10 ที่เที่ยวยอดนิยมในยโสธร

ถ้ามายโสธรแล้วยังไม่ได้แวะตึกรูปคางคกตัวเบ้อเริ่มริมอ่างเก็บน้ำลำทวน ถือว่ามาไม่ถึง พิพิธภัณฑ์พญาคันคากคืออาคารรูป "คางคก" (พญาคันคากในภาษาอีสาน) สูง 19 เมตร เท่าตึก 5 ชั้น นั่งหมอบตั้งตระหง่านอยู่กลางสวนสาธารณะพญาแถน เป็นแลนด์มาร์กที่ใครขับรถผ่านก็ต้องชะลอดู ข้างกันคือวิมานพญาแถนสีทองอร่ามที่ยิ่งเสริมให้มุมนี้สะดุดตา เหมาะกับครอบครัวที่พาเด็กมาเรียนรู้ สายถ่ายรูป และคนที่อยากเข้าใจตำนานพญาคันคากกับพญาแถนที่เป็นต้นเรื่องของประเพณีบุญบั้งไฟอันเลื่องชื่อของจังหวัด

ไฮไลต์อยู่ที่การไล่ขึ้นทีละชั้น ชั้นล่างเล่าประวัติเมืองยโสธร ถัดขึ้นไปเป็นตำนานพญาแถนกับพญาคันคาก ตำนานบั้งไฟ และอัตลักษณ์ของเมือง มีโมเดล นิทรรศการ และเกร็ดความรู้เรื่องคางคกหลายร้อยชนิดให้เด็ก ๆ ตื่นเต้น สิ่งที่ห้ามพลาดคือขึ้นไปถึงชั้นบนสุดบริเวณปากคางคก ซึ่งเป็นจุดชมวิวเมืองยโสธรแบบ 360 องศา รีวิวหลายคนบอกว่าวิวด้านบนคือพระเอกของที่นี่จริง ๆ ส่วนด้านนอกมีขบวนแห่บุญบั้งไฟจำลองและมุมถ่ายรูปอีกเพียบ

ค่าเข้าสบายกระเป๋ามาก ผู้ใหญ่ 40 บาท เด็ก 20 บาท เดินชมจบประมาณ 1-2 ชั่วโมง เปิดวันพุธ-ศุกร์ราว 10.00-16.30 น. เสาร์-อาทิตย์และวันหยุดราชการ 09.30-17.30 น. ปิดวันอังคาร (ยกเว้นตรงกับวันหยุดราชการ) ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองยโสธร ต.ในเมือง เดินทางสะดวก มีที่จอดรถ

ข้อควรรู้คือเวลาเปิด-ปิดแต่ละแหล่งระบุไม่ตรงกันนิดหน่อย แนะนำให้โทรเช็กก่อนถ้าจะมาช่วงวันธรรมดา และอย่ามาวันอังคารเพราะปิด ตัวอาคารและจุดชมวิวคือของดี แต่บางรีวิวบ่นว่าพื้นที่รอบ ๆ ดูแลได้ดีกว่านี้ ถึงอย่างนั้นด้วยความที่เป็นสัญลักษณ์ประจำจังหวัดและถ่ายรูปออกมาแล้วไม่เหมือนใคร ที่นี่จึงเป็นจุดเช็กอินอันดับต้น ๆ ของยโสธรที่ไม่ควรพลาด

ถ้าพูดถึงยโสธร นอกจากบั้งไฟ คนอีสานเกือบทุกคนจะนึกถึง "พระธาตุก่องข้าวน้อย" เพราะมันผูกกับตำนานพื้นบ้านเรื่อง "ก่องข้าวน้อยฆ่าแม่" ที่เล่ากันมารุ่นต่อรุ่น เรื่องมีอยู่ว่าลูกชายชาวนาหิวจัดตอนทำนา พอแม่เอาข้าวมาส่งสายแล้วก่องข้าวดูเล็กนิดเดียว เลยโมโหหน้ามืดทำร้ายแม่จนเสียชีวิต แต่พอกินจริงข้าวกลับเหลือ เขาจึงสำนึกผิดสุดหัวใจ สร้างเจดีย์ทรงก่องข้าวขึ้นไถ่บาป องค์พระธาตุจริงเป็นเจดีย์อิฐเก่าทรงสี่เหลี่ยมยอดแหลม ตั้งเด่นกลางทุ่งนา เหมาะกับคนชอบที่เที่ยวมีเรื่องเล่า สายประวัติศาสตร์ และคนที่อยากแวะไหว้พระเก็บภาพสวย ๆ

ไฮไลต์ที่ห้ามพลาดคือตัวเจดีย์เก่ากลางทุ่ง ถ่ายรูปสวยมากช่วงบ่ายแก่ ๆ ที่แสงทองตกกระทบนาข้าว หลายรีวิวบอกว่าบรรยากาศโรแมนติกและเงียบสงบ อีกอย่างที่คนนิยมคือมาบนบานแล้วแก้บนด้วย "รูปปั้นควาย" ซึ่งจะเห็นวางเรียงในบริเวณ เป็นภาพที่เป็นเอกลักษณ์ของที่นี่ ใครชอบเรื่องลึกลับน่ารู้ ความจริงมีพระธาตุลักษณะนี้สองแห่งในย่านตาดทอง คือในวัดทุ่งสะเดาและที่บ้านตาดทอง ห่างกันไม่กี่กิโล แวะดูได้ทั้งคู่

เรื่องเงินสบายมาก เข้าฟรี ไม่มีค่าเข้าชม เปิดให้เข้าได้ตลอด มีลานจอดรถ ห้องน้ำ และร้านค้าชาวบ้านขายของกินของฝากพื้นเมืองอยู่แถวนั้น งบทั้งทริปแค่ค่าน้ำค่าขนมเล็กน้อย ทำเลอยู่กลางทุ่งนาตำบลตาดทอง อ.เมืองยโสธร ห่างตัวเมืองราว 9 กิโล วิ่งตามถนนแจ้งสนิท (ทางหลวง 23) ไปทางคำเขื่อนแก้วแล้วเลี้ยวเข้าหมู่บ้าน ขับรถสะดวก จอดง่าย

ข้อควรรู้ตามตรง คะแนนรีวิวออนไลน์อยู่ราว 3.6-3.7 บางรีวิวบ่นว่าการดูแลรักษายังไม่เต็มที่เท่าที่ควร ถ้ามาคาดหวังสถานที่อลังการอาจรู้สึกเรียบกว่าที่คิด แต่ถ้ามาเพื่อสัมผัสตำนานอีสานแท้ ๆ เก็บภาพเจดีย์เก่ากลางทุ่ง และไหว้ขอพร ที่นี่ให้บรรยากาศที่หาจากที่อื่นไม่ได้ แนะนำมาช่วงเย็นเลี่ยงแดดเที่ยง แล้วแสงจะสวยกำลังดี

ถ้าใครชอบเดินเล่นในย่านเก่า ถ่ายรูปตึกโบราณแบบไม่ต้องรีบ ย่านเมืองเก่าบ้านสิงห์ท่ากลางเทศบาลเมืองยโสธรคือที่ที่ต้องแวะ ที่นี่เคยเป็นย่านการค้าริมแม่น้ำชีมาตั้งแต่ครั้งก่อตั้งเมือง พอยุคที่ฝรั่งเศสและพ่อค้าจีน-เวียดนามเข้ามา ตึกแถวเลยกลายเป็นสไตล์ชิโน-ยูโรเปียน (หลายคนเทียบกับชิโน-โปรตุกีสที่ภูเก็ต) ทาสีพาสเทลสดใส บานประตูเป็นบานเฟี้ยมไม้ ลวดลายปูนปั้นยังคงสภาพดี เดินถ่ายรูปย้อนยุคได้ทั้งย่านโดยไม่ต้องเสียค่าเข้า

ไฮไลต์อยู่ที่การเดินไล่ดูตึกเก่าสองฝั่งถนนศรีสุนทร ถนนนครทุม ถนนอุทัยรามฤทธิ์ และถนนวิทยธำรง แต่ละช่วงมีมุมเด็ดต่างกัน ตั้งแต่ตึกร้านกาแฟสีชมพูส้มทรงชิโน ตึกไม้สีขาวฉลุลายของร้านขายข้าวสารเก่า ไปจนถึงวงเวียนสิงห์ที่เป็นจุดเช็กอินประจำย่าน อยากได้บรรยากาศครบ แนะนำแวะพิพิธภัณฑ์เมืองเก่าบ้านสิงห์ท่า อาคารโคโลเนียลสีขาวสองชั้น มีห้องแอร์ จัดแสดงเรื่องราวเมืองยโสธรแบบอินเทอร์แอกทีฟ เข้าฟรีเหมือนกัน รีวิวหลายคนบอกว่าใส่เสื้อโทนขาว-ครีมมาถ่ายจะเข้ากับตึกมาก

บรรยากาศโดยรวมเป็นสโลว์ไลฟ์ ชาวบ้านอยู่กันเรียบง่าย ไม่พลุกพล่าน เหมาะมาช่วงเช้าหรือบ่ายแก่ ๆ ที่แสงนุ่มและไม่ร้อนเกินไป ระหว่างเดินยังมีของกินขึ้นชื่ออย่างปลาส้มและลอดช่องยโสธรให้แวะชิม เผื่อเวลาไว้ราวหนึ่งถึงสองชั่วโมงกำลังดี ย่านนี้อยู่ในเขตเทศบาลเมือง เดินทางง่าย จอดรถสะดวก เปิดให้เดินชมได้ทุกวัน (ตัวพิพิธภัณฑ์ประมาณ 08:30-16:30 น.) เข้าชมฟรี

ที่คนชอบเพราะมันเป็นเมืองเก่าที่ยังมีชีวิตจริง ไม่ได้จัดฉากเพื่อนักท่องเที่ยว เดินเล่นสบาย ๆ ได้ภาพสวยโดยไม่ต้องวางแผนอะไรมาก ข้อควรรู้คือร้านรวงในย่านบางส่วนเป็นบ้านที่คนยังอาศัยอยู่ ถ่ายรูปควรเกรงใจเจ้าของบ้านนิดหนึ่ง และวันธรรมดาบางร้านอาจปิด ถ้าอยากให้คึกคักลองมาช่วงสุดสัปดาห์

ถ้าใครชอบที่เที่ยวเงียบ ๆ ที่มีเรื่องเล่ายาวเป็นร้อยปี หอไตรวัดสระไตรนุรักษ์ที่บ้านนาเวียง อำเภอทรายมูล คือจุดที่อยากให้แวะ ตัวหอไตรเป็นเรือนไม้หลังเล็กตั้งอยู่กลางสระน้ำ มีแค่สะพานไม้เล็ก ๆ ทอดเชื่อมเข้าไป มองจากริมสระแล้วเหมือนภาพวาดเก่า ๆ เงาของหลังคาไม้ทอดลงผิวน้ำนิ่ง ๆ ความพิเศษคือมันไม่ได้สร้างกลางน้ำเพราะอยากให้สวยอย่างเดียว แต่คนสมัยก่อนตั้งใจให้น้ำเป็นเกราะกันมดกันปลวก เพราะข้างในเคยใช้เก็บคัมภีร์ใบลานพระไตรปิฎกจำนวนมาก ซึ่งเป็นของที่แมลงชอบกัดกินที่สุด การวางหอไว้กลางสระจึงเป็นภูมิปัญญาง่าย ๆ ที่ได้ผลจริง

งานช่างของที่นี่น่าดูมาก ตัวเรือนเป็นไม้ทั้งหลัง ตั้งอยู่บนเสาไม้กลมหลายสิบต้น หลังคาทำเป็นทรงจั่วซ้อนกันขึ้นไปเป็นชั้น ๆ มีชายคาปีกนกยื่นออกรอบทั้งสี่ด้าน มุงด้วยกระเบื้องไม้แผ่นเล็ก เป็นสไตล์อีสาน-ล้านช้างที่รับอิทธิพลศิลปะไทใหญ่และพม่าเข้ามาผสม ทำให้รูปทรงหลังคาดูต่างจากวัดอีสานทั่วไป ใครชอบสังเกตรายละเอียดงานไม้เก่า ลองเดินดูรอบ ๆ จะเห็นร่องรอยการเข้าไม้และการซ้อนชั้นหลังคาที่ช่างตั้งใจทำไว้แบบไม่รีบ

เรื่องอายุก็ไม่ธรรมดา ว่ากันว่าหอไตรหลังนี้สร้างมาตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 23-24 ผูกกับเรื่องเล่าการอพยพของผู้คนจากฝั่งเวียงจันทน์เข้ามาตั้งถิ่นฐาน ผ่านการบูรณะมาหลายครั้งในช่วงร้อยกว่าปีที่ผ่านมา และในปี 2533 กรมศิลปากรก็ได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติ ปัจจุบันได้รับการดูแลในฐานะพิพิธภัณฑ์หอไตรประวัติศาสตร์ของชุมชน เพราะฉะนั้นเวลาเข้าไปเดินดู ขอให้ช่วยกันถนอม ไม่ปีนป่ายหรือจับโครงสร้างไม้แรง ๆ เพื่อให้ของเก่าอยู่ต่อไปได้อีกนาน

การมาเที่ยวที่นี่เหมาะกับคนที่อยากเปลี่ยนบรรยากาศจากวัดใหญ่ ๆ มาดูของจริงที่หาดูยาก ใช้เวลาไม่นาน เดินถ่ายรูปรอบสระ ฟังเรื่องเล่าจากคนในชุมชนถ้ามีคนคอยดูแลอยู่ แล้วค่อยไปต่อจุดอื่นในยโสธรได้สบาย ที่นี่อยู่ห่างจากตัวเมืองยโสธรราว 25 กิโลเมตร แนะนำให้ขับรถมาเอง เพราะรถสาธารณะเข้าถึงยาก ช่วงเช้าหรือเย็นแดดไม่แรงจะถ่ายรูปสวยที่สุด และควรแต่งกายสุภาพเพราะเป็นพื้นที่วัด ส่วนเรื่องค่าเข้าหรือเวลาเปิดปิดที่แน่นอน แนะนำให้สอบถามคนในพื้นที่อีกครั้งก่อนเดินทาง

ถ้ามายโสธรแล้วอยากเข้าใจเมืองนี้จริง ๆ ต้องเริ่มที่วัดมหาธาตุ พระอารามหลวงใจกลางเมืองเก่า เป็นวัดคู่บ้านคู่เมืองมาตั้งแต่ตั้งเมืองยโสธร ที่นี่ไม่ใช่วัดใหญ่อลังการ แต่เป็นวัดที่คนยโสธรผูกพันแบบสุดหัวใจ เหมาะกับคนสายไหว้พระทำบุญ คนชอบประวัติศาสตร์ และนักเดินทางที่อยากเก็บแลนด์มาร์กสำคัญของเมืองในที่เดียว เดินชมรอบ ๆ ไม่นานแต่ได้ทั้งบุญและเรื่องราว

ไฮไลต์ห้ามพลาดคือ "พระธาตุอานนท์" หรือพระธาตุยโสธร เจดีย์ทรงสี่เหลี่ยมยอดคล้ายพระธาตุพนม ตั้งเด่นหน้าอุโบสถ เป็นพระธาตุเก่าแก่ของอีสานที่เชื่อกันว่าภายในบรรจุพระอัฐิธาตุของพระอานนท์ ถือเป็นองค์เดียวในไทย อีกชิ้นที่หลายคนตั้งใจมากราบคือ "พระแก้วหยดน้ำค้าง" หรือพระพุทธบุษยรัตน์ พระแก้วใสองค์จิ๋วศิลปะเชียงแสนที่ว่ากันว่าเป็นพระแก้วองค์เล็กที่สุดในไทย และอย่าลืมแวะดูหอไตรไม้กลางน้ำที่สร้างไว้เก็บคัมภีร์ใบลานจากเวียงจันทน์ บรรยากาศร่มรื่นเงียบสงบ เดินถ่ายรูปได้เพลิน

เรื่องค่าใช้จ่ายสบายใจได้ เข้าชมฟรี ทำบุญตามศรัทธา ทำเลอยู่กลางเมืองเลย ใกล้ตลาดและของกินเช้า จอดรถสะดวก เปิดให้เข้ากราบทุกวันราว 08:00–17:00 น. แนะนำมาช่วงเช้าแดดยังไม่แรง จะเดินสบายและได้แสงสวย ถ้ามาช่วงต้นเดือนมีนาคมจะเจองานนมัสการพระธาตุพระอานนท์ ประเพณีใหญ่ประจำปีที่คนทั้งจังหวัดมารวมตัวกัน คึกคักมาก

ที่วัดนี้ยอดนิยมเพราะรวมของสำคัญของเมืองไว้ครบ ทั้งพระธาตุศักดิ์สิทธิ์ พระแก้วหายาก และสถาปัตยกรรมเก่าในวัดเดียว รีวิวจากคนที่เคยไปมักพูดตรงกันว่าเป็นวัดที่สงบ ได้ความรู้สึกขลัง และเป็นศูนย์รวมจิตใจชาวยโสธรจริง ๆ ข้อควรรู้เล็กน้อยคือเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ควรแต่งกายสุภาพ และบางช่วงอุโบสถหรือที่ประดิษฐานพระแก้วอาจไม่ได้เปิดให้เข้าตลอดเวลา ถ้าตั้งใจมากราบพระแก้วองค์จริงลองสอบถามเจ้าหน้าที่ที่วัดก่อนได้

ถ้าพูดถึงของแปลกที่ต้องไปเห็นกับตาในยโสธร "โบสถ์คริสต์บ้านซ่งแย้" หรือชื่อทางการว่า วัดอัครเทวดามีคาแอล มาเป็นอันดับต้น ๆ เลย จุดขายชัดมากคือเป็นโบสถ์ไม้ของคริสต์ศาสนาที่ใหญ่ที่สุดในไทย อายุเกือบ 100 ปี ตัวอาคารกว้าง 16 เมตร ยาว 57 เมตร ใช้เสาไม้เนื้อแข็งหลายขนาดรวมกันถึง 360 ต้น และมุงหลังคาด้วยแผ่นไม้เกล็ดเล็ก ๆ กว่า 80,000 แผ่น ทั้งหลังแทบไม่มีปูนเลย ที่น่าสนใจคือทรงอาคารผสมศิลปะไทยกับโบสถ์ฝรั่งได้ลงตัว เดินเข้าไปแล้วเงียบ ร่ม เย็นด้วยลมที่ลอดผ่านช่องไม้ คนที่ชอบสถาปัตยกรรม ประวัติศาสตร์ หรือสายถ่ายรูปจะอินมาก

สิ่งที่ห้ามพลาดคือยืนกลางโถงแล้วมองขึ้นไปดูโครงสร้างเสาและขื่อไม้ทั้งหลัง เป็นภาพที่หาดูยาก จากนั้นเดินดูกระจกสีที่ช่องแสงรอบ ๆ ตอนแดดส่องเข้ามาสีจะตกลงบนพื้นไม้สวยมาก หลายรีวิวพูดตรงกันว่าบรรยากาศข้างในขรึมและสงบกว่าที่คิด แม้แต่คนที่ไม่ได้นับถือคริสต์ก็เดินชมได้สบายใจ อีกมุมที่คนชอบถ่ายคือด้านนอกตัวโบสถ์ที่เห็นทรงหลังคายาวเต็ม ๆ และมีเรื่องเล่าตำนานการก่อตั้งหมู่บ้านที่หนีเรื่องผีปอบมาตั้งถิ่นฐาน ทำให้สถานที่นี้มีเสน่ห์แบบมีที่มาที่ไป

เรื่องค่าเข้าสบายใจได้ เข้าชมฟรี ไม่มีเก็บเงิน แต่มีตู้บริจาคให้ร่วมทำบุญบำรุงโบสถ์ตามศรัทธา เปิดให้เข้าชมทุกวันราว 08.00-18.00 น. ควรแต่งตัวสุภาพและสำรวมเพราะยังเป็นโบสถ์ที่ใช้ประกอบพิธีมิสซาจริง ถ้าไปวันที่มีพิธีก็ชมรอบนอกได้ ทำเลอยู่ที่บ้านซ่งแย้ ต.คำเตย อ.ไทยเจริญ ห่างจากตัวเมืองยโสธรพอสมควร ขับรถส่วนตัวสะดวกสุด

ข้อควรรู้คือที่นี่ค่อนข้างไกลและไม่มีรถสาธารณะตรง ควรวางแผนเดินทางและเติมน้ำมันให้พอ ช่วงสายถึงบ่ายแดดจะส่องกระจกสีสวยที่สุด เหมาะแวะรวมทริปกับที่เที่ยวอื่นในเส้นทางเดียวกัน ใครชอบที่เที่ยวแนวเงียบ ๆ มีเรื่องราว และไม่พลุกพล่าน ที่นี่ตอบได้ดีและถ่ายรูปออกมาดูดีทุกมุม

ถ้าได้ไปทางอำเภอมหาชนะชัย อยากชวนแวะ "วัดพระพุทธบาทยโสธร" สักหน่อย เป็นวัดเก่าแก่ที่ตั้งอยู่บนเนินทรายริมฝั่งแม่น้ำชี บ้านหนองยาง ตำบลหัวเมือง ห่างจากตัวอำเภอมหาชนะชัยราว 6 กิโลเมตร จุดที่คนพูดถึงกันมากคืออุโบสถสีขาว-ฟ้าที่ดูสะอาดตา ตัดกับท้องฟ้าได้สวยมากเวลาแดดดี เหมาะกับสายบุญ สายไหว้พระ และคนที่ชอบวัดเงียบ ๆ ไม่พลุกพล่านแบบวัดดัง

ไฮไลต์ที่ห้ามพลาดคือ "พระพุทธโลกนาถ" พระประธานในอุโบสถ ที่เจียระไนจากหยกขาวทั้งองค์ หน้าตักกว้างราว 2.31 เมตร เป็นพระพุทธรูปหยกขาวที่ว่ากันว่าใหญ่ที่สุดในประเทศไทย เนื้อหยกขาวนวลดูสงบเย็นตาจริง ๆ อีกจุดคือรอยพระพุทธบาทจำลองที่ประดิษฐานบนเนินทราย และหลวงพ่อนาคปรกปางสมาธิที่มีเรื่องเล่าว่าอัญเชิญมาจากกรุงศรีอยุธยา ใครชอบสถาปัตยกรรมก็มีเจดีย์มหาชนะชัยทรงสูง 3 ชั้น ด้านในจัดแสดงเครื่องใช้ของคนอีสานสมัยก่อนและเป็นที่เก็บพระไตรปิฎกให้เข้าไปดูได้

เรื่องค่าใช้จ่ายสบายใจได้ เข้าฟรี ทำบุญตามศรัทธา เปิดให้เข้าทุกวันช่วงกลางวัน บรรยากาศโดยรวมร่มรื่นเพราะอยู่ติดแม่น้ำชี ลมเย็นสบาย คนที่เคยไปมักบอกว่าเงียบสงบ ได้อารมณ์มาทำใจให้นิ่ง ๆ มากกว่ามาถ่ายรูปเล่น เป็นวัดที่ชาวยโสธรและนักท่องเที่ยวสายธรรมะนิยมมากราบไหว้ขอพร

ข้อควรรู้นิดหน่อย วัดอยู่ค่อนข้างนอกเมือง ถนนช่วงท้ายเป็นทางเข้าหมู่บ้าน ขับรถส่วนตัวหรือมอเตอร์ไซค์จะสะดวกสุด แนะนำแต่งกายสุภาพเพราะเป็นเขตพุทธาวาส และถ้าอยากเก็บภาพอุโบสถสีฟ้าให้สวยควรมาช่วงเช้าหรือบ่ายแก่ ๆ ที่แดดไม่แรงเกินไป รวมแล้วเป็นจุดแวะที่คุ้มค่าถ้าเที่ยวฝั่งมหาชนะชัยของยโสธร

ถ้าใครชอบบรรยากาศเงียบ ๆ ของชนบทอีสานกับวิวธรรมชาติที่สวยจนต้องหยุดมอง ทุ่งบัวแดงบ้านสำโรงคือที่ที่ควรใส่ไว้ในลิสต์ ที่นี่คือบึงน้ำธรรมชาติเดิมชื่อ "หนองเลิง" บ้านสำโรง ตำบลคูเมือง อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร ที่มีดอกบัวแดงขึ้นเองตามธรรมชาติเต็มผืนน้ำกว่า 90 ไร่ แล้วชาวบ้านกับท้องถิ่นช่วยกันพัฒนาให้กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ เหมาะมากสำหรับสายถ่ายรูป คนรักธรรมชาติ และครอบครัวที่อยากพาผู้ใหญ่มาเดินเล่นชิล ๆ รับอากาศเย็น ๆ ตอนเช้า

ไฮไลต์ที่ห้ามพลาดคือการนั่งเรือออกไปกลางบึงท่ามกลางดอกบัวแดงชมพูบานสะพรั่งสุดลูกหูลูกตา ซึ่งบัวแดงนี้เป็นดอกไม้ประจำจังหวัดยโสธรพอดี ระหว่างทางมักเจอฝูงนกน้ำบินเล่นให้ดูใกล้ ๆ บางคนเลือกปั่นจักรยานหรือนั่งรถซาเล้งชมรอบ ๆ บึง เสียงจากรีวิวจริงหลายคนบอกตรงกันว่ามาเช้าคุ้มมาก แสงสวย ดอกบัวบานเต็มที่ และอากาศกำลังดี ส่วนใครหิวก็มีข้าวจี่ร้อน ๆ กาแฟ และผ้าไหมพื้นบ้านให้อุดหนุนกลับไปด้วย

เรื่องงบสบายกระเป๋ามาก จอดรถฟรี ค่าลงเรือ/ค่ารถเข้าชมอยู่ที่หลักสิบบาทเท่านั้น (ราว 20 บาท) ทำเลอยู่ในอำเภอมหาชนะชัย ห่างจากตัวเมืองยโสธรพอสมควร แนะนำให้ขับรถมาเอง ช่วงที่ดอกบัวบานสวยที่สุดคือฤดูหนาว ราวเดือนธันวาคมถึงกุมภาพันธ์ และต้องมาช่วงเช้าตั้งแต่ราว 05.00-11.00 น. เพราะหลังเที่ยงดอกบัวจะเริ่มหุบ ความนิยมของที่นี่มาจากภาพทุ่งบัวสีชมพูเต็มบึงที่ดูยิ่งใหญ่และเข้าถึงง่าย เป็นจุดเช็กอินประจำหน้าหนาวของยโสธร

ข้อควรรู้: ทุ่งบัวแดงเป็นปรากฏการณ์ตามฤดูกาล นอกหน้าหนาวดอกอาจไม่บานหรือบางปีน้ำในบึงลดเพราะถูกสูบไปทำนา จึงควรเช็กสถานการณ์ดอกบัวจากเพจท้องถิ่นก่อนเดินทาง และมาแต่เช้าเพื่อเลี่ยงแดดแรงกับชมดอกตอนบานเต็มที่

ถ้าใครชอบเที่ยวสายธรรมะปนผจญภัยเบา ๆ ภูถ้ำพระคือหมุดที่คนยโสธรภูมิใจมาก เป็นถ้ำหินบนเทือกเขาภูพระที่ข้างในประดิษฐานพระพุทธรูปโบราณเรียงรายเต็มไปหมด ทั้งพระปางไสยาสน์และพระสังกัจจายน์ 2 องค์ ที่เล่ากันว่าสร้างในยุคพระอาจารย์ดี ฉันโน ราวปี 2500 รอบ ๆ เป็นป่าเบญจพรรณกว้างราว 200 ไร่ ร่มครึ้มเย็นสบาย เหมาะกับคนที่อยากหามุมเงียบ ๆ ไหว้พระ นั่งสมาธิ หรือพาครอบครัวมาเดินป่าใกล้เมืองแบบไม่หนักเกินไป

ไฮไลต์ที่ห้ามพลาดคือตัวถ้ำพระชั้นใน ถ้ำธรรมชาติ 2 ชั้นที่อยู่บนชะง่อนหินด้านทิศใต้ ลึกเข้าไปจะเจอแถวพระพุทธรูปเก่าแก่ที่หลายคนรีวิวว่าดูขลังและศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ เดินขึ้นไปอีกหน่อยก็มีจุดชมวิวมองเห็นป่าและทิวเขายาวไกล แถมบริเวณใกล้กันยังมีถ้ำอื่นให้ตามไปดูต่อ ทั้งถ้ำเกลี้ยง ถ้ำเค็ง ถ้ำพรหมบุตร ใครชอบเก็บครบในทริปเดียวมาที่นี่คุ้มมาก

เรื่องงบสบายใจได้ เพราะเข้าชมฟรี ไม่มีค่าเข้า เปิดให้เข้าราว 06.00–17.00 น. ทุกวัน ทำเลอยู่ทาง ต.กุดแห่ อ.เลิงนกทา ห่างจากตัวอำเภอเลิงนกทาราว 12 กิโลเมตร และห่างจากตัวเมืองยโสธรประมาณ 85 กิโลเมตร ถนนขับเข้าได้สบาย แต่พอลงรถต้องเดินขึ้น-ลงพอสมควร

ข้อควรรู้นิดหน่อยจากคนที่ไปมาคือ ทางเดินช่วงเข้าถ้ำค่อนข้างชันและเป็นหิน แนะนำให้ใส่รองเท้าผ้าใบหรือรองเท้าที่เกาะพื้นดี พกน้ำไปด้วย และถ้าไปหน้าฝนทางจะลื่นต้องระวังเป็นพิเศษ มาช่วงเช้าหรือบ่ายแก่ ๆ จะเดินสบายที่สุด เพราะอากาศในป่ายังเย็นและแดดไม่แรง

ถ้าใครชอบสายประวัติศาสตร์แบบเงียบ ๆ ไม่ต้องแย่งมุมถ่ายรูปกับใคร "ดงเมืองเตย" ที่บ้านสงเปือย อ.คำเขื่อนแก้ว คือหมุดที่ควรมีในลิสต์ยโสธร ที่นี่ไม่ใช่วัดสวยหรือแลนด์มาร์กถ่ายรูปปัง แต่เป็นซากเมืองโบราณอายุเก่าแก่มาก ตัวเนินดินรูปรีมีคูน้ำคันดินล้อมรอบ กลางเนินมีซากปราสาทก่ออิฐไม่สอปูนเหลือสูงราว 1.7 เมตร เป็นของจริงสมัยก่อนเมืองพระนคร (เจนละ) ราวพุทธศตวรรษที่ 12-13 ที่ได้รับอิทธิพลศิลปะขอมยุคต้น เหมาะกับคนที่อยากสัมผัสอีสานในมุมที่ลึกกว่าทั่วไป

ไฮไลต์ที่ห้ามพลาดคือตัวซากปราสาทอิฐกลางเนิน กับเรื่องราวจารึกดงเมืองเตยอักษรปัลลวะ ภาษาสันสกฤต ที่บอกว่าเดิมที่นี่เป็นศาสนสถานในศาสนาพราหมณ์ ก่อนเปลี่ยนมานับถือพุทธในยุคหลัง รอบ ๆ ยังเคยพบเศษภาชนะดินเผาสมัยทวารวดี ชิ้นส่วนกุฑุรูปบุคคลเยี่ยมหน้าต่าง และสิงห์หิน ที่น่าสนใจคือชาวบ้านผูกที่นี่เข้ากับตำนาน "ก่องข้าวน้อยฆ่าแม่" ซึ่งพระธาตุก่องข้าวน้อยอยู่ในจังหวัดเดียวกัน เดินดูป้ายข้อมูลกรมศิลปากรไปเรื่อย ๆ ได้อรรถรสเหมือนเปิดหนังสือเรียนประวัติศาสตร์กลางทุ่ง

เรื่องค่าใช้จ่ายสบายมาก เข้าชมฟรี เพราะอยู่ในเขตสำนักสงฆ์ดงเมืองเตย เปิดให้เข้าได้ทุกวันในเวลากลางวัน ไม่มีพนักงานขายตั๋ว การเดินทางจากตัวเมืองยโสธรใช้ทางหลวง 23 (แจ้งสนิท) ลงใต้ราว 20 กม. แล้วเลี้ยวเข้าบ้านสงเปือยอีกราว 5 กม. รถเก๋งเข้าถึงได้ ควรมีรถส่วนตัวเพราะรถสาธารณะไม่สะดวก

ข้อควรรู้ก่อนไป ที่นี่เป็นโบราณสถานแบบดิบ ๆ ไม่ใช่พิพิธภัณฑ์ติดแอร์ บางช่วงหญ้าอาจรก ป้ายข้อมูลมีแต่ไม่หวือหวา ใครคาดหวังจุดเช็กอินอลังการอาจเฉย ๆ แต่ถ้ามาด้วยใจอยากรู้ประวัติศาสตร์ จะคุ้มมาก ช่วงนี้จังหวัดกำลังผลักดันให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ และหมู่บ้านยังมีโครงการท่องเที่ยวเชิงเกษตร มีสวนผลไม้ให้แวะต่อได้ แนะนำมาช่วงเช้าหรือเย็นแดดร่ม ใส่รองเท้าเดินสบาย พกน้ำไปด้วย