รีวิวเที่ยวเชียงคาน
เมืองเก่าริมโขง จ.เลย

หัวใจของเชียงคานคือถนนชายโขง ตรอกเรือนไม้เก่าอายุหลายสิบปีที่ยังเปิดเป็นบ้านคน ร้านกาแฟ เกสต์เฮาส์ และร้านของกิน พอตกเย็นถนนสายนี้จะกลายเป็นถนนคนเดินยาวราวหนึ่งกิโลเมตร มีแผงขายของกินพื้นถิ่น ของฝาก งานคราฟต์ และเสื้อผ้าเรียงสองข้างทาง เดินชิล ๆ ชมบ้านไม้ แวะกินไปเรื่อย ๆ ได้ทั้งครอบครัวและคู่รัก จุดที่คนนิยมคือหามุมนั่งริมโขงจิบกาแฟหรือเบียร์ดูพระอาทิตย์ตกฝั่งลาว และกลางวันที่ถนนยังเงียบก็เช่าจักรยานปั่นเลียบโขงชมบ้านไม้และวัดเก่าแบบไม่ต้องรีบ

อีกสองกิจกรรมที่ทำให้คนตั้งใจมาค้างคืนคือการตักบาตรข้าวเหนียวยามเช้าและการขึ้นภูทอกดูทะเลหมอก ช่วงราวตี 5 ถึง 6 โมงเช้า ชาวบ้านและนักท่องเที่ยวจะนั่งเรียงรายริมถนนรอใส่บาตรข้าวเหนียวให้พระเดินรับ เป็นภาพเงียบสงบที่ต่างจากความคึกคักตอนกลางคืนอย่างสิ้นเชิง ส่วนภูทอกเป็นจุดชมวิวบนเนินนอกเมือง มองลงมาเห็นเมืองเชียงคาน แม่น้ำโขง และฝั่งลาว หน้าหนาวช่วงเช้ามืดมักมีทะเลหมอกลอยเหนือแม่น้ำ ปกติต้องนั่งรถสองแถวหรือรถนำเที่ยวขึ้นไปเพราะทางค่อนข้างชัน คนที่มีเวลาเหลือมักเติมแก่งคุดคู้ แก่งหินกลางโขงห่างเมืองไปทางเหนือราว 3-4 กิโลเมตร ไว้เป็นจุดนั่งชิลดูวิวและชิมกุ้งเต้นกับมะพร้าวแก้วของฝากขึ้นชื่อ

สิ่งที่ควรเผื่อใจไว้ตามที่คนไปมาแล้วเล่าตรง ๆ คือช่วงหน้าหนาว วันหยุดยาว และเทศกาล คนจะแน่นมาก ทั้งที่พักริมโขงเต็มเร็วและถนนคนเดินเบียดจนเดินช้า ร้านค้าหลายเจ้าขายของคล้าย ๆ กันทั้งของกินและของฝาก บางคนรู้สึกว่าซ้ำและออกไปทางเชิงพาณิชย์ ไม่ต่างจากถนนคนเดินที่อื่นมากนัก ขณะที่หน้าร้อนหรือวันธรรมดานอกฤดู เมืองจะเงียบ ร้านเปิดไม่ครบ และไม่มีทะเลหมอกให้ดูบนภูทอก การมาช่วงวันธรรมดาต้นหน้าหนาวจึงมักได้บรรยากาศกำลังดี ไม่แน่นเกินไปแต่ร้านยังเปิดพอสมควร และควรจองที่พักล่วงหน้าโดยเฉพาะถ้าตั้งใจมาเสาร์-อาทิตย์หรือช่วงปีใหม่