ชุดบูชา ผ้าสไบ และของถวายให้เลือกซื้อ ราคาไม่แพง ตัวสถานที่ไม่เก็บค่าเข้า เปิดให้เข้าตั้งแต่เช้าราวหกโมงถึงหกโมงเย็น การเดินทางจากตัวเมืองอุดรธานีใช้เวลาราวหนึ่งชั่วโมงครึ่งถึงสองชั่วโมง เหมาะกับคนที่มีรถส่วนตัวหรือเช่ารถ เพราะรถสาธารณะเข้าถึงลำบาก ถ้าไม่มีรถแนะนำจองทัวร์หรือรถเช่าพร้อมคนขับจากในเมืองไว้ล่วงหน้าจะสะดวกกว่า

เรื่องที่ควรเผื่อใจไว้ตามตรงคือช่วงวันหยุด วันพระ และเทศกาลคนแน่นมาก ทั้งแถวรอเข้าไหว้ ที่จอดรถเต็ม และสะพานทางเดินที่แคบทำให้เดินช้าและเบียดกัน ใครไม่ชอบที่แออัดควรเลี่ยงไปวันธรรมดาหรือไปแต่เช้า อีกเรื่องคือการแต่งกาย ที่นี่ถือเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ จึงควรแต่งกายสุภาพ ไม่ใส่เสื้อสายเดี่ยว กางเกงหรือกระโปรงสั้น หลายคนนิยมใส่ชุดสีสุภาพหรือหาผ้าสไบมาคลุมไหล่ ด้านในเกาะพื้นบางช่วงอาจลื่นและมีแดดน้อยเพราะต้นไม้ร่มครึ้ม ควรใส่รองเท้าที่เดินสบาย เตรียมร่มหรือหมวกไว้เผื่อแดดจ้าตอนรอคิว และพกน้ำดื่มติดตัว การมาที่นี่ให้ได้บรรยากาศที่ดีคือมาด้วยใจเคารพสถานที่และความเชื่อของคนในพื้นที่

วัดป่าภูก้อนตั้งอยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติป่านายูงและป่าน้ำโสม อำเภอนายูง ทางเหนือสุดของจังหวัดอุดรธานีตรงรอยต่อสามจังหวัดคืออุดรธานี เลย และหนองคาย จุดที่คนตั้งใจเดินทางไปกันคือพระวิหารที่ประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์โลกนาถศาสดามหามุนี พระนอนปางปรินิพพานความยาว 20 เมตร แกะสลักจากหินอ่อนขาวไวท์คาร์ราราที่นำเข้ามาจากเมืองคาร์รารา ประเทศอิตาลี ซึ่งเป็นหินอ่อนชนิดเดียวกับที่ใช้แกะรูปปั้นเดวิดของไมเคิลแองเจโล เนื้อหินสีขาวนวลตัดกับผนังวิหารและลวดลายรอบองค์พระ ทำให้บรรยากาศภายในดูสงบและสว่างต่างจากวัดทั่วไป รอบวัดยังมีเจดีย์และลานชมวิวที่มองเห็นทิวเขาเขียวชอุ่มไกลสุดสายตา เพราะตัววัดตั้งอยู่บนพื้นที่สูงกลางผืนป่า

เรื่องที่ต้องรู้ก่อนวางแผนไปคือระยะทาง วัดอยู่ห่างจากตัวเมืองอุดรธานีราว 124 กิโลเมตร ขับรถเที่ยวเดียวประมาณสองถึงสองชั่วโมงครึ่ง เส้นทางหลักคือออกจากตัวเมืองไปตามทางหลวงหมายเลข 2 สายอุดรธานี-หนองคาย แล้วเลี้ยวเข้าทางหลวงหมายเลข 2021 มุ่งหน้าอำเภอบ้านผือและนายูง ช่วงท้ายเป็นทางขึ้นเขาที่คดเคี้ยว รถเก๋งและรถกระบะขึ้นไปถึงตัววัดได้ แต่ถ้าเป็นรถบัสคันใหญ่ต้องจอดตรงทางขึ้นแล้วต่อรถสองแถวของวัดขึ้นไป จุดสำคัญคือที่นี่ไม่มีรถประจำทางสาธารณะเข้าถึงโดยตรง คนที่ไม่มีรถส่วนตัวจึงต้องเช่ารถขับเองหรือเหมารถจากตัวเมือง การเข้าชมไม่มีค่าบัตรผ่านประตู ทำบุญได้ตามศรัทธา ประตูวิหารเปิดเวลา 08.30 ถึง 17.00 นาฬิกา ควรเผื่อเวลาไปถึงก่อนบ่ายเพื่อให้มีเวลาเดินชมและกลับก่อนมืด เพราะทางลงเขาช่วงกลางคืนค่อนข้างเปลี่ยว

ข้อควรระวังที่พูดกันตรง ๆ อย่างแรกคือการแต่งกาย ทางวัดเข้มงวดเรื่องนี้มาก ห้ามนุ่งสั้นทั้งชายและหญิง ห้ามใส่เสื้อกล้ามหรือเสื้อสายเดี่ยวเข้าวิหาร แม้จะมีผ้าคลุมสุภาพให้ยืม แต่การเตรียมเสื้อผ้าเรียบร้อยไปเองจะสะดวกกว่าและไม่ต้องรอคิว อย่างที่สองคือเส้นทางช่วงขึ้นเขาแคบและคดเคี้ยว คนขับที่ไม่ชินทางภูเขาหรือเมารถง่ายควรขับช้าและระวังเป็นพิเศษ ควรเติมน้ำมันให้เต็มถังตั้งแต่ในเมืองเพราะปั๊มแถวนั้นหายาก อย่างที่สามคือสิ่งอำนวยความสะดวกรอบวัดมีจำกัด ร้านอาหารและร้านค้ามีไม่มาก ควรเตรียมน้ำดื่มและของว่างติดรถไปด้วย และเนื่องจากอยู่กลางป่าเขาสัญญาณโทรศัพท์บางช่วงอ่อน ควรดาวน์โหลดแผนที่เส้นทางเก็บไว้ล่วงหน้า สุดท้ายคือควรรักษาความสงบและความสะอาดภายในวัด เพราะที่นี่เป็นวัดป่าสายปฏิบัติที่ยังมีพระสงฆ์จำพรรษาอยู่จริง

หนองประจักษ์ศิลปาคมเป็นสวนสาธารณะกลางเมืองอุดรธานีที่คนท้องถิ่นใช้เป็นที่พักผ่อนจริงจังทุกวัน มีทะเลสาบใหญ่อยู่ตรงกลาง ล้อมด้วยทางเดินและเลนปั่นจักรยานยาวรอบบึงราวสองกิโลเมตรกว่า ๆ จุดที่คนถ่ายรูปกันมากที่สุดคือเป็ดเหลืองยักษ์ที่ลอยอยู่กลางน้ำ ซึ่งเทศบาลติดตั้งไว้เป็นสัญลักษณ์ของสวนจนกลายเป็นแลนด์มาร์กของเมือง นอกจากนี้ยังมีสะพานแขวนสีขาวข้ามไปเกาะกลางน้ำ ให้เดินเล่นและยืนให้อาหารปลาดุกกับปลาตะเพียนที่มารวมกันเป็นฝูงใต้สะพาน บรรยากาศเป็นสวนเมืองที่ร่มรื่น เข้าได้ฟรี เหมาะกับการเดินยืดเส้นยืดสายก่อนหรือหลังไปเที่ยวจุดอื่นในตัวเมือง

วิธีเที่ยวที่คนนิยมคือมาช่วงเช้าตรู่หรือหลังห้าโมงเย็น เพราะแดดไม่แรงและอากาศเย็นลง สายออกกำลังจะมาวิ่งและปั่นจักรยานรอบบึง ส่วนคนที่มาชิลก็เดินเล่น นั่งคาเฟ่และร้านอาหารที่เรียงรายอยู่ริมสวน หรือเช่าจักรยานถีบเรือลงไปในน้ำ ในสวนมีร้านนวดราคาย่อมเยา สนามเด็กเล่น ลานออกกำลังกาย และมุมนั่งพักหลายจุด รอบ ๆ สวนเดินต่อไปไม่ไกลก็ถึงย่านใจกลางเมือง หอนาฬิกา และอนุสาวรีย์กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม ผู้ก่อตั้งเมืองอุดรธานี จึงจับคู่เที่ยวสวนกับเดินเล่นเมืองเก่าในทริปเดียวได้สบาย ช่วงเย็นที่พระอาทิตย์ตกลงหลังบึงเป็นเวลาที่คนมาถ่ายรูปกันเยอะที่สุด

สิ่งที่ควรเผื่อใจไว้ตามที่คนรีวิวบอกตรง ๆ คือกลางวันในสวนร้อนมากเพราะพื้นที่เปิดโล่งและร่มเงาไม่ทั่วถึงทุกจุด มาเดินตอนบ่ายจะเหนื่อยและเสียเหงื่อ ควรเลี่ยงมาเช้าหรือเย็นแทน ตัวสวนเน้นพักผ่อนและออกกำลังกายเป็นหลัก ไม่ได้มีสิ่งก่อสร้างหรือของชมแปลกใหม่มากนอกจากบึง เป็ดยักษ์ และเครื่องบิน-เฮลิคอปเตอร์เก่าที่ตั้งโชว์ คนที่คาดหวังแหล่งเที่ยวหวือหวาอาจรู้สึกเฉย ๆ ช่วงหน้าฝนพื้นบางช่วงลื่นและมีน้ำขัง ควรใส่รองเท้าที่เดินสบาย เตรียมน้ำดื่มกับหมวกหรือร่มไปด้วย และถ้ามาปั่นจักรยานช่วงคนเยอะให้ระวังคนเดินและคนวิ่งที่ใช้เส้นทางเดียวกัน

อุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาทอยู่บนเทือกเขาภูพาน อ.บ้านผือ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของ จ.อุดรธานี ห่างจากตัวเมืองราว 65 กิโลเมตร จุดที่ทำให้ที่นี่ต่างจากอุทยานประวัติศาสตร์ทั่วไปคือธรรมชาติกับร่องรอยของคนโบราณมารวมอยู่ในเส้นทางเดียวกัน ก้อนหินทรายขนาดใหญ่ถูกลมและน้ำกัดเซาะจนกลายเป็นรูปทรงแปลกตา บางก้อนวางซ้อนกันเหมือนดอกเห็ด บางก้อนกลายเป็นเพิงหินที่คนสมัยก่อนประวัติศาสตร์เข้ามาอยู่อาศัยและวาดภาพเขียนสีไว้บนผนัง กลุ่มหินหลายจุดยังผูกกับตำนานพื้นบ้านเรื่องนางอุสา-ท้าวบารส จึงมีชื่อเรียกอย่างหอนางอุสา คอกม้าท้าวบารส และวัดพ่อตา ทำให้เดินชมได้เพลินทั้งในแง่ธรณีวิทยา โบราณคดี และเรื่องเล่า ในเดือนกรกฎาคม 2567 ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนภูพระบาทเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม ยิ่งทำให้ที่นี่เป็นหมุดหมายที่คนสนใจประวัติศาสตร์ตั้งใจมาดูสักครั้ง

การเที่ยวที่นี่ใช้วิธีเดินตามเส้นทางที่จัดไว้ ซึ่งร่มรื่นด้วยป่าเต็งรังและมีป้ายอธิบายแต่ละจุดเป็นระยะ เส้นทางหลักใช้เวลาเดินราวสองถึงสามชั่วโมงหากแวะดูครบทุกจุดสำคัญ ทั้งหอนางอุสาที่เป็นก้อนหินใหญ่ตั้งบนเสาหินธรรมชาติ เพิงหินที่มีภาพเขียนสีอายุหลายพันปี และจุดชมวิวที่มองเห็นทิวเขาไกลออกไป ค่าธรรมเนียมเข้าชมคิดแยกราคาระหว่างคนไทยกับชาวต่างชาติอย่างชัดเจน มีลานจอดรถกว้าง ห้องน้ำสะอาด และเจ้าหน้าที่คอยให้ข้อมูล ใครไม่อยากเดินไกลก็มีบริการรถกอล์ฟพาชมภายในอุทยานโดยคิดค่าบริการเพิ่ม เนื่องจากอยู่นอกเมืองและรถสาธารณะเข้าถึงยาก การมีรถส่วนตัวหรือจองทัวร์-รถเช่าพร้อมคนขับจะสะดวกกว่ามาก และควรเผื่อเวลาเดินทางไป-กลับจากตัวเมืองอุดรธานีราวสามชั่วโมงรวมกันไว้ในแผนเที่ยว

สิ่งที่ควรเผื่อใจไว้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา ข้อแรกคือระยะทางจากตัวเมืองค่อนข้างไกลและอยู่ในพื้นที่ห่างไกล ถ้าไม่มีรถส่วนตัวจะเดินทางลำบาก รีวิวหลายรายบอกว่าที่นี่คนไม่พลุกพล่านเท่าที่ควรส่วนหนึ่งเพราะทำเลนี่เอง ข้อสองคือต้องเดินเท้าพอสมควรบนทางดินและหินสลับขึ้นเนิน แม้ไม่ชันมากแต่คนที่เดินไม่ไหวหรือพาผู้สูงอายุไปควรใช้บริการรถกอล์ฟและใส่รองเท้าที่เกาะพื้นดี ข้อสามคือช่วงกลางวันอากาศร้อนและแดดแรง โดยเฉพาะหน้าร้อน ควรพกน้ำ หมวก และครีมกันแดดไปให้พร้อม ส่วนหน้าฝนทางเดินอาจลื่นและมีแมลง ข้อสี่คือค่าธรรมเนียมสำหรับต่างชาติสูงกว่าคนไทยหลายเท่าเช่นเดียวกับอุทยานอื่น ควรเตรียมเงินสดไว้จ่ายหน้าด่าน และเช็กเวลาเปิด-ปิดก่อนออกเดินทางเพราะที่นี่ปิดค่อนข้างเร็วในช่วงบ่ายแก่

วัดป่าบ้านตาด หรือชื่อทางการว่าวัดเกษรศีลคุณ อยู่ที่ตำบลบ้านตาด อำเภอเมือง ห่างจากตัวเมืองอุดรธานีลงมาทางใต้ราว 16 กิโลเมตร เป็นวัดป่าสายกรรมฐานที่หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน ก่อตั้งและจำพรรษามาตลอดชีวิต จุดเด่นของที่นี่ไม่ใช่ความอลังการของสิ่งก่อสร้าง แต่เป็นบรรยากาศของป่าที่ยังคงความร่มรื่นเงียบสงบ ต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงาทั่วบริเวณ มีกุฏิพระเรียบง่ายกระจายอยู่ในดง คนที่เคยไปมักเล่าตรงกันว่าพอก้าวเข้าเขตวัดแล้วรู้สึกใจเย็นลง เสียงรบกวนน้อย เหมาะกับการเดินช้า ๆ กราบพระ และตั้งสติ มากกว่าจะเป็นแหล่งเที่ยวถ่ายรูปทั่วไป

สิ่งที่คนส่วนใหญ่ตั้งใจมาคือกราบสรีระธาตุของหลวงตามหาบัวที่พิพิธภัณฑ์ธรรมเจดีย์ ญาณสัมปันโน ซึ่งสร้างขึ้นเป็นอาคารทรงเจดีย์เพื่อเก็บอัฐิธาตุและเผยแผ่คำสอนของท่าน ภายในจัดแสดงประวัติ เครื่องอัฐบริขาร และเรื่องราวการปฏิบัติธรรมของหลวงตา ให้คนรุ่นหลังได้ศึกษา ตัวเจดีย์และภูมิทัศน์โดยรอบดูสง่างามแต่ยังคงความสำรวมตามแบบวัดป่า หลายคนใช้เวลาเดินชมในส่วนนี้พร้อมกับนั่งพักสงบใจสักครู่ นอกจากนี้วัดยังเป็นที่รู้จักจากเรื่องการทำบุญและโครงการช่วยชาติที่หลวงตาริเริ่มไว้ ทำให้มีทั้งชาวอุดรฯ และคนต่างจังหวัดแวะเวียนมาทำบุญไม่ขาด

เรื่องที่ควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา คือที่นี่เป็นวัดปฏิบัติที่ยังมีพระจำพรรษาและญาติโยมมาภาวนาจริง จึงเน้นความสงบเป็นหลัก ควรแต่งกายสุภาพเรียบร้อย งดเสื้อสายเดี่ยว กางเกงขาสั้น และเสื้อผ้ารัดรูป สำรวมกิริยา ไม่ส่งเสียงดัง ปิดเสียงโทรศัพท์ และเดินตามป้ายบอกเขตที่อนุญาต บางโซนเป็นเขตสังฆาวาสที่ขอความร่วมมือไม่ให้เข้าไปรบกวน การถ่ายรูปทำได้ในบริเวณที่เปิดให้ทั่วไป แต่ควรหลีกเลี่ยงการถ่ายพระขณะปฏิบัติหรือฉันภัตตาหาร เพราะไม่ใช่วัดสายเที่ยวชม ควรเผื่อเวลาและเตรียมน้ำดื่มไปเอง เพราะร้านค้ารอบวัดมีไม่มาก อากาศช่วงกลางวันค่อนข้างร้อน ช่วงเช้าจะเดินสบายและเงียบกว่า เดินทางสะดวกที่สุดด้วยรถส่วนตัวหรือเหมารถจากตัวเมือง เพราะรถประจำทางเข้าถึงไม่สะดวกนัก

ยูดีทาวน์เป็นศูนย์การค้าเปิดโล่งใจกลางเมืองอุดรธานี ตั้งอยู่ติดสถานีรถไฟและถนนทองใหญ่ เดินจากย่านกลางเมืองมาได้สบาย จุดที่คนแวะกันมากที่สุดคือช่วงเย็นถึงค่ำ เพราะมีถนนคนเดินและโซนสตรีทฟู้ดที่คึกคัก มีทั้งซุ้มขายของกินเรียงยาว ร้านนั่งกินติดแอร์ ลานกิจกรรมที่บางคืนมีดนตรีสด และร้านเสื้อผ้ากับของฝากให้เดินเล่นไปด้วย บรรยากาศเป็นตลาดกลางคืนในเมืองที่เดินง่าย มีที่จอดรถและห้องน้ำพร้อม เหมาะกับคนที่อยากได้ประสบการณ์กินเที่ยวยามค่ำโดยไม่ต้องขับรถออกไปไกล

เสน่ห์ของที่นี่คือของกินที่ผสมสองวัฒนธรรมในย่านเดียว อุดรธานีเป็นเมืองที่มีชุมชนคนไทยเชื้อสายเวียดนามมานาน ของกินเวียดนามจึงหาได้ทั่วเมือง แหนมเนืองที่ห่อผักสดกับแผ่นแป้งจิ้มน้ำจิ้มรสกลมกล่อม หมูยอ ปอเปี๊ยะสด และข้าวเปียกเส้น เป็นเมนูที่คนมาอุดรมักตามหา ขณะเดียวกันของกินอีสานอย่างส้มตำ ไก่ย่าง ลาบ และข้าวเหนียวก็มีให้เลือกแทบทุกซุ้ม สองสายนี้อยู่ในระยะเดินถึงกัน จะสั่งจานเวียดนามคู่กับส้มตำจานอีสานในมื้อเดียวก็ทำได้ ราคาส่วนใหญ่จับต้องได้ เดินชิมทีละอย่างหลายเจ้าได้โดยไม่หนักกระเป๋า

ก่อนไปมีบางเรื่องที่ควรเผื่อใจไว้ตามตรง ช่วงสุดสัปดาห์และวันหยุดคนค่อนข้างแน่น โต๊ะนั่งกินอาจต้องรอหรือเดินหาที่ว่างสักพัก ร้านสตรีทฟู้ดแต่ละเจ้าคุณภาพไม่เท่ากัน บางซุ้มอร่อยคุ้ม บางซุ้มธรรมดา การเดินดูว่าซุ้มไหนคนไทยต่อคิวเยอะช่วยคัดได้ระดับหนึ่ง ที่จอดรถแม้จะมีแต่ช่วงเย็นวันหยุดก็เต็มเร็ว มาถึงก่อนหัวค่ำจะหาที่จอดง่ายกว่า และเนื่องจากเป็นพื้นที่กลางแจ้งบางส่วน ถ้าฝนตกโซนเดินกินอาจสะดุด ควรดูพยากรณ์อากาศคร่าว ๆ ก่อนออกจากที่พัก เท่านี้ก็เดินกินเดินเที่ยวได้เต็มอิ่มในค่ำเดียว

ภูฝอยลมเป็นแหล่งเรียนรู้ธรรมชาติบนเทือกเขาภูพานน้อย เขตอำเภอหนองแสง ห่างจากตัวเมืองอุดรธานีราวสามสิบห้าถึงสี่สิบกิโลเมตร ตัวภูสูงจากระดับน้ำทะเลราวหกร้อยเมตร จึงมีอากาศเย็นสบายกว่าพื้นราบ โดยเฉพาะช่วงหน้าหนาวราวเดือนพฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ที่หลายคนตั้งใจขึ้นมารับลมเย็นและชมสวนดอกไม้เมืองหนาวที่บานสะพรั่ง ชื่อภูฝอยลมมาจากไลเคนชนิดหนึ่งที่เรียกว่าฝอยลม เคยขึ้นเกาะตามกิ่งไม้ใหญ่ทั่วบริเวณ ภายในพื้นที่มีทั้งสวนรวมพรรณไม้ 60 พรรษา มหาราชินี เส้นทางศึกษาธรรมชาติ อุทยานโลกล้านปีที่มีหุ่นจำลองไดโนเสาร์กับพิพิธภัณฑ์ซากดึกดำบรรพ์ และจุดชมวิวที่มองเห็นที่ราบเมืองอุดรธานีได้กว้างไกล เหมาะกับคนที่อยากพาครอบครัวมาเดินเล่นรับธรรมชาติแบบไม่ต้องลุยหนัก

จุดที่หลายคนตั้งใจมาคือสะพานเรือนยอดไม้หรือ canopy walk ทางเดินยกสูงที่พาขึ้นไปเดินระดับเดียวกับยอดไม้ ทำให้ได้มองเรือนยอดป่าและใบไม้ในมุมที่ปกติเห็นได้แค่จากด้านล่าง เป็นการชมป่าแบบใกล้ชิดที่เด็กและผู้ใหญ่สนุกไปด้วยกัน เดินคู่กับเส้นทางศึกษาธรรมชาติที่ผ่านป่าเต็งรัง ป่าเบญจพรรณ และป่าดิบ มีป้ายให้ความรู้ตลอดทาง การเที่ยวภูฝอยลมสะดวกที่สุดเมื่อมีรถส่วนตัวหรือเช่ารถขึ้นไป เพราะทางขึ้นภูค่อนข้างชันและไม่มีรถสาธารณะประจำ ใครไม่มีรถควรรวมกลุ่มเช่ารถพร้อมคนขับจากในเมืองอุดรธานี บนแพลตฟอร์มรีวิวอย่าง Tripadvisor ภูฝอยลมได้คะแนนเฉลี่ยราว 4.0 เต็ม 5 เสียงส่วนใหญ่ชมเรื่องสวนสะอาด อากาศเย็น และวิวสวย เหมาะแวะเที่ยวเมื่อผ่านมาแถบอุดรธานีหรือขอนแก่น

สิ่งที่ควรรู้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา ข้อแรกคือบรรยากาศดีที่สุดจริง ๆ อยู่ช่วงหน้าหนาว ส่วนหน้าร้อนช่วงกลางวันแดดค่อนข้างแรงและดอกไม้โรยไปมาก จึงควรไปช่วงเช้าหรือเย็นจะสบายตัวกว่า ข้อสองคือขนาดของสวนและความหลากหลายของพรรณไม้อาจไม่ได้ใหญ่โตอย่างที่บางคนคาด รีวิวบางรายบอกตรงว่าถ้ามองเป็นสวนสาธารณะทั่วไปก็ถือว่าปกติ แต่ถ้ามองเป็นจุดพักรับอากาศเย็นใกล้เมืองก็คุ้มค่าแก่การแวะ ข้อสามคือทางขึ้นภูชันและคดเคี้ยว ควรตรวจสภาพรถและเบรกให้พร้อม ขับด้วยความระมัดระวัง ข้อสี่คือสิ่งอำนวยความสะดวกบางส่วนเปิดปิดตามฤดูกาลและงบประมาณดูแล ควรโทรสอบถามหรือเช็กเพจทางการก่อนออกเดินทาง โดยเฉพาะช่วงนอกฤดูท่องเที่ยว และเตรียมเสื้อกันหนาวบาง ๆ ไว้เผื่อลมเย็นตอนเช้ากับตอนค่ำถ้าตั้งใจกางเต็นท์ค้างคืน

สวนกล้วยไม้หอมอุดรซันไฉนเป็นสวนเล็กที่ดูแลกันเองในครอบครัว อยู่ทางเหนือของตัวเมืองอุดรธานีไม่ไกล จุดที่ทำให้ที่นี่ต่างจากสวนกล้วยไม้ทั่วไปคือเป็นแหล่งที่พัฒนากล้วยไม้กลิ่นหอมจนนำไปสกัดเป็นน้ำหอมได้จริง ภายในสวนจะเห็นกล้วยไม้จัดวางเป็นแถวหลายพันธุ์ บางพันธุ์มีกลิ่นหอมชัดเวลาบานเต็มที่ และมีมุมเล่าเรื่องงานวิจัยที่เจ้าของใช้เวลาสะสมมาหลายสิบปี อีกไฮไลต์ที่คนพูดถึงคือต้นไม้พันธุ์ที่ใบเล็กจะขยับไหวเมื่อได้ยินเสียงร้องเพลงหรือเสียงดนตรีโทนสูง กลายเป็นของแปลกที่เด็ก ๆ ชอบลองส่งเสียงดูว่าใบจะกระดิกตามจริงไหม

บรรยากาศโดยรวมเป็นสวนบ้าน ๆ ไม่ได้ตกแต่งหรูหรา เดินชมสบาย ๆ ราวชั่วโมงเดียวก็ทั่ว เจ้าของและคนในสวนมักคอยอธิบายและพาดูพันธุ์เด่นด้วยตัวเอง ทำให้ได้ทั้งความรู้และเรื่องเล่าไปพร้อมกัน ที่นี่ไม่ได้เก็บค่าเข้าชมเป็นราคาตายตัว แต่มีร้านขายน้ำหอม น้ำมันหอม และผลิตภัณฑ์จากกล้วยไม้ให้อุดหนุนกลับบ้าน ใครสนใจเรื่องพืชสวนหรืออยากได้ของฝากที่ไม่เหมือนใครจากอุดรธานีจะถูกใจมุมนี้ การไปช่วงเช้าที่อากาศยังไม่ร้อนจัดจะเดินชมได้สบายกว่า และถ้าอยากเห็นกล้วยไม้บานพร้อมกันเยอะ ๆ ควรเล็งช่วงต้นปีที่เป็นฤดูดอกไม้บาน

ข้อที่ควรเผื่อใจไว้ก่อนไปแบบตรงไปตรงมา คือสวนมีขนาดเล็กและเป็นสวนส่วนตัว ปริมาณกล้วยไม้ที่บานขึ้นกับฤดูกาลมาก ช่วงที่ดอกไม่บานจะเห็นแต่ต้นและใบเป็นหลัก บางคนจึงรู้สึกว่ามีให้ดูน้อยกว่าที่คาด เดือนกุมภาพันธ์มักเป็นช่วงที่ดอกบานสวยที่สุด ส่วนช่วงกลางปีถึงปลายปีอาจเงียบกว่า เรื่องต้นไม้ไหวรับเสียงก็เป็นการขยับเบา ๆ ของใบเล็ก ไม่ใช่การเคลื่อนไหวหวือหวา ควรตั้งความคาดหวังให้พอดี นอกจากนี้ป้ายบอกทางและเวลาเปิด-ปิดไม่ชัดเจนนัก โทรเช็กหรือดูรีวิวล่าสุดก่อนออกเดินทางจะช่วยไม่ให้ไปถึงแล้วปิด และเตรียมเงินสดไว้อุดหนุนสินค้าเพราะบางจุดรับเฉพาะเงินสด