10 ที่เที่ยวยอดนิยม
ในระนอง

เกาะพยามเป็นเกาะฝั่งอันดามันของระนองที่คนชอบความเงียบจะหลงรัก เพราะยังไม่พลุกพล่านเท่าเกาะดังฝั่งอื่น บนเกาะไม่มีรถยนต์ บรรยากาศเลยช้าๆ สบายๆ แบบที่หลายรีวิวจริงเรียกว่า “เมืองไทยเมื่อยี่สิบปีก่อน” เหมาะกับคนอยากหนีความวุ่นวายไปนอนฟังคลื่น คู่รักที่อยากได้ที่พักผ่อนเงียบๆ หรือสายแบกเป้ที่ชอบเกาะธรรมชาติยังไม่ถูกพัฒนามาก ใครที่ต้องการห้างหรือชีวิตกลางคืนคึกคักอาจรู้สึกว่าที่นี่เรียบไปนิด

ไฮไลต์ห้ามพลาดคือหาดทรายขาวยาวสองฝั่งเกาะ อ่าวใหญ่ (Ao Yai) ทรายละเอียดเหมาะเดินเล่นยาวๆ และอ่าวเขาควาย (Ao Khao Kwai) ที่มี “หินทะลุ” รูปหัวใจเป็นจุดถ่ายรูปยอดนิยม ทั้งสองอ่าวอยู่ฝั่งตะวันตกจึงดูพระอาทิตย์ตกได้สวยมาก เสียงจากรีวิวจริงหลายคนบอกตรงกันว่าช่วงเย็นริมหาดคือไฮไลต์ของทริป นอกจากนี้ยังมีจุดดำน้ำดูปะการังน้ำตื้นและร้านบาร์ริมทะเลให้นั่งชิลล์รับลม

การเดินทางเริ่มที่ท่าเรือเทศบาลปากน้ำระนอง นั่งสปีดโบ๊ทราว 35–45 นาที (~350฿/เที่ยว) หรือเรือช้าราว 2 ชั่วโมง (~200฿/เที่ยว) มีรอบเช้าและบ่ายให้เลือก เช่นรอบ 09:30 / 11:30 / 13:30 / 14:30 แนะนำเช็กตารางและจองล่วงหน้าเพราะรอบเรือมีจำกัด พอถึงเกาะแล้วบนเกาะไม่มีรถยนต์ คนส่วนใหญ่เช่ามอเตอร์ไซค์วันละไม่กี่ร้อยบาทไว้ขี่เที่ยวรอบเกาะ หรือจะให้รถรับส่งของที่พักพาไปก็ได้

ข้อควรรู้ก่อนไป ช่วงโลว์ซีซัน (ราวพฤษภาคม–ตุลาคม) ทะเลมีคลื่นและฝนตก เรือบางรอบอาจงดวิ่ง ควรเช็กสภาพอากาศก่อนเสมอ บางหาดไฟฟ้าและสัญญาณโทรศัพท์ยังจำกัด ที่พักหลายแห่งเปิดไฟเฉพาะบางช่วงเวลา เตรียมใจเรื่องนี้ไว้จะได้สนุกกับการได้ตัดขาดจากโลกออนไลน์ ที่เกาะพยามดังขึ้นเรื่อยๆ ก็เพราะยังรักษาความเป็นธรรมชาติและความเงียบเอาไว้ได้ บวกกับวิวพระอาทิตย์ตกฝั่งตะวันตกที่หลายคนยกให้เป็นเหตุผลหลักที่อยากกลับมาอีก

ถ้ามาระนองแล้วไม่ได้แวะบ่อน้ำร้อนรักษะวาริน ก็เหมือนมาไม่ถึง ที่นี่คือบ่อน้ำแร่ร้อนธรรมชาติกลางสวนสาธารณะร่มรื่นใจกลางเมือง เดินทางง่ายมาก ห่างจากตัวเมืองแค่ราวสองกิโล นั่งตุ๊กตุ๊กแป๊บเดียวถึง ไฮไลต์อยู่ที่บ่อน้ำร้อน 3 บ่อที่คนเรียกกันติดปากว่า "บ่อพ่อ บ่อแม่ บ่อลูกสาว" น้ำร้อนผุดขึ้นมาเองจากใต้ดิน อุณหภูมิราว 65 องศา จุดที่หลายคนชอบพูดถึงคือน้ำที่นี่ใสและไม่มีกลิ่นกำมะถันเหมือนบ่อน้ำร้อนทั่วไป เลยแช่ได้สบายตัวไม่ติดกลิ่น เหมาะกับคนชอบสายธรรมชาติ ครอบครัวพาผู้ใหญ่มาแช่เท้า หรือสายแช่ออนเซ็นที่อยากลองฟีลญี่ปุ่นแบบไทย ๆ

สิ่งที่ห้ามพลาดคือไปยืนดูบ่อพ่อซึ่งเป็นบ่อใหญ่สุด น้ำเดือดปุด ๆ มีไอร้อนลอยขึ้นมาให้ถ่ายรูปสวย แล้วค่อยไปนั่งแช่เท้าที่บ่อปูนเล็ก ๆ ริมทาง อันนี้ฟรี ใครอยากแช่ทั้งตัวจริงจังก็มีโซนออนเซ็นส่วนตัวให้บริการ จ่ายเพิ่มหลักสิบ มีห้องอาบน้ำแร่ ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า และล็อกเกอร์ รีวิวจริงหลายเสียงชมว่าสะอาดเป็นระเบียบ บางคนเล่าว่ามีวัดความดันก่อนลงบ่อด้วย ในสวนยังมีสะพานแขวนข้ามคลอง จุดโยคะ และมุมนั่งพักร่มรื่น เดินเล่นเพลิน ๆ ได้ทั้งวัน

เรื่องงบสบายกระเป๋ามาก แค่เดินเล่นในสวนและแช่เท้าไม่เสียค่าเข้าเลย ส่วนโซนแช่ตัวส่วนตัวคิดราว 40-50 บาทต่อคน ถือว่าคุ้มสุด ๆ สำหรับประสบการณ์ออนเซ็นน้ำแร่แท้ เปิดตั้งแต่เช้ายันค่ำ (ราว 05:00-21:00) โดยโซนอาบน้ำในร่มจะแบ่งเป็นรอบ ๆ ใครอยากเงียบ ๆ คนน้อยแนะนำมาช่วงเช้าตรู่ อากาศกำลังดี ไอน้ำลอยสวย

ข้อควรรู้นิดหน่อย น้ำในบ่อต้นทางร้อนจริงราว 65 องศา ห้ามลงเด็ดขาด ให้แช่เฉพาะบ่อที่จัดไว้ซึ่งผสมจนอุ่นกำลังดีแล้ว คนเป็นโรคหัวใจหรือความดันควรปรึกษาก่อนแช่นาน ๆ พกชุดเปลี่ยนกับผ้าเช็ดตัวมาเอง แล้วเผื่อเวลาแวะวัดตปุตาราม (วัดหับเผย) ที่อยู่ใกล้ ๆ ด้วย ที่นี่ยอดนิยมเพราะรวมครบทั้งฟรี ใกล้เมือง สะอาด และเป็นน้ำแร่ไร้กลิ่นที่หาได้ยาก

ถ้าขับรถผ่านทางหลวงเพชรเกษมเข้าเมืองระนอง แล้วเห็นสายน้ำสีขาวไหลตกลงมาจากหน้าผาสูงกลางป่าเขียว ๆ นั่นคือน้ำตกหงาว น้ำตกคู่เมืองที่ใคร ๆ ก็จำได้ จุดเด่นของที่นี่คือน้ำตกหน้าผาสูงที่มองเห็นได้จากถนนใหญ่ตั้งแต่ไกล แถมน้ำยังไหลทั้งปีไม่แห้ง ทำให้เป็นที่แวะพักสายตาและถ่ายรูปง่าย ๆ ระหว่างเดินทาง เหมาะมากสำหรับคนที่อยากเที่ยวธรรมชาติแบบไม่ต้องเดินหนัก ครอบครัวพาเด็กมาก็ได้ หรือสายขับรถเที่ยวที่อยากแวะจุดเช็กอินสวย ๆ สักที่

ไฮไลต์ที่ห้ามพลาดคือเดินเข้าไปดูน้ำตกใกล้ ๆ ทางเดินจากลานจอดรถสั้น ๆ ราว 500 เมตร เป็นทางปูพื้นเดินสบาย พอเข้าไปถึงจะเจอลำธารใส ๆ ละอองน้ำเย็น ๆ กับบรรยากาศป่าดิบชื้นร่มรื่น อีกอย่างที่เป็นของขึ้นชื่อเฉพาะที่นี่คือ "ปูเจ้าฟ้า" (Panda crab) ปูน้ำจืดชนิดใหม่ของโลกที่พบครั้งแรกที่น้ำตกหงาว กระดองสีขาวขาสีม่วงดำ น่ารักจนหลายคนตั้งใจมาตามหา ใครชอบเดินป่าจริงจังก็มีเส้นทางขึ้นจุดชมวิวและยอดเขาให้ลุยต่อได้

เรื่องค่าเข้าเป็นอุทยานแห่งชาติ คนไทยประมาณ 40 บาท ต่างชาติ 100 บาท บวกค่ารถอีกราว 20 บาท ถือว่างบเบามาก ตั๋วใบเดียวยังเที่ยวต่อบ่อน้ำร้อนพรรั้งในพื้นที่อุทยานได้ด้วย เปิดทุกวัน 08:30–16:30 ทำเลอยู่ ต.หงาว ห่างจากตัวเมืองระนองราว 13 กิโลเมตรตามถนนสายระนอง–ราชกรูด เลี้ยวเข้าไปอีกนิดเดียวก็ถึงที่ทำการ

ที่คนชอบกันเพราะมาง่าย เห็นน้ำตกได้ตั้งแต่บนถนน ไม่ต้องปีนเขาเหนื่อย ๆ ก็ได้รูปสวย ข้อสังเกตจากรีวิวจริงคือส่วนที่เปิดให้เดินค่อนข้างสั้น บางคนรู้สึกว่าวิวที่สวยที่สุดคือมองจากถนนใหญ่เพราะน้ำตกสูงมากจนดูใกล้ ๆ ไม่เห็นทั้งสาย ช่วงที่น้ำเยอะสุดคือหน้าฝน (ราวพฤษภาคม–ธันวาคม) สายน้ำจะแรงและสวยเป็นพิเศษ ส่วนหน้าแล้งน้ำยังมีแต่จะเบาลง เตรียมรองเท้ากันลื่นมาหน่อยถ้าจะลงเล่นน้ำ

วัดบ้านหงาวคือวัดดังประจำเมืองระนองที่ขึ้นชื่อเรื่อง "ครบจบในที่เดียว" ทั้งไหว้พระ ให้อาหารปลา และเดินขึ้นเขาชมวิว เลยเหมาะมากสำหรับสายทำบุญ ครอบครัวที่มีเด็ก และคนที่อยากแวะวัดสวยระหว่างทางลงใต้ พระเอกของที่นี่คือ "หลวงพ่อดีบุก" หรือพระติปุกะพุทธมหาศากยมุนีศรีรณังค์ พระประธานปางมารวิชัยที่หล่อจากแร่ดีบุกล้วนทั้งองค์ หนักราว 3 ตัน ว่ากันว่าเป็นพระดีบุกที่ใหญ่ที่สุดในโลก ประดิษฐานอยู่ในอุโบสถสองชั้นที่ตกแต่งวิจิตรมาก มีบันไดพญานาคทอดขึ้นไปเด่นเป็นสง่า

สิ่งที่ห้ามพลาดคือ "วังมัจฉา" บ่อน้ำใหญ่หน้าวัดที่มีปลาตัวเบ้อเริ่ม ทั้งปลาบึก ปลาดุกยักษ์ ปลาจาระเม็ดน้ำจืด มีอาหารปลาขายชุดละ 10 บาท เด็ก ๆ ชอบกันมาก อีกไฮไลต์คือบันไดคอนกรีตกว่า 343 ขั้นขึ้น "ภูหงาวดาวดึงส์" หลังวัด ใครแรงดีเดินขึ้นไปได้วิว 360 องศาเห็นเมืองระนอง ภูเขาหญ้า และทะเลไกล ๆ คุ้มเหนื่อยจริงตามที่หลายรีวิวบอกไว้

เรื่องงบสบายมาก เพราะวัดเปิดให้เข้าฟรี จ่ายแค่ค่าทำบุญหรือค่าอาหารปลาตามใจ เปิดประมาณ 08.00–17.00 น. ทุกวัน ทำเลอยู่ ต.หงาว ห่างตัวเมืองระนองลงมาทางใต้ไม่ไกล อยู่เชิงเขาใกล้น้ำตกหงาวและภูเขาหญ้า เลยจัดทริปต่อเนื่องกันได้สบาย ช่วงหน้าฝนน้ำตกฝั่งตรงข้ามจะสวยเป็นพิเศษ

ที่นี่ยอดนิยมเพราะรวมจุดเด่นหลายอย่างไว้ในวัดเดียว และคะแนนรีวิวก็ดีต่อเนื่อง (Wongnai 4.5 จัดอันดับ 1 ของวัดในระนอง) ข้อควรรู้เล็ก ๆ คือบันไดขึ้นเขาค่อนข้างชันและร้อนตอนกลางวัน แนะนำมาช่วงเช้าหรือบ่ายแก่ ๆ เตรียมน้ำกับรองเท้าที่เดินถนัด และแต่งกายสุภาพเข้าอุโบสถตามธรรมเนียมวัด

ภูเขาหญ้า หรือที่คนระนองเรียกติดปากว่า "เขาหัวล้าน" คือเนินเขาเตี้ย ๆ 3-4 ลูกเรียงต่อกัน ที่แทบไม่มีต้นไม้ใหญ่เลย มีแต่หญ้าคลุมทั้งลูกตั้งแต่ตีนเขายันยอด เดินขึ้นไปชมวิวได้รอบทิศ 360 องศา เห็นทั้งแนวเขา ท้องทุ่ง และตำบลหงาวกว้างสุดสายตา ที่นี่เหมาะมากสำหรับสายถ่ายรูป คู่รักที่อยากได้ภาพวิวโล่ง ๆ ครอบครัวที่อยากพาเด็กมาวิ่งเล่นปิกนิก หรือใครที่แวะผ่านระนองแล้วอยากได้จุดเช็กอินสวย ๆ ไม่ไกลเมือง

ไฮไลต์ของที่นี่คือ "สองสีตามฤดู" — หน้าฝนช่วงพฤษภาคมถึงตุลาคมหญ้าจะเขียวสดเป็นพรมเขียวคล้ายภาพวอลล์เปเปอร์ ส่วนหน้าแล้งพฤศจิกายนถึงเมษายนหญ้าจะกลายเป็นสีทองน้ำตาลอีกอารมณ์หนึ่ง ตรงทางขึ้นมีบันไดให้เดินขึ้นยอดราว 384 ขั้น ไม่ชันมากแต่ก็ออกแรงพอสมควร พอถึงด้านบนวิวเปิดโล่งคุ้มเหนื่อย หลายรีวิวบอกตรงกันว่าควรมาช่วงเช้าตรู่หรือเย็น ๆ ทั้งแสงสวยกว่าและไม่ร้อนจนทนไม่ไหว เพราะบนเขาไม่มีร่มเงาเลย

เรื่องงบสบายมาก เพราะเข้าฟรี ไม่มีค่าเข้า เปิดให้ขึ้นราว 08:00-18:00 ทุกวัน ทำเลอยู่หมู่ 1 ต.หงาว ห่างตัวเมืองระนองราว 13 กิโลเมตร ไปตามทางหลวงหมายเลข 4 (ระนอง-พังงา) แถวกิโลเมตรที่ 623 เยื้องกับอุทยานแห่งชาติน้ำตกหงาว ขับรถมาเองสะดวกสุดเพราะรถสาธารณะเข้าถึงยาก จะแวะน้ำตกหงาวต่อในทริปเดียวก็ลงตัว

ที่นี่ขึ้นชื่อจนกลายเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์การท่องเที่ยวของระนอง และยังเป็นลานจัดเทศกาล "เขาหญ้าเฟส" ช่วงปลายปีอยู่บ่อย ๆ ข้อควรรู้คือบนเขาแดดแรงและลมแรง ควรเตรียมหมวก ครีมกันแดด น้ำดื่ม และสวมรองเท้าที่เดินสบาย ถ้ามาหน้าแล้งหญ้าจะเป็นสีทองไม่ใช่เขียว เผื่อใจไว้นิดถ้าตั้งใจมาถ่ายเขียว ๆ ให้เล็งช่วงหน้าฝนถึงต้นหนาวจะได้ภาพตรงปก

พระราชวังรัตนรังสรรค์ (จำลอง) คือกลุ่มเรือนไม้สีน้ำตาลเข้มสง่างามที่ตั้งอยู่เชิงเขานิเวศน์ กลางเมืองระนองพอดี สร้างขึ้นใหม่เป็นอนุสรณ์การเสด็จประพาสและประทับแรมของพระมหากษัตริย์ถึงสามพระองค์ คือ รัชกาลที่ 5 รัชกาลที่ 6 และรัชกาลที่ 7 ตัวอาคารทำจากไม้สักและไม้ตะเคียนทอง รูปทรงผสมระหว่างเรือนพักตากอากาศแบบยุโรปกับหลังคาทรงไทย มีหอแปดเหลี่ยมและบันไดเวียนเป็นจุดเด่น ที่นี่เหมาะกับคนชอบประวัติศาสตร์ ครอบครัวที่อยากพาเด็กมาเรียนรู้ และสายถ่ายรูปที่ตามหาสถาปัตยกรรมเก่าแปลกตา

ไฮไลต์ที่ห้ามพลาดคือการขึ้นไปชมห้องบรรทม ห้องพระราชินี และนิทรรศการภาพถ่ายเก่าของราชวงศ์กับเรื่องราวเมืองเหมืองแร่ดีบุกของระนองในอดีต เสียงจากรีวิวจริงหลายคนชมว่าตัวเรือนไม้สวยมาก เดินชมเย็นสบาย บรรยากาศรอบ ๆ ร่มรื่นเหมือนสวนสาธารณะ บางคนบอกว่าเหมือนเรือนพักฤดูร้อนที่แปลกตาดี อีกจุดที่คนนิยมต่อเนื่องคือทางเดินขึ้นเขานิเวศน์สกายวอล์กที่อยู่ใกล้กัน จุดชมวิวพาโนรามาเหนือเมืองระนอง เหมาะกับช่วงเย็นก่อนพระอาทิตย์ตก

เรื่องค่าเข้า เฉพาะส่วนกลุ่มอาคารคิดผู้ใหญ่ไทยราว 50 บาท เด็ก 20 บาท ชาวต่างชาติ 100 บาท ส่วนลานด้านหน้าเดินเล่นได้ฟรี ตัวอาคารเปิดให้เข้าชมวันพุธถึงอาทิตย์ ปิดวันจันทร์-อังคารและวันหยุดนักขัตฤกษ์ ช่วงเวลาประมาณ 9.00–16.00 น. ข้อควรรู้คือควรมาก่อนปิดสักหน่อยเพราะใกล้เวลาปิดอาจไม่ให้ขึ้นอาคาร และการแต่งกายควรสุภาพ ปิดไหล่ปิดเข่า ถอดรองเท้าก่อนเข้าเรือน

ที่ทำให้ที่นี่ยอดนิยมคือทำเลใจกลางเมือง เดินทางง่าย เข้ากับโปรแกรมเที่ยวระนองครึ่งวันได้พอดี ใช้เวลาเดินชมราว 30–45 นาที แล้วต่อขึ้นสกายวอล์กดูวิวได้เลย เป็นแลนด์มาร์กที่รวมทั้งประวัติศาสตร์ ความสวยของเรือนไม้ และจุดชมวิวไว้ในที่เดียว คุ้มค่าสำหรับคนที่อยากรู้จักระนองให้ลึกกว่าทะเลกับน้ำพุร้อน

ถ้ามาระนองแล้วอยากได้รูปวิวเมืองสวย ๆ แบบไม่ต้องปีนเขาให้เหนื่อย Ranong Skywalk หรือ "เขานิเวศน์สกายวอล์ก" คือที่ที่ควรแวะ เป็นแลนด์มาร์กใหม่ที่เพิ่งเปิดต้นปี 2567 ตั้งอยู่บนเขารัตนรังสรรค์หลังพระราชวังรัตนรังสรรค์กลางเมือง ตัวสกายวอล์กเป็นทางเดินลอยฟ้าเดินวนขึ้นไปทีละชั้น พอถึงด้านบนสุดจะเห็นวิวแบบพาโนรามา 360 องศา ทั้งหลังคาสีสันของตัวเมืองระนอง แนวทิวเขาเขียว ๆ รอบทิศ ไปจนถึงแนวชายฝั่งและทะเลอันดามันไกล ๆ เหมาะกับคนชอบถ่ายรูป สายชิล และครอบครัวที่อยากหาที่เที่ยวเบา ๆ ในเมือง

ไฮไลต์ที่หลายคนพูดถึงคือมุมพระอาทิตย์ตก รีวิวบอกตรงกันว่าช่วงเย็นแสงทองสวยเป็นพิเศษ บางวันได้ท้องฟ้าสีส้มตัดกับภูเขาเขียว ๆ ระหว่างทางเดินยังมีต้นไม้ใหญ่ที่คนผูกผ้าสีไว้เป็นจุดเด่นกลางทาง บรรยากาศโปร่ง ลมเย็นสบาย เดินครบทั้ง 4 มุมแต่ละด้านจะเห็นวิวไม่เหมือนกัน ใครมาตอนเช้าก็มีลุ้นเจอทะเลหมอกบาง ๆ เหมือนกัน ใช้เวลาเดินเล่นถ่ายรูปประมาณ 1-2 ชั่วโมงกำลังดี

เรื่องค่าใช้จ่ายสบายกระเป๋ามาก เข้าชมฟรี แต่ต้องสวมถุงเท้าและเปลี่ยนเป็นรองเท้าที่เตรียมไว้ก่อนขึ้น ถ้าไม่ได้เตรียมมาก็มีให้เช่าราว 10 บาท เปิดทุกวัน 06.00-20.00 น. มีลิฟต์บริการสำหรับผู้สูงอายุและผู้ที่เดินขึ้นบันไดไม่ไหว ส่วนคนทั่วไปจะเดินขึ้นบันไดจากลานจอดรถด้านล่างก็ได้ ออกแรงนิดหน่อยแต่ไม่ถึงกับหนัก

ข้อควรรู้เล็ก ๆ คือระนองฝนตกบ่อย ควรพกร่มหรือเสื้อกันฝนบาง ๆ ติดไว้ และช่วงเย็นวันหยุดคนอาจเยอะ ถ้าอยากได้รูปสวยลองเริ่มถ่ายจากมุมที่คนยังไม่จับกลุ่มก่อน เด็กเล็กควรมีผู้ใหญ่ดูแลใกล้ชิด ที่นี่กลายเป็นจุดเช็กอินยอดนิยมของระนองอย่างรวดเร็ว เพราะอยู่ใจกลางเมือง ไปง่าย และได้วิวคุ้มค่ากับแรงที่เดินขึ้นไปจริง ๆ

คอคอดกระ หรือที่คนแถวนี้เรียก "กิ่วกระ" คือจุดที่แผ่นดินแหลมมลายูแคบที่สุด อยู่ริมทางหลวงเพชรเกษม (ทางหลวงหมายเลข 4) ช่วงกิโลเมตรที่ 545 บ้านทับหลี อำเภอกระบุรี ห่างจากตัวเมืองระนองราว 66 กิโลเมตร เป็นเหมือนป้ายต้อนรับและสัญลักษณ์ประจำจังหวัด ใครขับรถเข้าระนองทางนี้มักแวะลงมาถ่ายรูปกับป้ายคอนกรีตขนาดใหญ่ที่จำลองแผนที่คอคอดกระเอาไว้ จุดนี้เหมาะกับคนชอบแลนด์มาร์กแปลก ๆ สายเช็คอิน และคนที่อยากเห็นภูมิศาสตร์จริงว่า "จุดที่แคบที่สุด" หน้าตาเป็นยังไง

ไฮไลต์ที่ห้ามพลาดคือการขึ้นไปบนจุดชมวิวยกพื้น แล้วมองข้ามแม่น้ำกระบุรีไปเห็นฝั่งเมียนมาที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม แม่น้ำสายนี้ทำหน้าที่เป็นเส้นพรมแดนไทย-เมียนมาตามธรรมชาติ ตรงนี้แผ่นดินจากฝั่งทะเลอันดามันจรดอ่าวไทยกว้างเพียงราว 44 กิโลเมตร เป็นที่มาของแนวคิดขุด "คลองคอคอดกระ" ที่ถูกพูดถึงมาตั้งแต่สมัยอยุธยาจนถึงปัจจุบัน อีกอย่างที่หลายคนทำคือแวะซื้อ "ซาลาเปาทับหลี" เจ้าดังที่อยู่ใกล้กัน ราคาย่อมเยา กินรองท้องก่อนเดินทางต่อ

เรื่องงบสบายมาก เพราะที่นี่เข้าชมฟรี ไม่มีค่าผ่านประตู เปิดให้แวะได้ตลอดทั้งวัน มีลานจอดรถและห้องน้ำให้พออำนวยความสะดวก บรรยากาศค่อนข้างเงียบสงบ เป็นจุดพักรถสั้น ๆ มากกว่าที่เที่ยวเต็มวัน คะแนนรีวิวอยู่ราว 3.8 ดาว ซึ่งสะท้อนตรงตามรีวิวจริงพอดี คนชอบที่วิวแม่น้ำสวยและได้เห็นจุดสำคัญทางภูมิศาสตร์

ข้อควรรู้ก่อนไป คือบางรีวิวบอกตรง ๆ ว่าตัวพื้นที่ดูเงียบเหงาและยังไม่ได้รับการพัฒนาเท่าที่ควร อาคารบางส่วนค่อนข้างทรุดโทรม และของกินของดื่มบริเวณนั้นมีน้อย แนะนำให้เตรียมน้ำติดรถไป มองว่านี่เป็นจุดแวะถ่ายรูปและซึมซับเรื่องราวประวัติศาสตร์-ภูมิศาสตร์สัก 15-30 นาที แล้วค่อยขับไปกินข้าวในตัวเมืองต่อ จะได้อารมณ์ที่พอดีที่สุด

จุดชมวิวเขาฝาชีเป็นยอดเขารูปทรงเหมือนฝาชีครอบ สูงจากระดับน้ำทะเลราว 259 เมตร ตั้งอยู่ ต.บางแก้ว อ.ละอุ่น ห่างจากตัวเมืองระนองประมาณ 30 กิโลเมตร ถ้าใครชอบตื่นเช้ามารับลมเย็น ๆ หรือชอบดูพระอาทิตย์ตก ที่นี่เป็นจุดที่หลายคนบอกว่าวิวเกินคาด ไฮไลต์คือมุมที่มองลงไปเห็นแม่น้ำกระบุรีไหลมาบรรจบกับคลองละอุ่นเป็นโค้งน้ำกว้าง ก่อนออกสู่ทะเลอันดามัน ฝั่งตรงข้ามคือแผ่นดินเมียนมา มีเกาะแก่งกระจายอยู่เป็นฉากหลัง

สิ่งที่ห้ามพลาดคือทะเลหมอกยามเช้า ที่จะลอยเป็นแพเหนือผืนน้ำ โดยเฉพาะช่วงปลายฝนต้นหนาว เดือนพฤศจิกายนถึงธันวาคม โอกาสเจอหมอกหนาและแสงสวยจะมากที่สุด ส่วนช่วงเย็นก็เป็นจุดดูพระอาทิตย์ตกที่นักท่องเที่ยวชอบมานั่งรอ บางคนเล่าว่าโชคดีได้เห็นเรือประมงทยอยกลับเข้าฝั่งตัดกับแสงสุดท้ายของวัน บรรยากาศค่อนข้างเงียบสงบ เหมาะทั้งมาคนเดียว มาคู่ หรือมาเป็นกลุ่มเพื่อนถ่ายรูป

เรื่องค่าใช้จ่ายสบายกระเป๋า เพราะเข้าชมฟรี ไม่มีค่าเข้า มีลานจอดรถและห้องน้ำพื้นฐาน เคยมีร้านกาแฟบนยอดเขาแต่หลายรีวิวบอกว่ามักปิด จึงควรเตรียมน้ำและของกินติดตัวขึ้นไปเอง ข้อควรรู้สำคัญคือเส้นทางขึ้นยอดเขาเป็นถนนลาดยางยาวประมาณ 3 กิโลเมตร ค่อนข้างแคบ ชัน และมีโค้งเยอะ สวนรถลำบาก ควรขับช้า ๆ บีบแตรก่อนเข้าโค้ง และระวังเบรกตอนขาลง

จากตัวเมืองวิ่งทางหลวงหมายเลข 4 (เพชรเกษม) มุ่งหน้าชุมพร ถึงราวกิโลเมตรที่ 580 จะมีป้ายแยกเข้า "ศูนย์โทรคมนาคมเขาฝาชี" เลี้ยวเข้าไปแล้วขึ้นเขาต่อ ที่นี่ยังเป็นจุดยอดนิยมเพราะเป็นวิวแม่น้ำบรรจบทะเลแบบที่หาดูได้ยาก บวกกับเรื่องราวประวัติศาสตร์สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่เคยเป็นพื้นที่ยุทธศาสตร์ ทำให้คนที่ชอบเที่ยวแนวธรรมชาติสงบ ๆ ไม่พลุกพล่าน ติดใจกันเยอะ

ถนนคนเดินระนอง คือตลาดเดินกินกลางใจเมืองที่คนระนองรอทั้งสัปดาห์ จัดบนถนนเรืองราษฎร์ ย่านการค้าเก่าที่มีตึกแถวสไตล์ชิโน-โปรตุกีสปนกลิ่นอายจีนและพม่า เหมาะกับคนที่เพิ่งมาถึงระนองแล้วอยากหาที่เดินเล่นชิล ๆ ตอนเย็น กินของพื้นเมือง และซึมบรรยากาศเมืองเล็กแบบไม่เร่งรีบ รีวิวฝรั่งบน Tripadvisor บอกตรงกันว่าเป็น "ตลาดท้องถิ่นจริง ไม่มีของขายนักท่องเที่ยวเกลื่อน" ราคาก็ตามจริง เดินสบายไม่กดดัน

ไฮไลต์อยู่ที่ของกินพื้นเมืองยาวเป็นกิโล ตั้งแต่ไก่ทอด ขนมครกมินิใส่ข้าวโพด ขนมหวานใต้แปลก ๆ ที่หากินยาก ไปจนถึงมะม่วงจิ้มพริกเกลือและนมชมพูเย็น ๆ ที่หลายรีวิวยกให้เป็นของต้องลอง อีกจุดที่ทำให้ที่นี่ไม่เหมือนตลาดนัดทั่วไปคือเวทีกลางถนนที่มีการแสดงศิลปวัฒนธรรมและดนตรีสดจากชมรมและกลุ่มในท้องถิ่นสลับกันไปทุกเสาร์ มีที่นั่งให้แวะพักฟังเพลง บรรยากาศเป็นกันเองแบบเพื่อนบ้านมาเจอกัน

เปิดเฉพาะเย็นวันเสาร์ ช่วงประมาณ 17.00–22.00 น. (บางช่วงเทศกาลเทศบาลจัดเพิ่มวันศุกร์-อาทิตย์) พอหลังหนึ่งทุ่มคนท้องถิ่นจะออกมาเดินกินกันแน่น เข้าฟรีไม่มีค่าเข้า งบต่อหัวสบายกระเป๋ามาก ของกินส่วนใหญ่หลักสิบบาท พกเงินสดไปไม่กี่ร้อยก็อิ่มและได้ของติดมือกลับ ทำเลอยู่ใจกลางเมืองเดินจากที่พักในตัวเมืองได้เลย

ข้อควรรู้: ที่นี่จัดเป็นฤดูกาล คึกคักสุดช่วงราว ๆ ธันวาคมถึงเมษายน ถ้ามานอกช่วงอาจเจอแค่ร้านประจำริมถนน ไม่ใช่ถนนคนเดินเต็มรูปแบบ เช็กเพจเทศบาล/เพจตลาดก่อนออกเดินทางจะชัวร์สุด และถ้าขับรถมาเองที่จอดหายากมาก รีวิวแนะนำให้มาก่อนสี่โมงครึ่งแล้วหาที่นั่งร้านแถวนั้นรอเวลาตลาดเปิด